Lombard – polski zespół pop-rockowy powstały w 1981 roku w Poznaniu. Nagrał kilkanaście płyt i wylansował wiele przebojów, największe z nich, „Przeżyj to sam” do słów Andrzeja Sobczaka i „Szklana pogoda” do słów Marka Dutkiewicza, skomponowane przez Grzegorza Stróżniaka. Zespół zagrał kilka tysięcy koncertów w Polsce i za granicą.

Liderem zespołu jest Grzegorz Stróżniak – kompozytor, aranżer i wokalista grający na instrumentach klawiszowych. W pierwszej dekadzie działalności zespołu grało w nim wielu instrumentalistów i dwie wokalistki: Wanda Kwietniewska (późniejsza liderka i wokalistka grupy Wanda i Banda) oraz Małgorzata Ostrowska (od 1991 roku artystka solowa). Obecny skład Lombardu tworzą: Marta Cugier, Grzegorz Stróżniak, Łukasz Kulczak, Paweł Kosicki i Maksymilian Mińczykowski.

Zespół w latach 80. współpracował z profesjonalnymi autorami tekstów, m.in. Jackiem Skubikowskim i Markiem Dutkiewiczem. Obecnie teksty dla Lombardu pisze Marta Cugier.

Historia Lata 80. XX wieku Zespół powstał w 1981 roku. 18 maja odbyła się pierwsza próba zespołu w sali Estrady Poznańskiej. Data ta uważana jest za dzień powstania Lombardu, który początkowo (przez 2 miesiące) nosił nazwę SkandalWiesław Weiss: Idole – Lombard. Warszawa: Młodzieżowa Agencja Wydawnicza, 1986. .. W lipcu tego roku zespół podczas pierwszej sesji nagrał trzy utwory w studiu Polskiego Radia Szczecin: „Bez zysków, bez strat”, „Komu cichy płacz” i „Błądząc, wędrując”. Ten pierwszy, już 26 lipca, zadebiutował w programie radiowym Lato z Radiem a wkrótce, bo 15 sierpnia w programie telewizyjnym Magazyn pana Manna. Na początku 1982 roku zespół przygotowywał swoją trasę koncertową w byłym kinie Grunwald, dając na koniec koncert dla słuchaczy byłej Wyższej Szkoły Oficerskiej Służb Kwatermistrzowskich. Wystąpił również przed podchorążymi Wyższej Szkoły Oficerskiej Wojsk Pancernych.

Pod koniec lutego 1982 zespół zaczął zdobywać popularność po tym, jak w programie Radiokurier pojawiły się piosenki: „Droga pani z TV” i „O jeden dreszcz”. Wkrótce pojawiły się one na liście przebojów tego programu. Pierwsza z nich znalazła się później na liście przebojów Programu I Polskiego Radia, a druga na liście wznowionego 1 kwietnia Programu III Polskiego Radia. W dniu inauguracji radiowej „Trójki”, na tej antenie został wyemitowany utwór „Przeżyj to sam”, który po dwóch dniach został zdjęty z emisji przez cenzurę. Został do dziś jednym z największych przebojów zespołu, mimo że praktycznie nie zaistniał na listach przebojów. Wkrótce po zdjęciu z anteny „Przeżyj to sam”, bo jeszcze w kwietniu tego roku, zespół nagrał pod presją stworzenia kolejnego potencjalnego przeboju piosenkę „Nasz ostatni taniec”. Sesję nagraniową zrealizowano w studio Polskiego Radia w Poznaniu. W czerwcu piosenka stała się przebojem, a radiowa „Trójka” emitowała go jako złą wróżbę dla polskiej reprezentacji piłkarskiej na mistrzostwach świata w Hiszpanii.

We wczesnym okresie działalności grupy teksty piosenek pisali znani polscy tekściarze: Andrzej Sobczak, Marek Dutkiewicz i Jacek Skubikowski – także autor wielu cenionych kompozycji zespołu. Początkowo w Lombardzie Grzegorzowi Stróżniakowi towarzyszyły dwie wokalistki: Małgorzata Ostrowska i Wanda Kwietniewska. W tym wokalnym rockowym trio Lombard w okresie lipiec – wrzesień nagrał płytę Śmierć dyskotece!, która osiągnęła status złotej (nakładem 400 000 egzemplarzy). Zespół nagrywał tę debiutancką płytę w atmosferze wewnętrznych personalnych konfliktów. Współpraca pomiędzy muzykami, realizatorami i współautorami (Skubikowski i Dutkiewicz) nie była najlepsza. We wrześniu 1982 zespół opuściła Wanda Kwietniewska, aby wkrótce założyć własną grupę Banda i Wanda. Zespół opuścił także dotychczasowy kierownik muzyczny Maurycy Przybyłowicz, a liderem został Grzegorz Stróżniak. Jesienią grupa zaczęła koncertować już w nowym składzie: Grzegorz Stróżniak, Małgorzata Ostrowska, Piotr Zander, Zbigniew Foryś i Przemysław Pahl. 21 listopada miało miejsce jedno z ważniejszych w dziejach grupy nagrań. Podczas dwóch koncertów w sali Filharmonii Szczecińskiej zespół nagrał album Live, który nie tylko przez słuchaczy, ale także krytyków został bardzo dobrze przyjęty (arch.)..

W 1983 roku premierę miały nagrane wcześniej dwa albumy: Śmierć dyskotece! i Live. Kuriozalnie drugi z nich, dzięki staraniom Savitoru trafił do sprzedaży 10 maja 1983, na kilka tygodni przed wydaniem przez Polskie Nagrania „Muza” debiutanckiego Śmierć dyskotece!. Na Krajowym Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu zespół zdobył Nagrodę Publiczności, a Grzegorz Stróżniak otrzymał II nagrodę w konkursie Jury za kompozycję „Szklana pogoda” (I nagrody wówczas nie przyznano)Leszek Gnoiński, Jan Skaradziński: Przebojowa Kolekcja Dziennika. Gwiazdy Polskiej Muzyki lat 80. – Lombard. Warszawa: TMM Polska / Planeta Marketing, 2007, s. 10. ..

15 stycznia 1984 podczas dwóch koncertów w warszawskim Klubie „Stodoła” zespół otrzymał złotą płytę za album Śmierć dyskotece!. W tym samym roku miały miejsce premiery kolejnych dwóch albumów: Wolne od cła i Szara maść. Pierwsza z tych płyt została wydana w limitowanym kilkutysięcznym nakładzie przez Klub Płytowy Razem, druga już z nowym perkusistą Włodzimierzem Kempfem przez Savitor. Na płycie znalazł się jeden z największych przebojów zespołu „Stan gotowości”. Szara maść rok później została wydana przez tę firmę w wersji anglojęzycznej pod nazwą Hope and Penicillin.

Rok 1985 to kolejny rok intensywnego koncertowania w kraju i za granicą. W kwietniu, już bez Zbigniewa Forysia, jako kwartet zespół nagrał w Poznaniu materiał na kolejną, piątą już płytę, Anatomia, z której „Mam dość”, „Kryształowa” i „Gołębi puch” zdobywały szczyty list przebojów. 18 maja podczas koncertu „Rock Arena” w Poznaniu grupa otrzymała złotą płytę za singel Tonpressu „Adriatyk, ocean gorący” / „Dwa słowa, dwa światy”. W tym samym roku można było zauważyć kryzys i załamanie rynku rockowego.

Zespół w okresie styczeń – czerwiec 1986 roku zawiesił działalność. W marcu jedynie Ostrowska i Stróżniak nagrali angielskie wersje tekstów z płyty Anatomia i tak powstała jej anglojęzyczna wersja Wings of a Dove, wydana jesienią w Holandii przez firmę Rockhouse (jako Kix 4U Records). Po wznowieniu prób perkusistę Włodzimierza Kempfa zastąpił Wojciech Anioła, do zespołu dołączył także basista Henryk Baran.

Do końca roku, a także zimą i wiosną 1987 zespół występował w kraju. Podczas dwóch marcowych koncertów w Nysie zarejestrowano materiał, który wkrótce ukazał się na kasecie Live Hits 87 Poltonu. W lipcu tego roku zespół nagrał w Szczecinie kolejną studyjną płytę Kreacje wydaną przez Pronit. Płyta nie odniosła komercyjnego sukcesu.

Na przełomie 1987 i 1988 roku Lombard po raz kolejny zawiesił działalność, powodem była m.in. ciąża wokalistki. W sierpniu 1988 roku zespół w kolejnym nowym składzie (Małgorzata Ostrowska, Piotr Zander, Robert Kalicki, Henryk Baran i Artur Malik), już bez lidera Grzegorza Stróżniaka, powrócił na scenę. Koncertował w kraju i za granicą – odbył tournée po ZSRR.

W lutym 1989 Lombard nagrał pierwszy w tym składzie program telewizyjny „live” w gdańskim Klubie Żak, jednak bez perkusisty Artura Malika, który tydzień wcześniej złamał obojczyk. Zastąpił go grający wówczas w Bajmie Alan Baster. W maju, w krakowskim Teatrze STU zespół nagrał kolejną koncertową płytę, pt. Koncert, która została wydana przez Wifon, i nie znalazła szerszego oddźwięku wśród fanów.

Lata 90. XX wieku Na początku 1990 roku grupa nagrała studyjny album Welcome Home, wydany przez ZPR Records, na którym gościnnie zagrał gitarzysta Dżemu – Jerzy StyczyńskiJan Skaradziński: Dżem – Ballada o dziwnym zespole, s. 177. In Rock Music Press, Poznań 1998. .. Był to kolejny album, który nie przyniósł zespołowi sukcesu. Anglojęzyczną wersję tego albumu pod nazwą Rocking the East rok później wydał Polton.

Rok 1991 był jubileuszowy. Na 10-lecie zespołu zaproszono Grzegorza Stróżniaka i Wandę Kwietniewską, z którymi od lutego do kwietnia nagrano kompilacyjny album ’81–’91 Największe przeboje składający się z największych szlagierów grupy. Płyta została wydana przez Intersonus i była ostatnim albumem nagranym przez Małgorzatę Ostrowską i Wandę Kwietniewską z zespołem Lombard. Zespół w tak poszerzonym składzie dał serię koncertów od 19 maja do 15 czerwca. 30 listopada 1991 wystąpił w nim po raz ostatni, po czym zawiesił działalność.

W 1994 roku Grzegorz Stróżniak reaktywował Lombard jako Lombard Group bez wokalistek. Zespół koncertował, tworząc kolejne nowe utwory. Płyta koncertowa Afryka nagrana w składzie: Grzegorz Stróżniak, Henryk Baran, Robert Kalicki, Jacek Królik i Artur Malik, zawierająca zarówno nowe kompozycje, jak i stare przeboje zespołu, ukazała się w czerwcu tego roku.

Rok 1995 był dla Lombard Group rokiem koncertowym. Zespół nagrał utwór promujący nową markę piwa „10,5”, które wówczas stało się jednym z najpopularniejszych w Polsce. W związku z tym grupa zagrała też koncert promujący nową markę „Lech” Browary Wielkopolskie – „10,5” w Hotelu „Marriott” w Warszawie. W kwietniu miał miejsce koncert w Petersburgu z Demisem Rusosem. W czerwcu zespół otrzymał nominację w trzech kategoriach za najlepszy utwór reklamowy.

Kolejny, 1996 rok, nie przyniósł przełomu, ale w 1997 zespół powrócił do pierwotnej nazwy Lombard, koncertując w kraju i za granicą w składzie: Małgorzata Ostrowska, Grzegorz Stróżniak, Piotr Zander, Bartosz Latus, Henryk Baran i Artur Malik. Drogi Lombardu i Małgorzaty Ostrowskiej zeszły się tylko na dwa sezony koncertowe. W 1999 roku Małgorzata Ostrowska postanowiła rozpocząć solową karierę i definitywnie zakończyć współpracę z Lombardem.

Po 2000 r. Nową wokalistką Lombardu została Marta Cugier, która szybko opanowała materiał i zajęła miejsce Małgorzaty Ostrowskiej na wcześniej zakontraktowanych koncertach. W 2000 roku zespół w składzie: Grzegorz Stróżniak, Marta Cugier, Piotr Zander, Paweł Klimczak, Henryk Baran i Artur Malik (pod nazwą L’ombard) nagrał album pt. Deja’Vu, który trafił na rynek dzięki wytwórni Pomaton EMI. Materiał nagrano w lubelskim „Hendrix Studio”. Album dostał pozytywne recenzje, a single „Deja’vu – to już było”, „Patrz! Patrz!”, „Machina myśli” były notowane na radiowych listach przebojów. Teledyski z tymi piosenkami emitowane były w telewizyjnych stacjach MTV Polska i Viva Polska.

W 2001 roku Lombard obchodził 20-lecie istnienia. Z tej okazji w Programie Trzecim Polskiego Radia w Studio im. Agnieszki Osieckiej zarejestrował materiał na album koncertowy pt. 20 lat – koncert przeżyj to sam, który ukazał się w 2002. Płytę promował teledysk do utworu „Przeżyj to sam”, nakręcony po 20 latach, oraz ballada „Anka” w akustycznej wersji.

W 2004 roku Lombard został zaproszony do Międzynarodowego Obozu Sił Pokojowych ONZ stacjonującego na Wzgórzach Golan w Izraelu. Był to charytatywny koncert, na który zaproszone zostały wszystkie bataliony sił zjednoczonych: austriacki, słowacki, kanadyjski, japoński i polski – Polish Infantry Battalion. Podczas koncertu zespół zaprezentował utwór „I Say Stop!”, który powstał krótko po zamachu z 11 września 2001 roku. W 2005 roku zespół wsparł kampanię wyborczą Prawa i Sprawiedliwości, uczestnicząc w cyklu koncertów Wiosna Polaków. Przygotował też multimedialne widowisko Lombard w hołdzie Solidarności – drogi do wolności przy współpracy m.in. z Fundacją Centrum Solidarności. Trasę rozpoczął koncert na cześć „Solidarności” podczas Festiwalu Jedynki pt. „Przeżyj to sam, czyli przeboje z przebojami”. Z tym multimedialnym historycznym widowiskiem Lombard objechał całą Polskę, a także zagrał na festiwalach „Poland on the Pier” w Chicago i „Discovery Poland” w Los Angeles pod patronatem Ministerstwa Kultury. Zwieńczeniem koncertów „W hołdzie Solidarności” był transmitowany przez TVP1 koncert „Cały ten czas” z okazji 25. rocznicy powstania Video Studio Gdańsk we wrześniu 2006 roku.