thumb|300px|Il-Kantilena Il-Kantilena () – najstarszy znany tekst literacki w języku maltańskim, powstały w XV w. (nie później niż w 1485, kiedy to umarł jego autor, prawdopodobnie z lat 70. XIV w.), ale odnaleziony dopiero w 1966 przez historyków Godfreya Wettingera i Mikiela Fsadniego. Wiersz przypisywany jest i został zapisany przez jego bratanka Brandano Caxaro w jego rejestrze notarialnym (grudzień 1533–maj 1563). Jest przechowywany w Archiwum Notarialnym w Valletcie.
Opis językowy Chociaż napisany w języku maltańskim alfabetem łacińskim, był to bardzo wczesny maltański, który nie był jeszcze pod dużym wpływem języków romańskich, a zatem jest przykładem starego maltańskiego. Tekst ten zawiera wiele arabskich morfemów. Jedyne słowa romańskie to vintura – „szczęście”, czasami tłumaczone na angielski jako „los”, oraz et – „i”. Ogólnie rzecz biorąc, wczesne teksty maltańskie zawierają bardzo mało słownictwa niesemickiego; nawet w późniejszych tekstach poezja ma tendencję do używania bardziej semickiego słownictwa niż ogólnego, dlatego Il-Kantilena najprawdopodobniej nie odzwierciedla języka mówionego przeciętnego Maltańczyka w tamtych czasach, ale raczej elity, która mówiła w sztywnej, nienaturalnej formie, bardziej podobającej się klasie rządzącej.
Tekst
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Literatura maltańska Kategoria:Maltańskie utwory poetyckie