– japoński kompozytor.
Życiorys W wieku 3 lat rozpoczął naukę gry na fortepianie w grupie dziecięcej Jiyū-Gakuen. W latach 1951–1955 pobierał lekcje kompozycji u Kōzaburō Hiraiego i Tomojirō Ikenouchiego. Od 1955 do 1957 roku kształcił się w Konserwatorium Paryskim u Henri Challana i Raymonda Gallois-Montbruna. W latach 1957–1960 studiował literaturę francuską na Uniwersytecie Tokijskim. W 1965 roku objął posadę wykładowcy w Tōhō Gakuen School of Music. Otrzymał Prix Italia za dramat muzyczny Ondine. Laureat nagrody Otaka.
Twórczość Twórczość Miyoshiego ukształtowała się pod wpływem neoklasycyzmu, widoczne są w niej nawiązania do dzieł kompozytorów francuskich: Ravela, Debussy’ego, Dutilleux. Pomimo pewnej ekspresywności stylu i wykorzystania nowoczesnych środków takich jak dźwięki elektroniczne, kompozytor pozostał poza nurtem awangardy 2. połowy XX wieku. Sporadycznie sięgał po tradycyjne japońskie instrumentarium (shakuhachi, koto), nie nawiązując jednak stylistycznie do dawnej muzyki japońskiej.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Japońscy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1933 Kategoria:Zmarli w 2013 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tokio