Ambasada Estonii w Rydze (, ) – misja dyplomatyczna Republiki Estońskiej w Republice Łotewskiej.

Historia Stosunki dyplomatyczne między Estonią i Łotwą datuje się już na grudzień 1918. De jure państwa uznały się wzajemnie w 1921. 13 marca 1919 26-letni wojskowy Julius Jürgenson został oficerem łącznikowym Estonii na Łotwie i tym samym pierwszym oficjalnym przedstawicielem Estonii w Rydze. W maje 1919 Jürgenson otworzył Konsulat Estonii w Rydze. Pod koniec 1919 władze estońskie mianowały swojego pierwszego przedstawiciela w Republice Łotewskiej w randzie posła. Został nim Karl Kornel. Wszyscy szefowie tej misji do utraty niepodległości byli mianowany w randzie posła.

Po upadku Związku Sowieckiego i odzyskaniu niepodległości przez oba kraje, przywrócono stosunki dyplomatyczne z dniem 6 września 1991. W 1992 Leili Utno została pierwszą ambasador Estonii w Rydze. 25 sierpnia 1992 dokonano uroczystego otwarcia ambasady. W wydarzeniu wzięli udział minister spraw zagranicznych Estonii Jaan Manitski i premier Łotwy Ivars Godmanis.

Szefowie misji jeżeli nie oznaczono inaczej do 1940 poseł nadzwyczajny i minister pełnomocny; od 1992 ambasador nadzwyczajny i pełnomocny Karl Kornel (1919 - 1919/20) Aleksander Hellat (1920 - 1922) początkowo chargé d’affaires, następnie poseł Julius Seljamaa (1922 - 1928) Eduard Virgo (1928 - 1931) Karl Menning (1933 - 1937) Hans Rebane (1937 - 1940) utrata niepodległości Leili Utno (1992 - 1993) Toomas Tiivel (1994 - 1998) Juhan Haravee (1998 - 2002) Toomas Lukk (2002 - 2006) Jaak Jõerüüt (2006 - 2010) Mati Vaarmann (2010 - 2014) Tõnis Nirk (2014 - 2018) Arti Hilpus (2018 - 2022) Eerik Marmei (od 2022)

Bibliografia

Ryga Estonia