Ulica Stanisława Konarskiego w Sanoku – ulica w Sanoku.
Historia Obszar ulicy Konarskiego (droga powiatowa) do przejazdu kolejowego (parzyste numery od 4 do 12 i nieparzyste numery od 1 do 21) przynależy do dzielnicy Śródmieście. Dalsza część ulicy leży na obszarze dzielnicy Posada.
Na przełomie 1889/1890 Kazimierz Lipiński przeniósł swoją fabrykę maszyn i wagonow na tereny przy obecnej ul. Konarskiego (tzw. „Stawiska”).
W toku dokonywanych zmian nazw ulic w Sanoku w 1913 podjęto decyzję nazwania ulicy Stróżeckiej dla odcinka biegnącego od ul. Jagiellońskiej wzdłuż szpitala powszechnego do Stróżów Małych. Uchwałą Rady Miejskiej z 22 listopada 1923 postanowiono nazwać imieniem Stanisława Konarskiego dotychczasową ulicę Szpitalną, w dalszym biegu zwaną Stróżecką.
Zabudowa Budynek pod numerem 3, siedziba Medycznej Szkoły Policealnej im. Anny Jenke. Dom pod numerem 6. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Budynek szpitalny pod numerem 8. Budynek pod numerem 10. Dom pod numerem 13. Na frontowej fasadzie widnieje rok 1910. Siedziba pierwszego w Sanoku ośrodka zdrowia. U kresu II wojny światowej wraz z nadejściem frontu wschodniego i wkroczeniu Armii Czerwonej do Sanoka w domu położonym naprzeciw szpitala ppłk Fiodor Jarygin ustanowił swoją komendanturę. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 16. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 17. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014, w ewidencji z 2018 dom już nie figurował. Budynek pod numerem 20, siedziba ZUS. Budynek pod numerem 24, siedziba Regionalnego Centrum Krwiodawstwa i Krwiolecznictwa. Budynek pod numerem 26, siedziba pracowni rezonansu magnetycznego i Fundacji Ochrony Zdrowia. Budynki pod numerami 29, 31, 33, 35, 37, należące do Spółdzielni Mieszkaniowej „Autosan”. Wybudowane prawdopodobnie w latach 20. XX wieku z przeznaczeniem dla kadry kierowniczej fabryki. Dom pod numerem 43. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 47. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 49. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 53. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 55. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014. Dom pod numerem 75. Budynek został wpisany do gminnego rejestru zabytków miasta Sanoka, opublikowanego w 2014.
W pierwszej połowie XX wieku istniał kort tenisowy. W latach 20. XX wieku Władysław Lisowski prowadził przy ulicy zakład artystyczno-malarski i pozłotniczy.
Mieszkańcy W przeszłości przy ulicy zamieszkiwali Zbigniew Dańczyszyn (nr 9), Władysław Godula (nr 27), Zygmunt Żyłka-Żebracki (nr 30), Antoni Fichtel (nr 33), Julian Gorgoń (nr 33a m. 2)}.
Przypisy
Bibliografia
Konarskiego Kategoria:Stanisław Konarski