Wezwij mnie w świetlistą dal (ros. Позови меня в даль светлую) – radziecki melodramat z 1977 roku w reżyserii Germana Ławrowa i Stanisława Lubszyna.

Fabuła Grusza to rozwiedziona kobieta po trzydziestce wychowująca nastoletniego syna Witkę. Jej brat Nikołaj, energiczny i stanowczy buchalter, stara się znaleźć jej kolejnego męża. Pewnego dnia poznaje ją z Władimirem – ustabilizowanym rozwodnikiem. Jest to mężczyzna z zawodem, własnym mieszkaniem, elokwentny, z manierami i wieloma talentami (doskonale gra w szachy). Kiedy jednak Grusza orientuje się, że w gruncie rzeczy ma do czynienia z zakompleksionym, mizantropem z zawartej znajomości nic nie wychodzi.

Obsada aktorska Lidija Fiedosiejewa-Szukszyna – Grusza Stanisław Lubszyn – Władimir Wołodia Naumienko – Witka Michaił Uljanow – Nikołaj Iwan Ryżow – Sawwa Oleg Nowikow – Jurka Nikołaj Brilligin – Kuźma Piotr Lubieszkin – sąsiad Nikołaja Akieksjej Wanin – gość w restauracji Maria Winogradowa – gość w restauracji Tatiana Gawriłowa – gość w restauracji Lidia Dranowska – gość w restauracji Natalia Nazarowa – gość w restauracji Władimir Suworow – gość w restauracji Nikołaj Brilling – gość w restauracji i in.

Produkcja Wezwij mnie w świetlistą dal był kolejną w kinie radzieckim adaptacją prozy Wasilija Szukszyna – jednego z najwybitniejszych aktorów i twórców filmowych okresu ZSRR. Szukszyn był autorem scenariusza do filmu, a rola którą ostatecznie zagrał Stanisław Lubszyn, była pisana "pod niego"Garbicz.... Chociaż nakręcony w trzy lata po jego śmierci był utrzymany w klimacie jego dzieł filmowych, zwłaszcza Kaliny czerwonej z 1973. Zrealizowany przez jego przyjaciół, wyrażał istotę jego pisarstwaChosiński.... Jak pisał polski krytyk filmowy Janusz Termer na łamach tygodnika Film w 1978 roku, oznaczało to przede wszystkim prostotę i akcję osadzoną gdzieś na prowincji pomiędzy ludźmi prostymi. Dla samych aktorów, były to interesujące przeżycia, reakcje i zachowania. Osnowa filmu miała opierać się na typowym "chwycie szukszynowskiej poetyki", polegającym na "ostrym kontraście pomiędzy górnymi i banalnymi marzeniami czy pragnieniami bohaterów a skrzeczącą rzeczywistością"Termer....

Odbiór W ZSRR film obejrzało 13 mln widzów, co uznano za sukces kasowy.

W Polsce film zyskał przychylne recenzje, chwalono aktorstwo, zwłaszcza Lidii Fiedosiejewnej-Szukszynej. Swoją premierę obraz miał podczas przeglądu filmowego "Konfrontacje '77" w lutym 1977, po którym krytycy uznali go za dzieło wybitne.

Nagrody Gotowy już obraz w październiku 1977 roku zaprezentowano na MFF w Mannheim i Heidelbergu, gdzie otrzymał Grand Prix i nagrodę FIPRESCI.

Plenery Ekipa filmowa pracowała w dwóch miastach nad Wołgą: Jarosławiu oraz położonym nieopodal Tutajewie.

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne Radziecki plakat do filmu

Wezwij mnie w świetlistą dal w portalu „Kinopoisk” (ros.) Wezwij mnie w świetlistą dal w portalu „Kino-Tieatr” (ros.) Wezwij mnie w świetlistą dal w portalu „Russkino” (ros.)

Kategoria:Radzieckie filmy z 1977 roku Kategoria:Radzieckie dramaty filmowe Kategoria:Radzieckie filmy obyczajowe