Stanisław Kempner, właśc. Samuel Szymon Kempner także: Stanisław Kempner-Chruszczewski, Stanisław Chruszczewski (od 1938), ps. „Stanisław Bal”, „Zbigniew Morski”, „Roch Kowalski”, „Poli Chinel”, „Staś”, „St. A. Balicki” (ur. 1887 w Kaliszu, zm. 19 stycznia 1964 w Łodzi„Głos Robotniczy”, wyd. A, 21 I 1964, nr 17, s. 3.) – polski dziennikarz pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Kempner w 1903 rozpoczął karierę dziennikarską, pracując jako korektor w „Nowej Gazecie”, jednocześnie działał w kołach socjalistycznych w Warszawie. Po uczestnictwie w strajku szkolnym był więziony w Modlinie. Przyjechał do Łodzi w 1908 by rozpocząć współpracę z „Kurierem Łódzkim” jako sprawozdawca artystyczny, głównie publikując felietony teatralne, m.in. podpisując się swoim nazwiskiem oraz jako „Stanisław Bal”, „Zbigniew Morski”, „Roch Kowalski”. Był także redaktorem „Nowego Kuriera Łódzkiego”. W tym okresie odkrył talent Juliana Tuwima – w 1911 zaprotegował go właścicielowi gazety – Stanisławowi Książkowi, który opublikował jego pierwszy wiersz.
W 1911 rozpoczął pracę również w łódzkim magistracie. Następnie podczas I wojny światowej pracował w szpitalu Izraela i Leonii Poznańskich. W latach 1919–1939 pełnił funkcję naczelnika Wydziału Zdrowia Zarządu Miasta Łodzi. Współpracował wówczas z lekarzami-społecznikami: Sewerynem Sterlingiem, Wincenty Tomaszewiczem, Aleksandrem Margolisem.
W 1938 zmienił nazwisko na Chruszczewski. We wrześniu 1939 uciekł do Rumunii, gdzie w Bukareszcie pracował w „Kurierze Polskim”, następnie w 1941 przeniósł się do Palestyny, gdzie był publicystą „Gazety Polskiej” oraz pracownikiem aparatu informacyjno-propagandowego rządu RP na uchodźstwie. Był także członkiem i sekretarzem Komitetu Uchodźców Polskich w Jerozolimie, w którym działał w latach 1941–1945. Od 1942 był również członkiem zarządu Ligi Polsko-Jugosłowiańskiej w Jerozolimie oraz działał Centrum Informacji na Wschodzie w Jerozolimie – placówce Ministerstwa Informacji i Dokumentacji
Po II wojnie światowej w 1947 powrócił do Łodzi, gdzie pracował w „Dzienniku Łódzkim”.
Był honorowym członkiem Syndykatu Dziennikarzy Łódzkich„Łódź w Ilustracji”, 6 V 1934, nr 18, s. 4..
Życie prywatne Był ojcem Czesława Chruszczewskiego (1922–1982) – polskiego autora fantastyki. Został pochowany na Starym Cmentarzu w Łodzi w części rzymskokatolickiej.
Publikacje Publikował opracowania dotyczące ochrony zdrowia, recenzował przedstawienia teatralne oraz pisał felietony. Na swoim koncie miał próby literackie. Był popularnym łódzkim nowelistą, opublikował m.in. „Narkozę Miłości” (1932)„Łódź w Ilustracji”, 20 XI 1932, nr 47, s. 2. Tworzył komedie teatralne, m.in. „Zieloną kotwicę” (1930) wystawioną w Teatrze Miejskim w Łodzi. Swoje felietony opublikował w 2 tomach w latach 30. XX w.
Odznaczenia Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
Kategoria:Dziennikarze związani z Łodzią Kategoria:Ludzie urodzeni w Kaliszu Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Pochowani w części rzymskokatolickiej Starego Cmentarza w Łodzi Kategoria:Polacy pochodzenia żydowskiego Kategoria:Polscy felietoniści Kategoria:Polscy publicyści Kategoria:Polscy redaktorzy Kategoria:Polscy Żydzi Kategoria:Uczestnicy strajków szkolnych w Królestwie Kongresowym (1905–1908) Kategoria:Urodzeni w 1887 Kategoria:Więźniowie Twierdzy Modlin (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Zmarli w 1964 Kategoria:Żydzi związani z Łodzią