Leon Zaleski, pseud. Bolesław z Ustronia (ur. 11 kwietnia 1841 w Mielejczycach, gubernia grodzieńskaLudwik Gawroński, Zaleski Leon, w: Słownik biograficzny miasta Lublina, tom III (pod redakcją Tadeusza Radzika, Adama Witusika, Jana Ziółka), Lublin 2009, s. 350. Autor wspomnienia pośmiertnego w "Kłosach", nr 1198, 14 czerwca 1888, s. 14 (paginacja roczna s. 382) podaje jako miejsce jego urodzenia: Chlewiszcze, gubernia grodzieńska., zm. 20 maja 1888 w Woli Skromowskiej koło Firleja) – polski redaktor i wydawca, związany z Lublinem.
Był synem Kamilla i Zofii z Suchodolskich. Uczęszczał do szkół w Lublinie (gimnazjum), rozpoczął następnie studia matematyczne w Petersburgu, które jednak szybko przerwał z uwagi na niesprzyjający jego zdrowiu klimat. Wyjechał z kolei do Paryża, gdzie kształcił się w szkole centralnej w latach 1860–1863. Po powrocie do kraju był właścicielem majątku w Serocku na ziemi lubelskiej, a w nieodległej Brzeźnicy Książęcej koło Lubartowa założył szkółkę wiejską dla dzieci chłopskich, w której prowadził sporadycznie lekcje. Śledził bieżącą prasę polską, zaczął również w pismach warszawskich jako Bolesław z Ustronia publikować korespondencje i "udatne wiersze""Kłosy", nr 1198, dz. cyt., m.in. w "Gazecie Rolniczej" i "Tygodniku Mód i Nowości Dotyczących Gospodarstwa Domowego"Np. Moja piosenka, "Tygodnik Mód i Nowości Dotyczących Gospodarstwa Domowego", nr 27, 4 lipca 1863, s. 5.. Od 1872 chorował poważnie na oczy i nie mogąc skutecznie nadzorować majątku, przeniósł się wkrótce do Lublina, gdzie w 1876 założył, redagował i wydawał "Gazetę Lubelską". W 1879 pismo to połączyło się ze starszym lubelskim pismem – "Kurierem Lubelskim", zachowując tytuł "Gazeta Lubelska", a Zaleski pozostał redaktorem i wydawcą. W tym czasie wzrosła częstotliwość wychodzenia numerów: z trzech numerów w tygodniu do trybu dziennika. Zaleski kierował gazetą przez 12 lat, prawie do końca życia; okres ten uważany jest za czas rozkwitu "Gazety Lubelskiej", która wydawana była do 1911"Gazeta Lubelska" (1876–1911), Leksykon, Ośrodek "Brama Grodzka – Teatr NN" (dostęp: 9 lutego 2022)..
Zaleski prowadził gazetę z dużym zaangażowaniem, pomimo postępującej utraty wzroku i licznych trudności osobistych. Na łamach "Gazety" publikował artykuły i wspomnienia, które "podobały się ogólnie i zaczęły interesować szersze koła czytelników, artykuły zaś wstępne traktujące sprawy społeczne i gospodarstwo rolne tudzież hodowlę inwentarzy, zwróciły na siebie uwagę pism warszawskich, które je powtarzały lub komentowały"W rocznicę śmierci, "Gazeta Lubelska", nr 119, 29 maja (17 maja st. st.) 1889, s. 1..
Wcześnie owdowiał, a w lipcu 1884 stracił dwóch synów – Wacława (14 lat) i Witolda (12 lat) – uczniów lubelskiego gimnazjum, którzy utonęli w czasie kąpieli w rzece podczas wakacji na wsi w Woli Skromowskiej"Słowo", nr 155, 8 lipca 1884, s. 2.. Tam też, w rodzinnym majątku, osiadł pod koniec życia, kiedy stan zdrowia zmusił go do rezygnacji z pracy redakcyjnej. Zmarł 20 maja 1888 w Woli Skromowskiej, pochowany został na cmentarzu w Firleju. Wspomnienia pośmiertne podkreślały jego zasługi w pracy publicystycznej i oświatowej oraz nieustanną walkę z nieszczęściami życiowymi. Pisano m.in.: "Zasługi śp. Leona Zaleskiego w piśmiennictwie naszem, zwłaszcza prowincyonalnem, są niezapomniane, był on pionierem na tej ciężkiej drodze, pracował z zapałem nie dla zysku ale dla idei. O nim nie zapomni historya piśmiennictwa naszego, na jej kartach znajdzie się i dla niego pomnik.""Biesiada Literacka", nr 23, 8 czerwca 1888, s. 3 (paginacja roczna s. 355)..
Przypisy
Bibliografia Ludwik Gawroński, Zaleski Leon, w: Słownik biograficzny miasta Lublina, tom III (pod redakcją Tadeusza Radzika, Adama Witusika, Jana Ziółka), Lublin 2009, s. 350–351. A.P., Śp. Leon Zaleski, "Kłosy", nr 1198, 14 czerwca 1888, s. 14 (paginacja roczna s. 382); portret w tymże numerze, s. 1 (paginacja roczna s. 369).
Kategoria:Polscy dziennikarze Kategoria:Ludzie związani z Lublinem Kategoria:Urodzeni w 1841 Kategoria:Zmarli w 1888