Rafałowo (; ) – wieś na Białorusi, w obwodzie witebskim, w rejonie brasławskim, w sielsowiecie Ciecierki.
Dawniej używana nazwa – Rafałów Podmarciniacki.
Historia W czasach zaborów majątek i folwark w powiecie dzisieńskim, w guberni wileńskiej Imperium Rosyjskiego W I połowie XIX w. dzierżył go Józef Nepomucen Łopaciński z szeroko rozgałęzionej rodziny Łopacińskich herbu LubiczTeodor Żychliński: Złota księga szlachty polskiej, R. IV, Poznań 1882, s. 161.
W latach 1921–1945 parcele leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Wieś leżała w województwie nowogródzkim (1921–1922), w Ziemi Wileńskiej (1922–1926) i w województwie wileńskim (od 1926)., w powiecie dziśnieńskim (od 1926 w powiecie brasławskim), w gminie Jody.
W 1931 w 8 domach zamieszkiwało 34 osoby.
Wierni należeli do parafii rzymskokatolickiej w Borodzieniczach. Miejscowość podlegała pod Sąd Grodzki w Brasławiu i Okręgowy w Wilnie; właściwy urząd pocztowy mieścił się w Jodach.
W wyniku napaści ZSRR na Polskę we wrześniu 1939 miejscowość znalazła się pod okupacją sowiecką. 2 listopada została włączona do Białoruskiej SRRhttps://www.senat.gov.pl/gfx/senat/pl/senatopracowania/70/plik/m-631.pdf.. Od czerwca 1941 roku pod okupacją niemiecką. W 1944 miejscowość została ponownie zajęta przez wojska sowieckie i włączona do Białoruskiej SRR.
Od 1991 w składzie niepodległej Białorusi.
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Wsie w rejonie brasławskim