Capax Dei (łac. „zdolny do zrozumienia Boga”, „pojemny na Boga”, „przystosowany do Boga”) – koncepcja teologiczna obecna zwłaszcza w katolicyzmie oraz w niektórych współczesnych nurtach filozofii religii, zgodnie z którą człowiek posiada naturalne predyspozycje do „poznania” oraz „otwarcia się na Boga” (wejścia w osobistą relację z absolutem)Mateusz Przanowski OP, Capax Dei, szkolateologii.dominikanie.plJan Paweł II, Katecheza wygłoszona podczas audiencji generalnej 26.08.1998.
W teologii katolickiej W formułowaniu myśli na temat capax Dei ważne są dwie inne katolickie idee:
semina Verbi, czyli immanentne działanie transcendentnego Boga w różnych kulturach, w głosie sumienia oraz w prawie naturalnym, które przygotowuje człowieka na świadome przyjęcie objawienia; potentia oboedientialis, czyli obecna w umyśle ludzkim gotowość do wewnętrznego usłyszenia Boga.
Zgodnie z nauką katolicką Bóg jest Logosem (zob. J 1,1), a więc Stwórcą racjonalnie, sensownie i celowo uporządkowanej rzeczywistości. Oznacza to, że człowiek „stworzony na Jego obraz i podobieństwo” (zob. Rdz 1,27) może mocą rozumu rozpoznać Jego istnienie, a następnie otworzyć się na osobistą z Nim relację. Koncepcja ta opiera się ona na tekstach biblijnych (m.in. Rdz 1,27; Mdr 13,1-9; Dz 17,22-29; Rz 1,20), na integralnie ujętej antropologii katolickiej, jak również na przekonaniu o trafności intuicji na temat natury Boga w dziełach antycznych filozofów.
Katechizm Kościoła Katolickiego (par. 27-28) ujmuje to w następujący sposób:
Twierdzenia te opierają się na konstytucji Soboru watykańskiego II, Gaudium et spes (par. 19):
Przypisy
Bibliografia Max Scheler, Problemy religii, Kraków 1995 Zofia J. Zdybicka, Bóg czy sacrum, Lublin 2007
Linki zewnętrzne Jan Paweł II, Katecheza wygłoszona podczas audiencji generalnej 26.08.1998 Mateusz Przanowski OP, Capax Dei, szkolateologii.dominikanie.pl
Kategoria:Zwroty łacińskie Kategoria:Teologia chrześcijańska