Johann Ernest Hanxleden (ur. 1681 w Ostercappeln, zm. 20 marca 1732, Indie) – niemiecki jezuita, misjonarz w Indiach Wschodnich oraz pionier europejskich badań nad sanskrytem. Przez ponad trzydzieści lat pracował na wybrzeżu Malabaru, gdzie zmarł jako profesor w seminarium chrześcijan św. Tomasza.
Życiorys Johann Ernest Hanxleden urodził się w 1681 roku w Ostercappeln, w pobliżu Osnabrück, na terenie Hanoweru. Jako młody student zgłosił się na ochotnika do misji w Indiach Wschodnich. Nowicjat odbył w trakcie podróży. Wyruszył z Augsburga 8 grudnia 1699 roku. Podróżował w towarzystwie ojców Webera i Mayera oraz niemieckiego fryzjera o imieniu Johann Kaspar Schillinger. Ich trasa wiodła przez Włochy, Turcję, Azję Mniejszą, Syrię, Armenię i Persję do Bender-Abbas nad Zatoką Perską. Stamtąd popłynęli statkiem do portu Surat. Ojcowie Weber i Mayer zmarli w trakcie podróży. Hanxleden i Schillinger dotarli do Indii 13 grudnia 1700 roku i osiedlili się w Goa. Przez następne ponad trzydzieści lat Hanxleden pracował na wybrzeżu Malabaru gdzie zmarł 20 marca 1732 roku.
Praca naukowa i spuścizna Hanxledenowi, wraz z jego współpracownikiem , przypisuje się rolę pionierów wśród Europejczyków w badaniach nad sanskrytem. Był pierwszym Europejczykiem, który napisał gramatykę sanskrytu, a także pierwszym, który skompilował słownik malabarsko-sanskrycko-portugalski.
Przypisy
Kategoria:Niemieccy jezuici