Wojska rosyjskie na Krymie – związki operacyjne, taktyczne, oddziały i sprzęt bojowy Sił Zbrojnych Federacji Rosjskiej stacjonujące na Krymie.
Militaryzacja Krymu thumb|Zajęcie ukraińskiej bazy wojskowej w Pieriewalnoje przez tzw. "zielone ludziki" Po aneksji Krymu Rosja uznała, że położenie geograficzne półwyspu oraz napięta sytuacja polityczno-militarna w regionie wymagają radykalnego wzmocnienia stacjonujących na Krymie jednostek podległych dowództwu Floty Czarnomorskiej. Jednym z pierwszych ruchów było obsadzenie przesmyków Perekop i Czongar żołnierzami połączonego batalionu sił lądowych i wojsk powietrznodesantowych. Stratedzy wojskowi opracowali Plan obrony Krymu, a w grudniu 2014 minister obrony Siergiej Szojgu ogłosił utworzenie samodzielnej grupy wojsk na Krymie. Rozbudowa rosyjskiego potencjału militarnego przebiegała dwutorowo. W pierwszej kolejności wykorzystano miejscowy personel i na bazie ukraińskich jednostek formowano podległe sobie oddziały. W drugiej, na teren półwyspu przegrupowywano jednostki wojskowe z głębi Rosji lub organizowano je od nowa. Militaryzacja półwyspu realizowana była także poprzez wymianę przestarzałego uzbrojenia i sprzętu na nowsze jego generacje. thumb|Wyrzutnie systemu S-400 Triumf Wojskowe zgrupowanie na Krymie tworzą trzy komponenty: lądowy, powietrzny i morski, do których należy dodać pododdziały innych resortów siłowych i formacji. We wrześniu 2014 rozpoczęto formować 126 Brygadę Obrony Wybrzeża, samodzielny batalion obrony wybrzeża i 8 pułk artylerii Floty Czarnomorskiej. W grudniu 1916 pojawiły się informacje o formowaniu 22 Korpusu Armijnego. Nie wyklucza się, że na półwyspie rozmieszczono broń jądrową. Może ona znajdować się zarówno na lądzie, jak i na okrętach podwodnych. Na Krym przemieszczono pułk obrony przeciwlotniczej S-400 Triumf i stację radarową „Słonecznik”. System radarowy zapewnia wykrywanie celu w odległości do 600 kilometrów, a nowe pociski są zdolne do zestrzeliwania celów powietrznych w odległości do 400 kilometrów. Do lutego 2014 na Krymie wykorzystywano tylko pięć lotnisk. Były to rosyjskie bazy lotnicze w Kaczy i Gwardiejskoje, oraz ukraińskie w Belbek, Dżankoj i Kirowskoje. Po aneksji Rosjanie przejęli lotniska ukraińskie i uruchomili trzy kolejne: Donuzław, Oktiabrskoje i Saki.Według strony ukraińskiej, 4 lata po aneksji Krymu, Rosja rozmieściła na okupowanym półwyspie około 31 tysięcy żołnierzy, 71 okrętów bojowych, 7 okrętów podwodnych, 162 systemy artyleryjskie, 120 środków obrony przeciwlotniczej, 583 bojowe pojazdy opancerzone, 58 śmigłowców bojowych, 113 samolotów bojowych, 40 czołgów, 55 wyrzutni rakietowych, 16 nadbrzeżnych systemów rakietowych. thumb|System walki elektronicznej Murmańsk-BN W marcu 2017 na Krym trafił system walki radioelektronicznej Murmańsk-BN. Sprowadzono też systemy rozpoznawcze typu Busoła-S i Fokus-D. Uzbrojenie rakietowe to Iskandery o zasięgu do 500 km i środki przeciwokrętowej obrony wybrzeża: K-300P Bastion-P i pociski sterowane P-800 Jachont, które dysponują zasięgiem do 300 km. Oprócz tego Rosja rozmieściła na półwyspie systemy rakietowe Bal. Dywizjon tych ostatnich został włączony w skład 15 Brygady Nadbrzeżnej Artylerii Rakietowej. Przyłączenie Krymu znacząco zwiększyło także możliwości operacyjne i potencjał Floty Czarnomorskiej. Federacja Rosyjska uzyskała pełną swobodę w zakresie jej liczebności i rozmieszczenia na półwyspie. Anektując Krym Rosjanie zajęli ponad 30 okrętów wojennych i jednostek wsparcia ukraińskiej floty; część z nich po inspekcji wcielono do Floty Czarnomorskiej, część zwrócono Ukrainie. Na Morze Czarne wpłynął okręt podwodny typu Warszawianka „Rostów nad Donem”, uzbrojony w 3M-54 Kalibr NK w wersji dostosowanej do okrętów podwodnych.
Półwysep Krymski stał się rejonem oddziaływania rosyjskiej strategii, która polega na uniemożliwieniu przeciwnikowi dostępu do rejonu działań wojennych zarówno drogą powietrzną jak i morską, dzięki kombinacji systemów rakietowych i radarów. Poprzez militaryzację Krymu Rosja dąży do wzmocnienia swojej pozycji w globalnym układzie sił przy użyciu różnych narzędzi. Jednym z kluczowych dla niej jest siła militarna.
Jednostki wojskowe na Krymie thumb|Pojazdy 126 Brygady Obrony Wybrzeża thumb|RFS Smietliwyj z 30 Dywizji Okrętów Nawodnych thumb|RFS Noworossijsk z 4 Brygady Okrętów Podwodnych +Stan na 2018Nazwa jednostkiMiejsce stacjonowaniaWojska lądowe (w rejonie Sewastopola)dowództwo 22 Korpusu ArmijnegoSewastopol810 Brygada Piechoty MorskiejSewastopol501 batalion piechoty morskiejTeodozja127 Brygada Rozpoznania (Wywiadu)Sewastopol5 Brygada Nadbrzeżnej Artylerii RakietowejSewastopol126 (128) Brygada Obrony WybrzeżaPieriewalne68 morski pułk inżynieryjnyEupatoria8 pułk artyleriiSymferopol, Pieriewalne1096 pułk przeciwlotniczy4 pułk opbmar.InkermanJednostki lotnicze40 Ośrodek Kontroli i Telemetrii OPSewastopol43 morski pułk lotnictwa szturmowegoSaki318 mieszany pułk lotniczyKacza37 mieszany pułk lotniczyGwardiejskie38 pułk lotnictwa myśliwskiegoBelbek39 pułk śmigłowcówDżankojJednostki morskieDowództwo Floty CzarnomorskiejSewastopol30 Dywizja Okrętów NawodnychSewastopol11 Brygada OkrętówSewastopol197 Brygada Okrętów DesantowychDonuzław41 Brygada Kutrów Rakietowych68 Brygada Okrętów Obrony Rejonu Wodnego4 Brygada Okrętów PodwodnychSewastopol
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Flota Czarnomorska Kategoria:Aneksja Krymu przez Rosję Kategoria:Siły Zbrojne Federacji Rosyjskiej