mały|Romuald Oramus, Czas zatrzymany X, 1981; obraz w kolekcji Muzeum Narodowego w Krakowie mały|Romuald Oramus, Rytuały II, 1983-1984; akwaforta, akwatinta Romuald Oramus (ur. 3 lipca 1953 w Krakowiedata urodzenia.) – polski malarz, grafik warsztatowy, autor tekstów o sztuce. Profesor sztuk plastycznych. Mieszka i tworzy w Krakowie.
Życiorys Absolwent krakowskiego Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych (1968–1973). Studia na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w latach 1974–1979; dyplom zrealizował w pracowni prof. Adama Marczyńskiego wraz z graficznym aneksem w pracowni prof. Mieczysława Wejmana. Malarstwo i grafikę prezentował na wielu wystawach indywidualnych i zbiorowych w kraju i za granicą. W latach 80. ubiegłego wieku uczestniczył w wystawach Ruchu Kultury NiezależnejOramus brał udział w wystawach m.in.: 1985 Czas Krzyża. Kultura niezależna Kościół Podwyższenia Krzyża, Bytom, 1985 Strömungen-Akzente – Positionen Gegenwartstendenzen der polnischen Malerei und Graphic: Katholisch-Soziale Akademie des Bistums. Münster. Niemcy: 1985 Droga i Prawda. I Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych; Kościół Św. Krzyża, Wrocław (wyróżnienie); 1985 Swiadectwo wspólnoty, Pierwsza Prezentacja Działu Sztuki Współczesnej i Darów Sztuki Dawnej, Muzeum Archidiecezjalne w Warszawie; 1985 Czas smutku. Czas nadziei. Kultura niezależna, Kościół Matki Boskiej Bolesnej, Poznań 1986 Wobec wartości, Ogólnopolski konkurs na grafikę artystyczną; Muzeum Diecezjalne w Katowicach (wyróżnienie).. W latach 1979–2023 był wykładowcą na Wydziale Sztuki Uniwersytetu Komisji Edukacji Narodowej w Krakowie. W 2001 roku otrzymał tytuł profesora sztuk plastycznychPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 12 grudnia 2001 r. nr 115-15-01 o nadaniu tytułu naukowego profesora. ()..
Odznaczony Brązowym i Srebrnym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”.
Twórczość artystyczna Malarstwo i grafika Romualda Oramusa jest tematycznie i formalnie zróżnicowana. Cechuje ją szeroki ikonograficzny zakres znaczeń. W malarstwie Oramus posługuje się rozbudowaną kolorystyką, a w grafice tonalnie ograniczoną lub czarno-białą. Realizuje duże cykle obrazów z wykorzystaniem techniki olejno-żywicznej, tempery jajowej, enkaustyki, czy też akrylu, natomiast w rycinach stosuje m.in. akwafortę i akwatintę.
Lata 80. W latach 80. XX wieku Oramus z groteskowo-ironicznym zacięciem czerpał inspiracje z kultury sarmackiej, kontekstu religijno-politycznego ceremoniału, młodopolskiego modernizmu, a także z postmodernistycznej tendencji nawiązywania do wybranych motywów malarskiej tradycji.
Cykle:
Ławka (obrazy 1979–1980) Czas zatrzymany (obrazy i grafiki 1980–1982) Uczta (obrazy i grafiki, 1983–1984) Rytuały (grafiki, 1982–1984) Funeralia (obrazy, 1985–1986) Rytuały. Pompa funebris (grafiki, 1985) Bachanalie(a) (obrazy i grafiki, 1986–1989) mały|Romuald Oramus, Rytuały codzienności XXVIII, Lararium III, 2003
Lata 90. W latach 90. kontynuowane są przedstawienia metaforyczne. Samotne postacie, akty kobiet i mężczyzn, we wzajemnej w relacji do bezkresu morza, ogrodów czy labiryntów odnoszą się do egzystencjalnego i sensualnego aspektu życia (portrety metaforyczne, motywy śródziemnomorskie, sceny rodzajowe 1990 – 1993).
W tym czasie Oramus skupił się także na wpływach kultury popularnej na określone wzorce indywidualnych i społecznych zachowań.
Cykle:
Homo ludens (obrazy, 1995–1998) Fitness Club (obrazy i grafiki, 1997–1999) mały|Romuald Oramus, Katedra III, 2007-2010; kolekcja prywatna
Przełom wieku i po 2000 roku alt=|mały|Romuald Oramus, Katedra VII, 2007-2010 Pod koniec lat 90. oraz po 2000 roku powstały obrazy ukazujące intymne rodzinne sceny we wnętrzach mieszkalnych w relacji do fragmentów architektury i pejzażu. Z czasem następuje ograniczanie figuratywności na rzecz eksponowania bardziej złożonej przestrzennej struktury płócien. Pojawia się tu wyraźna geometryzacja form i kompozycyjny synkretyzm. Na jednej z prac artysta ukazał połączenia różnych kadrów przedstawianej rzeczywistości.
Cykle:
Rytuały codzienności (obrazy, 1997–2003) Realne – nierealne (obrazy, 2004–2006)
W latach 2007–2022 w malarstwie i grafice Oramus podjął bardzo rozległy tematycznie i formalnie wątek katedry, jej ideowego i architektonicznego fenomenu o wielorakich możliwościach odkrywanych znaczeń: narracyjnych, iluzjonistycznych, abstrakcyjnych, strukturalnych, metafizycznych, czy też sakralnych.
Cykle:
Katedra (obrazy, grafiki, 2007–2022) oraz Katedra Prousta (grafiki, 2016–2019).
Wybrana literatura Teksty własne, współautorstwo w opracowaniach wydawniczych Krasnowolski B., Oramus R., Romuald Oramus. Katedra. Malarstwo z lat 2007–2011, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Kraków 2012. . Romuald Oramus, La cathédrale. Peinures et graviures, katalog wystawy; Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie, Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Kraków 2020. . Oramus R., Radość iluzji malarskiej. Eseje o sztuce, Biblioteka Konspektu nr 4, Wydawnictwo Naukowe Akademii Pedagogicznej, Kraków 2004. . Oramus R., Prawda artysty. Na przykładzie twórczości Józefa Czapskiego i nie tylko…,, [w:] Czapski raz jeszcze… Errata do biografii Józefa Czapskiego, Instytut Literatury, Kraków 2021. . Profesor Adam Marczyński i Pracownia, red. R. Oramus, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie [cz.1.], Kraków 2015. . Profesor Adam Marczyński i jego Pracownia w krakowskiej Akademii Sztuk Pięknych latach 1948–1980. Artystyczne wpływy i kontynuacje; praca zbiorowa, red. Romuald Oramus, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie [cz.2], Kraków 2018. . Teraźniejsze i ponadczasowe. Pamięć o Czapskim. Romuald Oramus, red. R. Oramus, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie 2018. . W nurcie czasu. Romuald Oramus. Malarstwo i grafika z lat 1981–2011, red. S. Stankiewicz, katalog wystawy, Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Maius, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Kraków 2021; University of St. Thomas, Houston 2022. .
Pozostała wybrana literatura Gryglewicz T., Kraków i artyści. Teksty o malarzach i grafikach środowiska krakowskiego drugiej połowy wieku XX, Universitas, Kraków 2005. . Krzysztofowicz – Kozakowska S., Sztuka od roku 1989, Wydawnictwo Bosz, Olszanica 2020. . Rogozińska R., Rytuały codzienności. Romuald Oramus, [w:] Ikona w sztuce XX wieku, Wydawnictwo WAM, Kraków, 2009. . Słownik malarzy polskich, t. 2, Arkady, Warszawa 2001. . Trzy dekady 1981–2011. Malarstwo wobec przemian na przykładzie twórczości Romualda Oramusa i Stanisława Sobolewskiego, red. J. Brukwicki, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Kraków 2012. . Wielka Encyklopedia Malarstwa Polskiego, Wydawnictwo Kluszczyński, Kraków 2011. . Zientara M., Z pracowni naszych artystów. Najnowsza sztuka krakowska: katalog wystaw zorganizowanych w Wieży Ratuszowej w latach 1999–2004, cz.2; Muzeum Historyczne Miasta Krakowa. .
Wystawy Wybrane wystawy indywidualne 1994: Romuald Oramus, malarstwo; Galeria Kordegarda, WarszawaRomuald Oramus: malarstwo, katalog wystawy, Galeria Kordegarda, Warszawa 1994.. 1999: Romuald Oramus. Ćwiczenia siłowe, grafiki 1982–1999, Jan Fejkiel Gallery, KrakówRomuald Oramus, Ćwiczenia siłowe..., katalog wystawy, Kraków 1999. . 2004 Romuald Oramus; malarstwo, grafika z lat 1982–2005; Galeria DAP, Warszawa 2006: Romuald Oramus; malarstwo z lat 1997–2005; Miejska Galeria Sztuki, ZakopaneRomuald Oramus. Malarstwo z lat 1997–2005, katalog wystawy, Miejska Galeria Sztuki, Zakopane 2006. . 2006: Romuald Oramus; malarstwo z lat 2004–2005; Galeria Krytyków Pokaz, Warszawa 2006: Romuald Oramus; malarstwo z lat 2000–2005; Galeria Sztuki Wozownia, Toruń 2007, 2008: Pomiędzy obrazem i grafiką; Romuald Oramus, prace z lat 1981–2006; muzea archidiecezjalne w Krakowie, Warszawie i KatowicachPomiędzy obrazem i grafika, Romuald Oramus, prace z lat 1981–2006; Muzeum Archidiecezjalne w Krakowie, Akademia Pedagogiczna w Krakowie, Kraków 2007. . 2009: Romuald Oramus; grafiki z lat 1981–1999; Galeria i Dom Aukcyjny Nautilus, Kraków 2012-13: Trzy dekady. Romuald Oramus, Stanisław Sobolewskiego. Malarstwo, rysunek, grafika z lat 1980–2011; Miejska Galeria Sztuki, Częstochowa, Galeria Miejska bwa, BydgoszczTrzy dekady 1981–2011. Malarstwo wobec przemian na przykładzie twórczości Romualda Oramusa i Stanisława Sobolewskiego, red. J. Brukwicki, Uniwersytet Pedagogiczny w Krakowie, Kraków 2012. . 2014: Romuald Oramus. Katedra. Malarstwo z lat 2007–2011; Galeria Pryzmat, Kraków 2016: Romuald Oramus. Katedra. Z nieba i z ziemi; Muzeum Archidiecezjalne w Krakowie, KrakówRomuald Oramus, Katedra. Z nieba i z ziemi. Malarstwo, red. R. Oramus; katalog wystawy Muzeum Archidiecezjalne w Krakowie, Uniwersytet Pedagogiczny, Kraków 2016. . 2017: Pamięć o Czapskim. Romuald Oramus, malarstwo; Muzeum Narodowe w Krakowie Pawilon Józefa Czapskiego, KrakówPamięć o Czapskim. Romuald Oramus, malarstwo, katalog wystawy: Muzeum Narodowe w Krakowie. Pawilon, Józefa Czapskiego, Kraków 2017. . 2019: Romuald Oramus. Katedra. Obrazy; Galeria Otwarta Pracownia w KrakowieS. Stankiewicz, Katedralne porządki neum. Wystawa Romualda Oramusa. [w] Rzecz(nie)pospolita polskie malarstwo historyczne. Cykl wystaw w Galerii Otwarta Pracownia w 2019 roku. Moja Ojczyzna. 09.39 Wojna. Abstrakcja. Katedra. Stowarzyszenie Artystyczne Otwarta Pracownia, Kraków 2019. . 2020: Romuald Oramus, La cathédrale. Peinures et graviures, Polskie Towarzystwo Historyczno-Literackie, Biblioteka Polska w Paryżu, Paryż 2021: W nurcie czasu. Romuald Oramus. Malarstwo i grafika z lat 1981–2021; Muzeum Uniwersytetu Jagiellońskiego Collegium Maius, Kraków 2022: In the Stream of Time. An Exhibition of Paintings and Prints by Romuald Oramus; University of St. Thomas, Houston, USA
Wybrane wystawy zbiorowe w Polsce i za granicą 1983, 1985, 1989: Mini Print International Cadaqués; Taller Galeria Fort, Cadaqués, Barcelona, Hiszpania 1985: Droga i Prawda. I Krajowa Wystawa Malarstwa Młodych; Kościół Św. Krzyża, Wrocław 1986: 8. Internationale Graphic Triennale; Kunstverein E.V. und Stadt Frechen, Frechen, Niemcy 1987: Arsenał '88. Wystawa Młodej Plastyki Polskiej; Galeria Brama, Hala Gwardii, Warszawa 1989, 1992: 15th and 17th International Independent Exhibition of Prints in Kanagawa; Kanagawa Prefectural Gallery, Kanagawa, Japonia 1991: Dotyk. Ikonografia lat osiemdziesiątych w twórczości plastycznej środowiska krakowskiego; Pawilon wystawowy BWA, KrakówDotyk..., katalog wystawy, red. Z. Bajek, Kraków 1991. 1991: 2nd Bharat Bhavan International Biennial of Prints, Bhopal, Indie 1993: Portret ironiczny; Jan Fejkiel Gallery, KrakówPortret ironiczny, katalog wystawy, red. J. Feikiel. Kraków 1993. . 1994: Ars Erotica; Muzeum Narodowe w Warszawie, WarszawaArs Erotica, katalog wystawy...red, E. Dzikowska, W. Wierzchowska, Muzeum Narodowe w Warszawie, Warszawa 1994. . 2001: II Rassegna internazionale dell’incisione di piccolo formato; Associazione Amici dell’Arte-Famiglia Artistica, Cremona, Włochy 2015: Premio Leonardo Sciascia, amateur d’estampes, VIII Edizione; Fondazione Il Bisonte per lo studio dell’arte grafica, Wenecja, Włochy 2018: Abstrakce.PL. Abstrakcja w malarstwie polskim 1945−2017; Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, Ołomuniec, CzechyAbstrakce.PL. Abstrakcja w malarstwie polskim 1945–2017; katalog wystawy, Muzeum Sztuki w Ołomuńcu, Ołomuniec, Czechy 2018. . 2019: Oblicza Polski – Oblicza Polaków; Pałac Prezydencki, Warszawa, Muzeum Narodowe w Krakowie 2022: Sztuka i metafizyka. Postawy i strategie lat 2000–2020; Galeria Podbrzezie, Kraków
Prace w kolekcjach