thumb|Ul. Kniaziewicza 29 thumb|W tle ul. Pułaskiego thumb|Ul. Kniaziewicza 16 (przed budową budynku) thumb|Podwórko za numerami 36-40 Ulica gen. Karola Kniaziewicza – ulica położona we Wrocławiu, łącząca ulicę Dworcową z ulicą Kazimierza Pułaskiego, przebiegająca przez osiedle Przedmieście Oławskie, a wcześniej przez dawną dzielnicę Krzyki. Ulica należy do kategorii dróg gminnych i ma długości. Przebiega przez obszar zabudowy śródmiejskiej. Teren, przez który przebiega ulica, leży na Przedmieściu Oławskim wpisanym jako obszar do rejestru zabytków. Przy ulicy znajdują się między innymi budynki wpisane do gminnej ewidencji zabytków, w tym kamienica ujęta w rejestrze zabytków.
Historia Ulica powstała na przedpolu fortyfikacyjnym miasta po zburzeniu w 1807 r. murów obronnych i bastionów pruskiej twierdzy Wrocław, po włączeniu w 1808 r. tego obszaru do miasta. Nastąpiła wówczas stopniowa urbanizacja tej części przedmieścia, która szczególnie przyspieszyła po zbudowaniu dworca Górnośląskiego, a następnie dworca Wrocław Główny, na południe od ulicy. Odcinek ulicy pomiędzy ulicą Dworcową a ulicą gen. Jana Henryka Dąbrowskiego istniał pierwotnie jako wiejska droga między urządzonymi w tej okolicy ogrodami. Istniała też wówczas poprzeczna do niej droga na śladzie dziesiątej ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego. W 1849 r. dwaj rzemieślnicy zbudowali przy tej drodze domy. Jeden z nich o nazwisku Palm był ślusarzem, a drugi zdunem. Wówczas to magistrat miejski postanowił nadać ulicy nazwę wywodzącą się on nazwiska ślusarza Palmstrasse. W 1869 r., przez prywatne tereny leżące na wschód od końca ulicy, przedłużono ją do obecnej postaci, tj. do ulicy gen. Kazimierza Pułaskiego. Natomiast w 1875 r. zakończono roboty związane z brukowaniem nawierzchni na całej długości dzisiejszej ulicy.
W wyniku działań wojennych prowadzonych podczas oblężenia Wrocławia w 1945 r. zniszczeniu uległa znaczna część zabudowy ulicy gen. Karola Kniaziewicza oraz powiązanych z nią ulic. Pierwsze duże zniszczenia przy ulicy miały miejsce już 7 marca 1945 r. Dwa dni później bomby lotnicze trafiły w dwa położne przy ulicy domy budowniczego Haukego. Istnieją też zapiski, że 26 marca 1945 r. hitlerowcy podpalili całe ciągi budynków przy ulicy Tadeusza Kościuszki w wyniku czego zapaliło się także osiem domów przy ulicy gen. Karola Kniaziewicza. Ponadto istnieje relacja, według której na pytanie księdza Peikarta, niemieckiego proboszcza w parafii św. Maurycego, skierowanego do żołnierza, czy zabudowa tej ulicy też ma być spalona, ten odpowiedział, że było to przeoczenie.
Jeszcze w 1970 r. wolne od zabudowy pozostawały posesje o numerach 16, 22, 25, 32-34, o 35 oraz po stronie nieparzystej u zbiegu z ulicą gen. Kazimierza Pułaskiego. W 1965 r. zbudowano pod numerem 29 żłobek zachowując wyłom w pierzejowym układzie zabudowy. Oceniano wówczas, ze ocalała stara zabudowa, wyłącznie mieszkalna, prezentowała się nieciekawie. Współcześnie wolne posesje zostały już zabudowane.
Na narożniku ulic: gen. Jana Henryka Dąbrowskiego i gen. Karola Kniaziewicza w okresie od listopada 2013 r. do stycznia 2015 r. zbudowano budynek Kniaziewicza 16. Jego koncepcję architektoniczną opracowała pracownia Pro Art Konopka z siedzibą we Wrocławiu dla inwestora, którym była firma i2 Development.
W XXI wieku przy ulicy realizowano kilka inwestycji miejskich. I tak w zakresie samej ulicy zrealizowano w 2013 r. program poprawy stanu technicznego chodników. We wnętrzu międzyblokowym Kniaziewicza-Dąbrowskiego-Komuny-Paryskiej-Pułaskiego przeprowadzono, w okresie od 10.08.2011 r. do 12.12.2016 r., inwestycję w ramach programu zagospodarowania wnętrz międzyblokowych i placów zabaw. Ponadto liczne inwestycje były przeprowadzone w ramach programu rewitalizacji wrocławskich kamienic w odniesieniu do budynków położonych w pierzejach ulicy: ulica gen. Karola Kniaziewicza 15a (lata 2019-2020), 36 (lata 2009-2019), 38 (lata 2009-2019), 39 (lata 2009-2019), 40 (lata 2008-2010), Dworcowa 8 (2010 r.).
Nazwy W swojej historii ulica nosiła następujące nazwy: Palmstrasse, do 1945 r. Palmowa, od 1945 r. do 1946 r., nazwa nieoficjalna, samowolna gen. Karola Kniaziewicza, od 1945 r..
Pierwsza, niemiecka nazwa ulicy – Palmstrasse – pochodziła od nazwiska Richarda Palma (zmarłego około 1850-1855), ślusarza, który miał tu parcelę i zbudował jeden z pierwszych domów. Współczesna nazwa ulicy została nadana przez Zarząd Wrocławia i ogłoszona w okólniku nr 97 z 31.12.1945 r.. Upamiętnia ona Karola Ottona Kniaziewicza (urodzonego 4.05.1762 r. w Asītes (Assieten) leżącym w ówczesnej Kurlandii, zmarłego 9.05.1842 r. w Paryżu), generała dywizji Wojsk Polskich, uczestnika insurekcji kościuszkowskiej, jednego z dowódców Legionów Polskich we Włoszech, twórcę i dowódcę Legii Naddunajskiej, uczestnika kampanii napoleońskiej, a następnie działacza emigracyjnego, dyplomatę i polityka.
Układ drogowy Ulica łączy się z następującymi drogami publicznymi, kołowymi oraz innymi drogami (przy czym przebieg podano zgodnie z kierunkiem jazdy, jako że ulica na całej długości jest drogą jednokierunkową): + Drogi powiązane powiązanie kierunki droga foto opis skrzyżowanie początek jazdy ulica Dworcowaśródmiejska 160px w prawo i w lewo skrzyżowanie ulica Aleksandra Hercenadojazdowa 160px na wprost skrzyżowanie ul. gen. Jana Henryka Dąbrowskiegolokalna 160px od dołu z lewej do góry w prawo skrzyżowanie ul. gen. Kazimierza Pułaskiegogłówna 160px w lewo i w prawo
Droga thumb|Przejazd bramowy ul. Kniaziewicza 32-34 thumb|Przejazd bramowy ul. Kniaziewicza 37 thumb|Ul. Hercena, w tle ul. Kniaziewicza thumb|Przebudowa, koniec ul. Kniaziewicza Ulica gen. Karola Kniaziewicza przebiega przez osiedle Przedmieście Oławskie w dawnej dzielnicy Krzyki. Jest drogą publiczną, której przypisano kategorię drogową jako gminną (numer drogi: 105512D, numer ewidencyjny drogi: G1055120264011), klasy dojazdowej. Łączy ulicę Dworcową z ulicą gen. Kazimierza Pułaskiego. Ma długości, a zajmuje powierzchnię dwóch działek ewidencyjnych: nr 48 (od ulicy Dwrocowej do ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego) wynoszącą , oraz nr 47 (od ulicy gen. Jana Henryka Dąbrowskiego do ulicy gen. Kazimierza Pułaskiego) wynoszącą (łącznie ). Położona jest na terenie o wysokości bezwzględnej od około 117,4 do 117,8 . Pojedyncza jezdnia ulicy posiada nawierzchnię brukowaną z kamiennej kostki granitowej, z wyłączeniem kilku odcinków, głównie przy skrzyżowaniach i przejściach dla pieszych, na których wykonano nawierzchnię z masy bitumicznej. Ulica na całej swojej długości (z wyłączeniem samych skrzyżowań z głównymi przecznicami: Dworcową, gen. Jana Henryka Dąbrowskiego i gen. Kazimierza Pułaskiego) objęta jest strefą ograniczenia prędkości do . Jest ulicą jednokierunkową z możliwością jazdy z zachodu (od ulicy Dworcowej) na wschód (do ulicy gen. Kazimierza Pułaskiego). Wzdłuż ulicy dopuszczony jest kontraruch rowerowy w powiązaniu z drogami drogami rowerowymi wyznaczonymi w ramach wyżej wymienionych przecznic.
Układ urbanistyczny Ulica gen. Karola Kniaziewicza przebiega przez obszar zabudowy śródmiejskiej, w strefie centralnej, gęsto wypełniony tkanką miejską, charakteryzującej się przemieszaniem zabudowy o podstawowej funkcji mieszkaniowej z zabudową także o innym przeznaczeniu, przede wszystkim zabudową mieszkalno-usługową.
Obszar zabudowy przez który przebiega ulica gen. Karola Kniaziewicza uznawany jest za teren o zdefiniowanym układzie kompozycyjnym, z liniowymi i kwartałowymi elementami go tworzącymi. W układzie urbanistycznym dominuje ukształtowanie bloków urbanistycznych w postaci kwartałów zabudowy, w ramach których umiejscowiono funkcje reprezentacyjne na zewnątrz kwartału, a funkcje użytkowe do wewnątrz. Dominuje tu pierzejowa, zwarta zabudowa wzdłuż ulic, ale z występującymi zaburzeniami w postaci luk w zabudowie, czy budynków mieszkalnych z okresu PRL. Wskazuje się ponadto na gęstą sieć uliczną i linii transportu publicznego. Ulica przebiega przez obszar zabudowy średniowysokiej do , przy czym w ramach tej strefy wyznaczono tu śródmiejski obszar podwyższenia wysokości zabudowy.
Zabudowa i zagospodarowanie Przy ulicy przeważa zabudowa pierzejowa budynków mieszkalnych i mieszkalno-usługowych, w tym kamienic, o wysokości od czterech do ośmiu kondygnacji nadziemnych, z wyjątkiem budynku żłobka o dwóch kondygnacjach nadziemnych. Sam żłobek to budynek o powierzchni zabudowy wynoszącej , położony na terenie o powierzchni , następnie zagospodarowany dla potrzeb niepublicznych zakładów opieki zdrowotnej i innych. Pod numerem 19 znajduje się budynek biurowy, cofnięty względem linii zabudowy, o czterech kondygnacjach nadziemnych i powierzchni zabudowy wynoszącej , w którym mieści się siedziba Przedsiębiorstwa Robót Kolejowych i Inżynieryjnych, a obecnie TRAKCJA PRKiI S.A.. Ponadto wśród współczesnych budynków tworzących pierzeje ulicy można wymienić budynek Kniaziewicza 16, o siedmiu kondygnacjach nadziemnych, z mieszkaniami od 28 do 57 m².
Postuluje się uzupełnienie występujących luk w pierzejach poprzez nową zabudowę dostosowaną do linii zabudowy i gabarytów budynków.
Ochrona i zabytki Ulica przebiega na terenie Przedmieścia Oławskiego wpisanego jako obszar do rejestru zabytków dnia 20.06.2005 r. decyzją o wpisie nr 538/A/05. W ramach wskazanego obszaru ochronie podlega przede wszystkim układ przestrzenny kształtowany od XIII do XIX wieku.
Przy ulicy i w najbliższym sąsiedztwie znajdują się następujące zabytki ujęte w gminnej ewidencji zabytków (według stanu na kwiecień 2022 r.):