Marian Cegielski (ur. 29 lipca 1925 w Tarnopolu, zm. 5 stycznia 2012 we Wrocławiu) – polski inżynier elektryk.
Życiorys Do wybuchu II wojny światowej ukończył szkołę powszechną i dwie klasy gimnazjalne.
W 1941 r. ukończył klasę ósmą szkoły radzieckiej. W czasie okupacji niemieckiej przerabiał materiał klas licealnych. Od lipca 1944 r. do czerwca 1945 r. pracował na przymusowych robotach w Niemczech.
Po wojnie, przyjechał do Wrocławia, gdzie w 1946 r. złożył egzamin z zakresu gimnazjum przed Komisją Weryfikacyjną Kuratorium Okręgu Wrocławskiego i został przyjęty na rok wstępny na Politechnice Wrocławskiej, który ukończył z wynikiem bardzo dobrym. W 1947 r. został immatrykulowany na Wydziale Mechaniczno-Elektrotechnicznym Uniwersytetu i Politechniki Wrocławskiej. Po podziale wydziału kontynuował studia na Wydziale Elektrycznym, które ukończył w 1951 r. W latach 1951–1952 pracował w Zakładach Energetycznych Okręgu Dolnośląskiego. W 1952 r. został zatrudniony na Politechnice Wrocławskiej, gdzie przechodził kolejne szczeble kariery naukowej. W 1961 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych broniąc pracy pt. Metoda pośredniego pomiaru mocy zwarciowej (promotor: prof. Jan Kożuchowski), w 1969 r. Rada Naukowa Wydziału Elektrycznego na podstawie monografii pt. Wyznaczanie impedancji zastępczej systemu elektroenergetycznego w warunkach ruchowych nadała Mu stopień naukowy doktora habilitowanego, w roku 1982 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1993 r. tytuł naukowy profesora i stanowisko profesora na Wydziale Elektrycznym PWr.
Początkowo pracował w Zakładzie Elektroenergetycznym Katedry Gospodarki Energetycznej PWr. W latach 60. pełnił funkcję zastępcy kierownika Katedry Systemów Energetycznych PWr, a następnie Samodzielnego Zakładu Sieci i Systemów Elektroenergetycznych. W latach 70. był kierownikiem Zakładu Sieci i Systemów Elektroenergetycznych, znajdującego się w strukturze Instytutu Energoelektryki Wydziału Elektrycznego. Ponadto w latach 1958–1964 i 1968–1972 pracował w Instytucie Automatyki Systemów Energetycznych we Wrocławiu, kierując Zakładem Naukowym Systemów Energetycznych. Od 1969 r. był kierownikiem Seminarium Systemów Energetycznych.
W latach 1975–1978 pełnił funkcję prodziekana, a w latach 1984–1990 funkcję dziekana Wydziału Elektrycznego. W latach 1991–2000, przez trzy kolejne kadencje, był członkiem Centralnej Komisji ds. Tytułów i Stopni Naukowych, jednocześnie w latach 1994–2000 przez dwie kadencje – członkiem Komitetu Badań Naukowych (Zespołu T-10).
Był twórcą i wieloletnim przewodniczącym Sekcji Systemów Elektroenergetycznych PAN oraz członkiem Prezydium Komitetu Elektrotechniki PAN, członkiem Prezydialnego Komitetu Problemów Energetyki PAN, członkiem Rad Naukowych w wielu instytucjach (m.in. Instytutu Automatyki Systemów Energetycznych, Instytutu CUPRUM, Instytutu Elektrotechniki w Międzylesiu).
Od roku 1955 był członkiem i działaczem Stowarzyszenia Elektryków Polskich w Oddziale Wrocławskim, także członkiem honorowym SEP oraz Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej. 20 stycznia 2012 r. Wrocławskie Towarzystwo Naukowe nadało pośmiertnie prof. M. Cegielskiemu godność Członka Honorowego.
Był autorem, bądź współautorem 74 prac opublikowanych w kraju i zagranicą, w tym 9 książek i skryptów akademickich.
Wypromował 12 doktorów, był opiekunem 7 rozpraw habilitacyjnych, recenzentem 38 rozpraw doktorskich, habilitacyjnych, 6 wniosków awansowych do tytułu naukowego, 4 na stanowiska profesorów, 2 na stanowiska docenta. Był recenzentem kilku książek oraz licznych artykułów.
Był mężem Kazimiery, ojciec MartyUroczystość nadania sali 28 D-1 imienia prof. Mariana Cegielskiego [dostęp 2026-03-30]..
Zmarł we Wrocławiu, pochowany 11 stycznia 2012 r. na cmentarzu Osobowickim (pole 143, rząd 7 od pola 144, grób 121)Zarząd Cmentarzy Komunalnych we Wrocławiu - wyszukiwarka grobów [dostęp 2026-03-30]..
Ordery i odznaczenia
Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1986) Złoty Krzyż Zasługi (1974) Medal Komisji Edukacji Narodowej (1988) Odznaka honorowa „Zasłużony dla Energetyki” Medal za Wybitne Zasługi dla Rozwoju Politechniki Wrocławskiej (2000) Medal im. Profesora Kazimierza Idaszewskiego Medal SEP z okazji 90-tej rocznicy powołania SEP Medal 50-lecia SEP (1970) Złota Odznaka „Zasłużony dla Województwa Wrocławskiego i Miasta Wrocławia” Złota Odznaka Honorowa SEP (1972) Srebrna Odznaka Honorowa SEP (1965) Złota Odznaka NOT (1975) Srebrna Odznaka NOT (1969)
Źródło:.
Nagrody i wyróżnienia
Nagroda Siemensa za całokształt pracy naukowej (2005) Nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Rektora, Senatu, Dziekana tytuł doktora honoris causa Nadazowskiego Państwowego Uniwersytetu Technicznego w Mariupolu (1997)
Upamiętnienie W 2017 r. został patronem sali wykładowej nr 28 w budynku D-1 (Nowy Elektryczny).
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Ludzie urodzeni w Tarnopolu Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Wrocławskiej Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Zasłużony dla Energetyki” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Osobowickim we Wrocławiu Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Urodzeni w 1925 Kategoria:Zmarli w 2012