Albin Edward Rogalski (ur. 16 stycznia 1897 w Winnikach, zm. 25 października 1952 w Londynie) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Urodził się 16 stycznia 1897 w Winnikach, w ówczesnym powiecie lwowskim Królestwa Galicji i Lodomerii, w rodzinie Jana i Katarzyny z Kaczanowiczów. Uczęszczał do c. k. Gimnazjum VI we Lwowie, w czerwcu 1914 zakończył naukę w klasie szóstej.

W czasie I wojny światowej, od sierpnia 1915 służył w armii austriackiej. Służył w 30 i 92 pułku piechoty. W międzyczasie (31 maja 1917) w macierzystym gimnazjum zdał wojenny egzamin dojrzałości. 27 października 1918 dostał się do niewoli angielskiej.

20 grudnia 1918 wstąpił do armii polskiej we Włoszech, gdzie brał udział organizowaniu Pułku Piechoty im. Francesco Nullo. Z pułkiem tym przebywał we Francji, skąd 11 maja 1919 wrócił do Polski. Następnie uczestniczył w wojnie z Ukraińcami, a następnie wojnie z bolszewikami. Był dwukrotnie ranny: 8 października 1919 i 11 sierpnia 1920.

3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu porucznika ze starszeństwem od 1 czerwca 1919 i 394. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 31 marca 1924 prezydent RP nadał mu stopień kapitana ze starszeństwem z dnia 1 lipca 1923 i 213. lokatą w korpusie oficerów piechoty. 2 grudnia 1930 prezydent RP nadał mu stopień majora z dniem 1 stycznia 1931 i 98. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1931 został przeniesiony do 1 pułku strzelców podhalańskich w Nowym Sączu na stanowisko dowódcy batalionu.

Na podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z 19 marca 1938 i 57. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1939 pełnił służbę w 75 pułku piechoty w Chorzowie na stanowisku I zastępcy dowódcy pułku. 24 sierpnia 1939 objął dowództwo rezerwowego 203 pułku piechoty i walczył na jego czele w kampanii wrześniowej. Dostał się do niemieckiej niewoli. Przebywał w Oflagu VII A Murnau. Po uwolnieniu z niewoli został przyjęty do 2 Korpusu Polskiego we Włoszech i przydzielony do 3 Brygady Strzelców Karpackich na stanowisko zastępcy dowódcy brygady.

Zmarł 25 października 1952 w Londynie i został pochowany na cmentarzu North Sheen.

Był żonaty i miał córkę Marię Izabelę (18 lutego 1924).

Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 2598 – 13 kwietnia 1921. Krzyż Walecznych.. Złoty Krzyż Zasługi – 11 listopada 1934 „za zasługi na polu akcji przeciwpowodziowej”. Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości 9 grudnia 1935 Komitet Krzyża i Medalu Niepodległości odrzucił wniosek o nadanie mu tego odznaczenia „z powodu braku pracy niepodległościowej”..

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Dowódcy batalionów 1 Pułku Strzelców Podhalańskich Kategoria:Dowódcy pułków piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Ludzie urodzeni w Winnikach Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką za Rany i Kontuzje Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie Armii Polskiej we Francji 1917–1919 Kategoria:Oficerowie 50 Pułku Piechoty Strzelców Kresowych Kategoria:Pochowani na cmentarzu North Sheen w Londynie Kategoria:Podpułkownicy piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Polacy – żołnierze Cesarskiej i Królewskiej Armii w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-ukraińskiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1897 Kategoria:Zastępcy dowódcy 75 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Zmarli w 1952 Kategoria:Żołnierze Wojska Polskiego na emigracji w Wielkiej Brytanii po II wojnie światowej