Szapasz

Szapasz (ugarycki: špš, „Słońce”) była kananejską boginią Słońca i służyła jako królewski posłaniec boga Ela, prawdopodobnie jej ojca. Jej najczęstsze epitety w ugaryckim to „Shapash, Lampa Bogów” lub „Pochodnia Bogów” (nrt ’ilm špš), „Wielka Dama Szapasz” (rbt špš) i „Wieczna Szapasz” (špš ’lm). Na listach panteonu Szapasz jest utożsamiana z akadyjską dšamašNicolas Wyatt, Religious Texts from Ugarit: 2nd Edition, Sheffield Academic Press, 2002, ..

W przeciwieństwie do Szamasz czy Utu z Mezopotamii, ale podobnie jak Szamasz z Arabii, Szapasz była żeńskim bóstwem słonecznym. Tytuł „Samasz-Jest-Moją-Matką” (Umma-Szamasz) może wskazywać na tradycję żeńskiej bogini Słońca z Mezopotamii z trzeciego tysiąclecia p.n.e., wywodzącą się od północno-zachodniej semickiej bogini SłońcaJ. J. Roberts, The earliest semitic pantheon: a study of the Semitic deities attested in Mesopotamia before Ur III, s. 52 i noty 425 i 426 na s. 114, Johns Hopkins University Press, 1972, ..

Szapasz była głównym bóstwem w religii ugaryckiej. W liście do króla Ugarytu Szapasz jest wymieniona jako druga na liście bóstw jako „Wieczna Szapasz”, zaraz za BaalemA. B. Knapp, An Alashiyan Merchant at Ugarit, ss. 38–45, Tel Aviv, 1983.Joseph Azize, The Phoenician Solar Theology, Gorgias Press, 2005 .. Dowody z list ofiar sugerują, że Szapasz była jedną z głównych bogiń otrzymujących ofiary w Ugarycie. Nosi boski epitet pgr odnoszący się do jej roli podczas nocy „Shapash, Ofiara Pogrzebowa” (šapšu pgr wṯrmnm). Znana jest też z tekstów wróżbiarskich i magicznychGregorio el Olmo Latte, The Offering Lists and the God Lists [w:] Handbook of Ugaritic Studies, ss. 305–352, BRILL, 1999, ..

Przypisy

Kategoria:Religie starożytnych Semitów Kategoria:Fenicja Kategoria:Bóstwa solarne