Zidane: A 21st Century Portrait (An Original Soundtrack by Mogwai) – debiutancka ścieżka dźwiękowa skomponowana przez szkocki zespół Mogwai do filmu Zidane - portret z XXI wiekuTytuł według filmweb., wydana jako album 30 października 2006 roku.
Historia albumu 24 maja 2006 roku wszedł na ekrany kin francuskich film dokumentalny, Zidane - portret z XXI wieku (tytuł ang. Zidane: A 21st Century Portrait), nakręcony przez parę reżyserów: Philippe’a Parreno i Douglasa Gordona, a poświęcony francuskiemu piłkarzowi Zinédine’owi Zidane’owi. Film nakręcony został podczas meczu Real Madryt – Villarreal CF, a ścieżkę dźwiękową do niego skomponował Mogwai.
Album ze ścieżką został wydany 30 października 2006 roku jako CD i podwójny LP.
Lista utworów
Podwójny LP Lista według Discogs:
Side A:
Side B:
Side C:
Side D:
Strona D pozbawiona jest etykiety
CD Lista według Discogs:
Muzyka – Mogwai Produkcja – Mogwai, Tony Doogan Rejestracja – John Cummings, Tony Doogan.
Odbiór Opinie krytyków Oceny łącznePublikacjaOcena Album of the Year 69/100 RecenzjePublikacjaOcena AllMusic Cokemachineglow 72% Drowned in Sound 8/10 laut.de musicOMH Pitchfork 6.4/10 PopMatters 8/10 Porcys 3.6/10 Punknews.org Sputnikmusic 2.5/5 Tiny Mix Tapes 10px10px10px10px10px
Zdaniem Heather Phares z AllMusic „Zidane: A 21st Century Portrait nie ma zbyt wiele w drodze chwytliwych melodii, a jego utwory mają tendencję do zlewania się ze sobą – ale są to dokładnie te powody, dla których ta partytura jest tak skuteczna”. Album jest, jej zdaniem, „dronujący, hipnotyczny, ale i subtelnie napięty”, choc pod koniec ponad 20-minutowego, ukrytego utworu, dołączonego do „Black Spider 2” Mogwai zbliża się do cięższego brzmienia. „To muzyczny portret jednej z najbardziej złożonych i kontrowersyjnych osobowości piłki nożnej” – podsumowała.
Na ukryty na końcu utwór zwrócił również uwagę Dan Cooper-Gavin z Drowned in Sound: „najważniejszym punktem albumu jest utwór ukryty na końcu, ale to, co kryje się po trzech minutach ciszy po „Black Spider 2” jest po prostu zdumiewające”. Jego zdaniem „czas powstania tego projektu wydaje się być szczególnie odpowiedni dla Mogwai. Ich ostatni album, Mr Beast nie był w żadnym wypadku zły, ale było to brzmienie zespołu, który być może za bardzo oswoił się z samym sobą i dla którego wszystko stało się, no cóż, trochę zbyt łatwe. Wydaje się, że to nowe wyzwanie, dające ich muzyce swobodę wycofania się z centralnej sceny, na nowo rozpaliło ogień inspiracji.” – stwierdził autor.
Pwfanatic37 z Punknews.org wyraził pogląd, że „sztuka tworzenia ścieżek dźwiękowych wydawała się zagubiona, ale Mogwai wciąż wie, jak to się robi, a ci, którzy zechcą wcisnąć przycisk odtwarzania i się zrelaksować, zostaną sowicie wynagrodzeni za swój wysiłek.
Tom Woods z musicOMH ocenił, że „Nie jest to, w sumie, najbardziej satysfakcjonujące dzieło, jakie kiedykolwiek wydano. Jednak w ten sposób Mogwai dotarli do czegoś o wiele bardziej istotnego. Ich bezkompromisowe brzmienie jest idealnym partnerem dla tego filmu, (…) który może rzeczywiście wydawać się przeciągnięty, a nawet nudny, ale ma w sobie fascynujące piękno, które trudno odrzucić. Jako dzieło muzyczne, można by je odczytać [jako] fascynujące odniesienie do okazjonalnej monotonii i powtarzalności sportu, który ogarnia miliony na całym świecie.”.
„Szkoccy post-rockowcy dostarczają ścieżkę dźwiękową do eksperymentalnego filmu, który śledzi losy Zinedine’a Zidane’a podczas jednego pełnego meczu Realu Madryt” – zauważył Rob Mitchum z magazynu Pitchfork dodając, iż choć „Zidane Mogwai jest trochę nudny, wykazuje mniejszą dynamikę niż zwykła twórczość zespołu to jednak w ścieżkach dźwiękowych mniej chodzi o różnorodność, a bardziej o budowanie nastroju, co Zidane robi bardzo dobrze. Można też argumentować, że na ograniczonej arenie muzycznych tłumaczeń pojedynczej osoby lub postaci, muzyka Mogwai oddaje ponurą, skonfliktowaną esencję Zizou, (…) Algierczyka, który stał się bohaterem narodowym byłego okupanta swojego kraju” – podsumował autor dodając, iż sukces albumu wynika być może z faktu, „że jego instrumentalny zgiełk doskonale odzwierciedla wewnętrzny konflikt samego sportowca”.
D.M. Edwards z PopMatters stwierdził, że „Ścieżka dźwiękowa z powodzeniem demonstruje paradoksalną, spokojną intensywność, którą posiadają tylko niektórzy gracze. Mogwai stawia na prostotę, która służyła im w przeszłości i na instynktowny wybór właściwej nuty w odpowiednim momencie. Duża część tej muzyki jest refleksyjna, spokojna i zawiera więcej wspaniałych elementów kołysania niż groźnej burzy. Mogwai wydają się przechadzać przez część tej płyty, ale wiemy, że uderzą”.
Zdaniem Sebastiana Fuchsa z magazynu laut.de Mogwai „za pomocą dziesięciu niebiańskich utworów instrumentalnych stworzyli podatny grunt dla studium postaci Gordona na boisku piłkarskim”. Cały album recenzent ocenił jako „świetne dzieło”. Zbliżoną opinię wyraził Christopher Alexander z Cokemachineglow: „Zidane: A 21st Century Portrait jest prawdopodobnie najbardziej zrelaksowaną muzyką, jaką [Mogwai] do tej pory stworzyli”.
Choć Grant 'Gumshoe' Purdum z magazynu Tiny Mix Tapes zadeklarował się jako zagorzały entuzjasta Mogwai to Zidane’a: portret XXI wieku ocenił jako „album wątpliwej wartości”. Według FlowerPerfection ze Sputnikmusic „Zidane: Portret XXI wieku jest uspokajający, a jednocześnie nie daje o sobie zapomnieć; ma w sobie coś melancholijnego, ale na tym się kończy. Nie prowadzi do niczego. Nie wspominając już o tym, że ma on stanowić tło podczas transmisji meczu piłki nożnej”.
Listy tygodniowe +2006KrajListaPozycja Szkocja Scottish Albums Chart 85 Wielka Brytania UK Independent Albums 5
Uwagi
Przypisy
Kategoria:Ścieżki dźwiękowe Mogwai Kategoria:Albumy muzyczne wydane w roku 2006 Kategoria:Albumy PIAS Recordings Kategoria:Albumy Rock Action Records Kategoria:Albumy Wall of Sound Kategoria:Ścieżki dźwiękowe do filmów Kategoria:Ścieżki dźwiękowe wydane w roku 2006