Udo Kießling (ur. 21 maja 1955 w Crimmitschau) – niemiecki hokeista grający na pozycji obrońcy, reprezentant kraju, olimpijczyk.
Jeden z najlepszych graczy w historii niemieckiego hokeja na lodzie. Był zawodnikiem: SC Riessersee, Augsburgera EV, EV Rosenheim (awans do Bundesligi), dwukrotnie Kölner EC (6-krotny mistrz Niemiec), dwukrotnie Düsseldorfer EG, Minnesota North Stars, EV Füssen oraz EV Landshut. Z reprezentacją RFN/Niemiec 5-krotnie uczestniczył w zimowych igrzyskach olimpijskich (1976 – brązowy medalHaie ehren Udo Kießling [data dostępu: 2012-07-24] , 1980, 1984, 1988, 1992), 15-krotnie uczestniczył w mistrzostwach świata oraz w Canada Cup 1984.
Był także nagradzany indywidualnie: czterokrotny zdobywca Trofeum Leonharda Waitla – dla najlepszego obrońcy Bundesligi, trzykrotny Hokeista Roku, 15-krotnie wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi, wybrany do Drużyny Gwiazd mistrzostw świata, członek Galerii Sławy IIHF (1997) – jako jeden z trzynastu niemieckich hokeistów (2000), członek Galerii Sławy Niemieckiego Hokeja na LodzieHall of Fame Deutschland . Ma także w reprezentacji Niemiec zastrzeżony numer 4.
Dzieciństwo i młodość Urodził się w Crimmitschau, w ówczesnej Niemieckiej Republice Demokratycznej, jako syn Gerharda, reprezentanta NRD, a następnie selekcjonera kadry narodowej tego kraju i reprezentacji RFN. W 1957 r. uciekł wraz z rodziną do Berlina Zachodniego, jednak naukę jazdy na łyżwach (ojciec przywiózł je z Kanady) rozpoczął w 1958 r. w Krefeld, gdzie jego ojciec trenował tamtejszych PreussenEishockey-Rekordnationalspieler: „Kein Mensch, kein Tier“: Udo Kießling wird 60 [data dostępu: 2015-05-21] .
Kariera klubowa Treningi hokejowe podjął jako młodzieniec w Preussen Krefeld. W 1972 r. przeszedł do SC Riessersee. W 1973 r. zadebiutował na mistrzostwach świata, zostając powołany do kadry narodowej przez swojego ojca, będącego jej selekcjonerem. Po sezonie 1972/1973 przeniósł się do Augsburgera EV, jednak po sezonie 1973/1974 przeniósł się wraz z ojcem do występującego w 2. Bundeslidze EV Rosenheim, z którym w sezonie 1974/1975 wywalczyli awans do Bundesligi.
Po sezonie 1975/1976, przenieśli się do Kölner EC, z którym dwukrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec (1977, 1979), zajął 3. miejsce w Bundeslidze w sezonie 1977/1978, dwukrotnie zdobył Trofeum Leonharda Waitla (1977, 1979) oraz trzykrotnie został wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi (1977–1979), a w 1977 r. został wybrany Hokeistą Roku. Następnie przenieśli się do Düsseldorfer EG, w którym przebywali do końca sezonu 1981/1982. W tym okresie dwukrotnie zdobył wicemistrzostwo Niemiec (1980, 1981) w sezonie 1979/1980 zdobył Trofeum Leonharda Waitla oraz dwukrotnie był wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi (1980–1982).
Wkrótce został zauważony przez działaczy klubu NHL, Minnesota North Stars, w barwach którego 13 marca 1982, w wygranym 3:2 meczu wyjazdowym z St. Louis Blues rozegrał swój jedyny mecz w NHL, w którym spędził 2 minuty na ławce karUdo Kießling w bazie NHL , będąc tym samym pierwszym niemieckim zawodnikiem występującym w tej lidze Deutsche in der NHL: Kießling war der Erste — und schnell weg [data dostępu: 2011-06-11] Wcześniej w lidze NHL grali kanadyjscy zawodnicy z niemieckim paszportem: Ron Fischer i Walt Tkaczuk, jednak w momencie debiutu Kießlinga nie byli obywatelami RFN.
Potem wraz z ojcem przeniósł się do EV Füssen, którego zawodnikami byli również dwaj Polacy: Justyn Denisiuk oraz Bogusław Maj. W sezonie 1982/1983 został wybrany do Drużyny Gwiazd Bundesligi, jednak klub w rundzie zasadniczej zajął ostatnie, 10. miejsce w tabeli ligowej, w związku z czym przystąpił do rundy spadkowej, w której zajęli 3. miejsce, tym samym spadając do 2. Bundesligi, po czym Kießling wrócił do Kölner EC, z którym czterokrotnie zdobył mistrzostwo Niemiec (1984, 1986–1988), wicemistrzostwo Niemiec w sezonie 1990/1991, trzykrotnie zajął 3. miejsce w Bundeslidze (1985, 1989, 1990), zdobył Trofeum Leonharda Waitla w sezonie 1984/1985, dwukrotnie został wybrany Hokeistą Roku (1984, 1986) oraz 8-krotnie był wybierany do Drużyny Gwiazd Bundesligi (1984–1991). Z klubu odszedł po sezonie 1991/1992.
Następnie został zawodnikiem EV Landshut, z którym w sezonie 1994/1995 (pierwsza edycja nowo utworzonej ligi DEL) zdobył wicemistrzostwo Niemiec. 7 stycznia 1996, w wygranym 5:2 meczu domowym z Schwenninger Wild Wings rozegrał swój 1000. mecz w najwyższej klasie rozgrywkowej w NiemczechUdo Kießling: Hart gegen sich selbst, hart gegen andere [data dostępu: 1996-01-06] , a po sezonie 1995/1996 z powodu kontuzji zakończył karierę sportową.
Łącznie Bundeslidze/lidze DEL, w fazie zasadniczej rozegrał 898 meczów, w których zdobył 781 punktów (308 goli, 473 asysty) oraz spędził 1339 minut na ławce kar, natomiast w fazie play-off rozegrał 139 meczów, zdobywając 106 punktów (40 goli, 66 asyst) oraz spędził 202 minuty na ławce kar, w 2. Bundeslidze, w fazie zasadniczej rozegrał 34 mecze, w których zdobył 38 punktów (20 goli, 18 asyst) oraz spędził 73 minuty na ławce kar, w lidze NHL, w fazie zasadniczej rozegrał 1 mecz, w którym spędził 2 minuty na ławce kar.
Kariera reprezentacyjna W latach 1973–1992 w reprezentacji RFN/Niemiec rozegrał 321 spotkań (do 2003 r. rekord świata, do 7 lutego 2020 rekord Niemiec, gdy Andrea Lanzl w kobiecej reprezentacji tego kraju rozegrała 322. mecz322 Spiele – Andrea Lanzl ist neue deutsche Rekordnationalspielerin! [data dostępu: 2020-02-07] )Według oficjalnych statystyk Niemieckiego Związku Hokeja na Lodzie rozegrał 321 oficjalnych meczów w reprezentacji RFN/Niemiec oraz 4 nieoficjalne mecze w sezonie 1986/1987. Niektóre źródła wskazują na 320 oficjalnych meczów., w których zdobył 113 punkty (45 goli, 68 asyst) oraz spędził 289 minut na ławce kar. 5-krotnie uczestniczył w zimowych igrzyskach olimpijskich (1976, 1980, 1984, 1988, 1992). Na turnieju olimpijskim 1976 w Innsbrucku z reprezentacją RFN pod wodzą selekcjonera Xavera Unsinna zdobył pierwszy od 44 lat medal olimpijski – brązowy.
Ponadto 15-krotnie uczestniczył w mistrzostwach świata (1973 – spadek do Grupy B, 1974, 1975 – awans do Grupy A, 1976, 1977, 1978, 1979, 1982, 1983, 1985, 1986, 1987, 1989, 1990, 1991). Na mistrzostwach świata 1987 w Wiedniu rozegrał 10 meczów, w których zdobył 8 punktów (5 goli, 3 punkty) oraz spędził 18 minut na ławce kar, dzięki czemu został wybrany do Drużyny Gwiazd.
Uczestniczył także w Canada Cup 1984 w Kanadzie, w którym reprezentacja RFN zajęła ostatnie, 6. miejsce.
Jest jedynym reprezentantem z zimowych igrzysk olimpijskich 1976, który występował w kadrze narodowej po zjednoczeniu Niemiec w 1990 r.
Statystyki Klubowe Sezon Drużyna Liga Sezon zasadniczy Faza play-off M G A Pkt Min. M G A Pkt Min. 1972/1973 SC Riessersee BL 40 8 6 14 44 1973/1974 Augsburger EV BL 36 16 6 22 52 1974/1975 EV Rosenheim ESBG 34 20 18 38 73 1975/1976 EV Rosenheim BL 34 30 22 52 72 1976/1977 Kölner EC BL 46 13 21 34 143 1977/1978 Kölner EC BL 46 16 18 34 48 1978/1979 Kölner EC BL 40 28 32 60 78 1979/1980 Düsseldorfer EG BL 48 39 44 83 84 7 2 2 4 10 1980/1981 Düsseldorfer EG BL 39 14 29 43 93 11 8 4 12 22 1981/1982 Düsseldorfer EG BL 38 15 22 37 54 2 0 0 0 7 1981/1982 Minnesota North Stars NHL 1 0 0 0 2 — — — — — 1982/1983 EV Füssen BL 21 12 13 25 52 — — — — — 1982/1983 Kölner EC BL 9 4 0 4 2 8 3 7 10 8 1983/1984 Kölner EC BL 45 9 19 28 74 8 0 3 3 10 1984/1985 Kölner EC BL 36 14 26 40 38 9 4 10 14 22 1985/1986 Kölner EC BL 27 13 18 31 24 10 5 8 13 17 1986/1987 Kölner EC BL 42 10 34 44 70 — — — — — 1987/1988 Kölner EC BL 35 9 20 29 54 11 3 7 10 22 1988/1989 Kölner EC BL 31 11 24 35 38 9 6 4 10 8 1989/1990 Kölner EC BL 35 7 15 22 45 8 1 2 3 10 1990/1991 Kölner EC BL 35 7 13 20 36 14 2 4 6 18 1991/1992 Kölner EC BL 42 11 23 34 38 4 2 0 2 2 1992/1993 EV Landshut BL 44 9 19 28 50 6 1 5 6 10Faza play-out. 1993/1994 EV Landshut BL 44 3 16 19 74 7 0 1 1 10 1994/1995 EV Landshut DEL 41 7 15 22 40 18 3 7 10 22 1995/1996 EV Landshut DEL 50 3 19 22 44 7 0 2 2 4 BL/DEL Ogółem 898 308 473 781 1339 139 40 66 106 202 ESBG Ogółem 34 20 18 38 73 — — — — — NHL Ogółem 1 0 0 0 2 — — — — —
Reprezentacyjne Rok Drużyna Turniej Miejsce M G A Pkt Min 1973 MŚ 6 10 0 0 0 6 1974 MŚ-B Plik:Bronze medal icon.svg 7 1 2 3 8 1975 MŚ-B Plik:Silver medal icon.svg 7 1 3 4 8 1976 IO Plik:Bronze medal icon.svg 5 0 1 1 6 1976 MŚ 6 10 0 1 1 8 1977 MŚ 7 10 0 5 5 10 1978 MŚ 5 10 0 5 5 10 1979 MŚ 6 8 2 4 6 14 1980 IO 10 5 2 2 4 6 1982 MŚ 6 7 1 3 4 12 1983 MŚ 5 4 0 1 1 10 1984 IO 5 6 3 1 4 4 1984 CC 6 4 0 1 1 4 1985 MŚ 7 10 0 3 3 16 1986 MŚ 7 10 4 2 6 22 1987 MŚ 6 10 5 3 8 18 1988 IO 5 8 1 5 6 18 1989 MŚ 7 10 2 0 2 12 1990 MŚ 7 10 2 2 4 10 1991 MŚ 8 10 0 1 1 6 1992 IO 6 8 0 0 0 6 Ogółem 321 45 68 113 289
Sukcesy Zawodnicze EV Rosenheim Awans do Bundesligi: 1974/75
Kölner EC Mistrzostwo Niemiec: 1976/77, 1978/79, 1983/84, 1985/86, 1986/87, 1987/88 Wicemistrzostwo Niemiec: 1990/91 3. miejsce w Bundeslidze: 1977/78, 1984/85, 1988/89, 1989/90
Düsseldorfer EG Wicemistrzostwo Niemiec: 1979/80, 1980/81
EV Landshut Wicemistrzostwo Niemiec: 1994/95
Reprezentacyjne Awans do Grupy A mistrzostw świata: 1975 Brązowy medal zimowych igrzysk olimpijskich: 1976
Indywidualne Trofeum Leonharda Waitla: 1977, 1979, 1980, 1985 Hokeista Roku w Niemczech: 1977, 1984, 1986 Drużyna Gwiazd Bundesligi: 1977, 1978, 1979, 1980, 1981, 1982, 1983, 1984, 1985, 1986, 1987, 1988, 1989, 1990, 1991 Drużyna gwiazd mistrzostw świata: 1987 Członek Galerii Sław IIHF: 2000 Członek Galerii Sław Niemieckiego Hokeja na Lodzie Zastrzeżony numer w reprezentacji Niemiec: 4
Życie prywatne Obecnie mieszka w Kolonii.
Przypisy
Linki zewnętrzne Udo Kießling w bazie NHL
w bazie Sport-Reference.com Udo Kießling w bazie Olympiandatabase.com
Udo Kießling w bazie Internationalhockeylegends.blogspot.com
Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Niemieccy hokeiści Kategoria:Hokeiści SC Riessersee Kategoria:Hokeiści Augsburger Panther Kategoria:Hokeiści Starbulls Rosenheim Kategoria:Hokeiści Kölner Haie Kategoria:Hokeiści Düsseldorfer EG Kategoria:Hokeiści Minnesota North Stars Kategoria:Hokeiści EV Landshut Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1980 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1984 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1988 Kategoria:Hokeiści na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich 1992 Kategoria:Niemieccy medaliści olimpijscy Kategoria:Medaliści Zimowych Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Członkowie Galerii Sławy IIHF Kategoria:Zachodnioniemieccy olimpijczycy (Innsbruck 1976) Kategoria:Zachodnioniemieccy olimpijczycy (Lake Placid 1980) Kategoria:Zachodnioniemieccy olimpijczycy (Sarajewo 1984) Kategoria:Zachodnioniemieccy olimpijczycy (Calgary 1988) Kategoria:Niemieccy olimpijczycy (Albertville 1992)