Woszczyneczka miękka (Ceriporiopsis mucida (Pers.) Gilb. & Ryvarden) – gatunek grzybów z rzędu żagwiowców (Polyporales).
Systematyka i nazewnictwo Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Ceriporiopsis, Meruliaceae, Polyporales, Incertae sedis, Agaricomycetes, Agaricomycotina, Basidiomycota, Fungi.
Gatunek ten opisał w 1796 roku Christiaan Hendrik Persoon, nadając mu nazwę Poria mucida. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę, nadali mu Robert Lee Gilbertson i Leif Ryvarden w 1985 r.Ma 13 synonimów. Niektóre z nich: Agaricus mucidus (Pers.) E.H.L. Krause 1932 Fibuloporia donkii Domański 1969 Fibuloporia mucida (Pers.) Niemelä 1982 Porpomyces mucidus (Pers.) Jülich 1982. Gatunek ten opisywany był jako huba pleśniowata (Józef Jundziłł 1830), huba pleśniowa (Franciszek Błoński 1888), porak spleśniały (Karol Zaleski 1948), sprzążkownica miękka (Stanisław Domański 1965). W 1999 r. Władysław Wojewoda zaproponował polską nazwę woszczyneczka miękka. Nazwa ta jest spójna z nazwą naukową.
Morfologia Owocnik Poliporoidalny, roczny, rozpostarty, o grubości do 3 mm, do podłoża słabo przyrośnięty. W stanie świeżym miękki, po wysuszeniu kruchy. Brzeg o zmiennej szerokości, czasem do 1 cm, o barwie od białej do jasnokremowej, błonkowaty, puszysto postrzępiony, często przechodzącym w białe ryzomorfy o grubości do 0,5 mm. Miąższ biały, bardzo cienki, gołym okiem ledwo dostrzegalny. Rurki o długości do 2 mm, a na pionowym podłożu do 4 mm i wówczas przeważnie w całości otwarte. Ostrza rurek gęsto biało orzęsione. Pory o średnicy 0,15–0,35 mm, w liczbie 3–6 na 1 mm, dość nieregularne, koliste lub wydłużone, czasami kanciaste. Cechy mikroskopowe System strzępkowy monomityczny. Strzępki generatywne ze sprzążkami, gładkie lub z drobnymi kryształkami, zwłaszcza na brzegu i u podstawy, o średnicy 2,5–4 µm. W hymenium brak cystyd i innych sterylnych elementów. Podstawki maczugowate, 4–sterygmowe, 13–16 × 4–6 µm, ze sprzążką w podstawie. Bazydiospory szeroko elipsoidalne do prawie kulistych, szkliste, gładkie, nieamyloidalne, 2,5–3,5(–4) × 2–2,5 µm.
Występowanie i siedlisko Występuje na wszystkich kontynentach poza Antarktydą. Najwięcej stanowisk podano w Europie, gdzie występuje na całym obszarze z wyjątkiem jej południowo-wschodnich regionów. W. Wojewoda w 2003 r. przytacza wiele stanowisk tego gatunku w Polsce. Bardziej aktualne stanowiska podaje także internetowy atlas grzybów. Znajduje się na Czerwonej liście roślin i grzybów Polski. Ma status R – gatunek rzadki, potencjalnie zagrożony z powodu ograniczonego zasięgu geograficznego i małych obszarów siedliskowych.
Nadrzewny grzyb saprotroficzny. Występuje w lasach na martwym drewnie drzew iglastych (sosna pospolita) i liściastych (grab, wiśnia ptasia, głóg, buk, dąb szypułkowy). Rozwija się przez cały rok. Powoduje białą zgniliznę drewna.
Przypisy
Kategoria:Mykobiota Polski Kategoria:Strocznikowate