Václav Žáček (ur. 20 września 1905 w Bořeticach koło Pelhřimova, zm. 21 marca 1986 w Pradze) – czeski historyk, archiwista, wykładowca uniwersytecki. W swych pracach historycznych zajmował się relacjami czesko-polskimi i czesko-jugosłowiańskimi.
Życiorys Doktor habilitowany Uniwersytetu Karola w Pradze. Uczeń profesora Josefa Šusty. W 1935 wydał swą pracę dyplomową Ohlas polského povstání roku 1863 v Čechách. Po latach pracy archiwalnej pracował jako wykładowca Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu.
Po wojnie w latach 1947–1948 wydał dwutomowe dzieło Čechové a Poláci roku 1848 oraz w 1958 zbiór dokumentów Slovanský sjezd v Praze roku 1848. Od roku 1955 pracownik Czechosłowackiej Akademii Nauk (ČSAV) w Pradze.
Współredagował książki Češi a Poláci v minulosti (1964–1967) – wydanie z okazji tysiąclecia chrztu PolskiPECH, S. Z. (1968). [Review of Češi a Poláci v minulosti, Vol. I, Vol. II, by J. Macůrek & V. Žáček]. The Polish Review, 13(1), 100–102. http://www.jstor.org/stable/25776758, Dějiny Jugoslávie (1970), Češi a Jihoslované v minulosti (1975). W serii Odkazy pokrokových osobností naší minulosti praskiego wydawnictwa Melantrich wydał szereg biografii: Františka Alexandra Zacha, Josefa Václava Friča, Josefa Baráka. Ostatnim dziełem była monografia poświęcona Janowi Evangeliście Purkyniemu.
Bibliografia
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Palackiego w Ołomuńcu Kategoria:Czescy historycy Kategoria:Urodzeni w 1905 Kategoria:Zmarli w 1986