Skat (1899)

Skat () – rosyjski niszczyciel z przełomu XIX i XX wieku, jedna z czterech jednostek typu Kit. Okręt został zwodowany 25 października 1899 roku w niemieckiej stoczni Schichau w Elblągu, a do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego został wcielony w lipcu 1900 roku, z przydziałem do Floty Bałtyckiej. W 1902 roku nazwę jednostki zmieniono na „Biesposzczadnyj” (ros. „Беспощадный”). Niszczyciel został przerzucony na Daleki Wschód, gdzie wszedł w skład Eskadry Oceanu Spokojnego. Podczas wojny rosyjsko-japońskiej jednostka została internowana w chińskim porcie Tsingtao. W trakcie I wojny światowej okręt służył na Dalekim Wschodzie. Podczas wojny domowej został przejęty przez Japończyków, a następnie złomowany w 1923 roku.

Projekt i budowa „Skat” był jednym z czterech niszczycieli typu Kit, zamówionych i zbudowanych w Niemczech. Do 1907 roku jednostki te w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego klasyfikowano jako torpedowce. Okręt zbudowany został w stoczni Schichau w Elblągu (numer stoczniowy 658). Stępkę jednostki położono w marcu 1899 roku, a zwodowany został 25 października 1899 roku.

Dane taktyczno-techniczne mały|lewo|alt=Biesposzczadnyj między 1900 a 1917 rokiem|„Biesposzczadnyj” między 1900 a 1917 rokiem Okręt był niewielkim, dwukominowym niszczycielem z dwoma masztami. Długość całkowita wynosiła 61,75 metra, szerokość 6,7 metra i zanurzenie 2,9 metra. Wyporność normalna wynosiła 346–350 ton, a pełna 445 ton. Okręt napędzany był przez dwie pionowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o łącznej mocy 6000 KM, do której parę dostarczały cztery kotły Schichau. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 27 węzłów. Okręt mógł zabrać zapas węgla o maksymalnej masie 80 ton, co zapewniało zasięg wynoszący 1500 Mm przy prędkości 10 węzłów.

Uzbrojenie artyleryjskie okrętu stanowiły: pojedyncze działo kalibru 75 mm Canet L/48 oraz pięć pojedynczych dział trzyfuntowych kalibru 47 mm Hotchkiss M1885 L/40. Jednostka wyposażona była w trzy pojedyncze obracalne nadwodne wyrzutnie torped kalibru 381 mm: dwie umieszczone na pokładzie między kominami i trzecią za drugim kominem, z łącznym zapasem sześciu torped.

Załoga okrętu liczyła 64 oficerów, podoficerów i marynarzy.

Służba „Skat” został wcielony do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego w lipcu 1900 roku. Jednostka weszła w skład Floty Bałtyckiej. W marcu 1902 roku nazwę okrętu zmieniono na „Biesposzczadnyj” (ros. „Беспощадный”). Między 1902 a 1903 rokiem niszczyciel został przerzucony na Daleki Wschód.

W momencie wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej jednostka wchodziła w skład 1. Flotylli Niszczycieli I Eskadry Oceanu Spokojnego, stacjonując w Port Artur. 1904 roku okręt wziął udział w pierwszej, nierozstrzygniętej bitwie między głównymi siłami rosyjskimi i japońskimi na redzie Port Artur. „Biesposzczadnyj”, dowodzony przez kpt. mar. Dymitra Michajłowa, wraz z większością zgromadzonych tam okrętów wyszedł z oblężonego portu, podejmując próbę przedarcia się do Władywostoku. Doprowadziło to do bitwy na Morzu Żółtym, w wyniku której eskadra rosyjska została rozproszona, a niszczyciele „Biesposzczadnyj”, „Biesszumnyj” i „Biesstrasznyj” w dniach i weszły do chińskiego portu Tsingtao, gdzie zostały internowane trzy dni później (). W listopadzie 1905 roku, po zakończeniu działań wojennych, okręt został zwrócony Rosji.

W 1912 roku dokonano modernizacji uzbrojenia jednostki: zdemontowano wyrzutnie torped kal. 381 mm i wszystkie działa kal. 47 mm, instalując w zamian trzy pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm oraz drugą armatę kalibru 75 mm Canet L/48 i sześć pojedynczych karabinów maszynowych kalibru 7,62 mm. Wyeksploatowany niszczyciel w tym czasie osiągał prędkość do 22 węzłów. Podczas I wojny światowej bazował we Władywostoku. W 1916 roku „Biesposzczadnyj” został odstawiony do rezerwy z powodu niesprawności siłowni. W trakcie wojny domowej okręt został 30 czerwca 1918 roku przejęty we Władywostoku przez Japończyków, a następnie zdewastowany przez wycofujących się Białych w 1922 roku. Przejęty przez Armię Czerwoną niszczyciel nie został nigdy naprawiony i złomowano go w 1923 roku.

Uwagi

Przypisy

Bibliografia

Kategoria:Niszczyciele typu Kit Kategoria:Okręty zbudowane w Schichau-Werke Kategoria:Rosyjskie niszczyciele z okresu I wojny światowej