Stanisław Wyszyński (ur. 15 maja 1895 w Kurowicach, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – kapitan administracji Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Pawła i Tatiany z Jaworskich urodzony 15 maja 1895 w Kurowicach, w ówczesnym powiecie przemyślańskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Był członkiem Związku Strzeleckiego.
W czasie I wojny światowej walczył w szeregach 3. kompanii I batalionu 3 Pułku Piechoty. Został ranny na froncie karpackim. W grudniu 1914 leczył się w Szpitalu Obrony Krajowej w Sopronie. W latach 1918–1920 walczył w szeregach 2 i 5 Pułku Piechoty Legionów. Był ranny.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku, awansując na chorążego. 22 czerwca 1926 Prezydent RP mianował go podporucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1925 i 41. lokatą w korpusie oficerów piechoty, a minister spraw wojskowych wcielił do 21 Pułku Piechoty w Warszawie. 15 lipca 1927 został mianowany porucznikiem ze starszeństwem z 1 lipca 1927 i 38. lokatą w korpusie oficerów piechoty. We wrześniu 1933 został przeniesiony do Korpusu Kadetów Nr 3 w Rawiczu na stanowisko wychowawcy. Na stopień kapitana został mianowany ze starszeństwem z 1 stycznia 1936 i 240. lokatą w korpusie oficerów piechoty. Później został przeniesiony do korpusu oficerów administracji, grupa administracyjna. W marcu 1939 pełnił służbę w Biurze Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych w Warszawie na stanowisku referenta Wydziału III Rezerw.
W czasie kampanii wrześniowej 1939 – po agresji ZSRR na Polskę – w nieznanych okolicznościach dostał się do niewoli sowieckiej i osadzono go w obozie w Starobielsku. Wiosną 1940 został zamordowany przez funkcjonariuszy NKWD w Charkowie i pogrzebany potajemnie w bezimiennej mogile zbiorowej w Piatichatkach, gdzie od 17 czerwca 2000 mieści się oficjalnie Cmentarz Ofiar Totalitaryzmu w Charkowie. Figuruje na tzw. liście Gajdideja (poz. 555).
5 października 2007 minister obrony narodowej Aleksander Szczygło mianował go pośmiertnie na stopień porucznika (sic!)Decyzja Nr 439/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 5 października 2007 w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON.. Awans został ogłoszony 9 listopada 2007 w Warszawie, w trakcie uroczystości „Katyń Pamiętamy – Uczcijmy Pamięć Bohaterów”.
31 marca 2008 minister obrony narodowej Bogdan Klich zmieniając decyzję swojego poprzednika z dnia 5 października 2007 mianował go pośmiertnie na stopień kapitana (sic!)Decyzja Nr 140/MON Ministra Obrony Narodowej z dnia 31 marca 2008 zmieniająca decyzję w sprawie mianowania oficerów Wojska Polskiego zamordowanych w Katyniu, Charkowie i Twerze na kolejne stopnie oficerskie. Decyzja nie została ogłoszona w Dzienniku Urzędowym MON. Decyzja weszła w życie z dniem podpisania..
Ordery i odznaczenia Krzyż Niepodległości – 6 czerwca 1931 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”.. Krzyż Walecznych czterokrotnie Srebrny Krzyż Zasługi – 1938 „za zasługi w służbie wojskowej”.
Zobacz też jeńcy polscy w niewoli radzieckiej (od 1939 roku) obozy NKWD dla jeńców polskich ofiary zbrodni katyńskiej – zamordowani w Charkowie
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Członkowie Związku Strzeleckiego (1910–1914) Kategoria:Kapitanowie administracji II Rzeczypospolitej Kategoria:Kapitanowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Walecznych (czterokrotnie) Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita) Kategoria:Oficerowie 21 Pułku Piechoty (II RP) Kategoria:Oficerowie Wojska Polskiego zamordowani w Charkowie Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1895 Kategoria:Zmarli w 1940 Kategoria:Żołnierze II Brygady Legionów Polskich Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Ofiar Totalitaryzmu na Piatichatkach w Charkowie