Miika Elomo (ur. 22 kwietnia 1977 w Turku, zm. ok. 9 lutego 2025) – fiński hokeista, trener.
Kariera zawodnicza
Wychowanek klubu TPS w rodzinnym mieście. grał w drużynach juniorskich i zespole seniorskim. W drafcie NHL z 1995 został wybrany przez kanadyjski klub Washington Capitals w pierwszej rundzie z numerem 23. W 1996 wyjechał do Stanów zjednoczonych i przez dwa niepełne sezony grał w barwach zespołu Portland Pirates w lidze AHL. W drugiej części sezonu 1997/1998 wrócił do Finlandii i grał w stołecznej ekipie HIFK. Następną edycję SM-Liiga spędził ponownie w macierzystym TPS. Następnie raz jeszcze wyjechał do USA i w październiku 1999 rozegrał dwa jedyne mecze w NHL w barwach Washington Capitals, a poza tym regularnie grał znowu w Portland Pirates, natomiast w kolejnym sezonie AHL 2000/2001 występował w kanadyjskiej drużynie Saint John Flames. W 2001 na stałe powrócił do Finlandii i początkowo był zawodnikiem TPS, a potem przez kilka lat w Espoo Blues.
W barwach juniorskich reprezentacji Finlandii uczestniczył w turniejach mistrzostw świata juniorów do lat 17 edycji 1994, mistrzostw Europy juniorów do lat 18 edycji 1994, 1995, mistrzostw świata juniorów do lat 20 edycji 1995, 1996.
Kariera trenerska
Jako trener był asystentem szkoleniowca w TPS, samodzielnie prowadził drużynę juniorską do lat 20 tego klubu, a w sezonie 2014-2015 przejściowo był też głównym trenerem seniorskiego zespołu TPS. Od początku 2016 lutego był głównym trenerem drużyny TuTo w drugiej klasie rozgrywkowej Mestis (zawodnikiem był tam wtedy jego brat Teemu). W edycji GET-ligaen (2019/2020) prowadził norweski zespół rozgrywek Storhamar Dragons, osiągając drugie miejsce w sezonie zasadniczym (faza play-off została odwołana z powodu pandemii COVID). Następnie wszedł do sztabu trenerskiego reprezentacji kraju do lat 20 i był asystentem podczas turniejów mistrzostw świata juniorów do lat 20 edycji 2021, 2022. 14 stycznia 2022 został oficjalnie przedstawiony jako trener zespołu Ciarko STS Sanok w rozgrywkach Polskiej Hokej Ligi (w maju tego roku jego brat Teemu został szkoleniowcem innego zespołu z tej ligi, KH Energa Toruń). Po sezonie PHL 2022/2023 odszedł z sanockiego klubu i został szkoleniowcem francuskiej drużyny Les Jokers de Cergy-Pontoise z rozgrywek Ligue Magnus.
Życie prywatne Jego bracia Teemu (ur. 1979) i Tommi (ur. 1981) także zostali hokeistami.
4 lutego 2025 poślubił Marię Autiohttps://www.iltalehti.fi/jaakiekko/a/c5878907-1efe-4e59-82c1-c9bb4a4f24f6. Zmarł ok. 9 lutego 2025https://www.is.fi/jaakiekko/art-2000011022643.html. 14 lutego 2025 jego pamięć uczczono przed ligowym meczem TPS – Ässäthttps://www.iltalehti.fi/smliiga/a/f0bf4fa3-6e73-4b9f-b7d4-e717eb73cb37.
Sukcesy Zawodnicze reprezentacyjne 16px Złoty medal mistrzostw Europy juniorów do lat 18: 1995
Zawodnicze klubowe Hopealuistin: 1996 z TPS 16px Srebrny medal mistrzostw Finlandii: 1996 z TPS Trofeum pamiątkowe Harry’ego Lindbladina – pierwsze miejsce w sezonie zasadniczym SM-liigi: 1999 z TPS 16px Złoty medal mistrzostw Finlandii: 1998 z HIFK, 1999 z TPS Calder Cup – mistrzostwo AHL: 2001 z Saint John Flames
Trenerskie klubowe Puchar Finlandii: 2017 z TuTo 16px Srebrny medal Mestis: 2018 z TuTo 16px Brązowy medal Mestis: 2019 z TuTo
Przypisy
Bibliografia
Miika Elomo – profil na stronie NHL
Kategoria:Fińscy hokeiści Kategoria:Fińscy trenerzy hokejowi Kategoria:Hokeiści Turun Palloseura Kategoria:Hokeiści Portland Pirates Kategoria:Hokeiści HIFK Kategoria:Hokeiści Washington Capitals Kategoria:Hokeiści Espoo Blues Kategoria:Ludzie urodzeni w Turku (Finlandia) Kategoria:Trenerzy KH Sanok Kategoria:Urodzeni w 1977 Kategoria:Zmarli w 2025