Petr Cingr (ur. 12 maja 1850 w HudlicachMatriční záznam o narození a křtu., zm. 4 listopada 1920 w Wiedniu) – czeski polityk i dziennikarz socjaldemokratyczny, jeden z pierwszych socjaldemokratów w austriackiej Radzie Państwa, po powstaniu Czechosłowacji członek Rewolucyjnego Zgromadzenia Narodowego i senator Zgromadzenia Narodowego Republiki Czechosłowackiej z ramienia Czechosłowackiej Socjaldemokratycznej Partii Robotniczej.
Życiorys Od końca XIX w. działał w ruchu socjaldemokratycznym, początkowo w regionie Berouna, następnie w północnoczeskim okręgu węglowym, a od 1892 r. w Zagłębiu Ostrawsko-Karwińskim. Tutaj w 1894 i 1900 r. zorganizował dwa duże strajki robotnicze. Był prezesem założonego w 1893 r. stowarzyszenia górniczo-hutniczego Prokop. Wydawał pierwsze pismo górnicze Na zdar oraz pismo Odborné listy.
Od 1897 do 1918 r. zasiadał w austriackiej Radzie Państwa. Po raz pierwszy został do niej wybrany w wyborach 1897 r. w piątej kurii (powszechnej), w okręgu obejmującym powiat cieszyński, frysztacki i BielskoDatabáze stenografických protokolů a rejstříků Říšské rady z příslušných volebních období.. Zyskał wówczas poparcie nie tylko robotników czeskich, ale też polskich (m.in. dzięki poparciu Tadeusza Regera) i niemieckich, ponadto oddała na niego głosy ludność wyznania ewangelickiego i część zwolenników obozu liberalnego. Pozwoliło mu to zdobyć minimalną przewagę nad kandydatem polskich narodowców Jerzym CienciałąRed. I. Panic, Dzieje Śląska Cieszyńskiego od zarania do czasów współczesnych, Cieszyn 2013, t. V, s. 105.. Był jednym z pierwszych polityków socjaldemokratycznych, którzy dzięki demokratyzacji systemu wyborczego Austro-Węgier w 1897 r. zdobyli mandaty do wiedeńskiego parlamentu.
Jednocześnie był jednym z pięciu czeskich socjaldemokratów, którzy wygłosili przemówienie w Radzie Państwa i sprzeciwili się konstytucyjnym stanowiskom niesocjalistycznych partii czeskich. Wieloletnie działania czeskiej reprezentacji politycznej ocenili wówczas jako „wykopywanie zgniłych historycznych przywilejów i dokumentów”, co wywołało ostre kontrowersje w czeskim społeczeństwieUrban, Otto: Česká společnost 1848–1918. Praha: Svoboda, 1982. S. 491..
Od lat 90. XIX w. należał do czołowych polityków czeskiej socjaldemokracji. Należał do jej lewego skrzydła, odrzucał rewizjonizmČeská společnost 1848–1918. 498. W wyborach w 1901 i 1907 r. ponownie uzyskiwał mandat do Rady Państwa. W 1901 r. został ponownie wybrany z tej samej kurii i okręgu, tym razem odnosząc zdecydowane zwycięstwo nad kandydatem proniemieckim Schröderem i nad Janem SztwiertniąRed. I. Panic, Dzieje Śląska..., s. 112.. W 1904 r. jako prezes Unii Górników przybył, w celu wsparcia strajkujących, do Borysławia, gdzie trwał wielki strajk pracowników zagłębia naftowegoJ. Buszko, Dzieje ruchu robotniczego w Galicji Zachodniej 1848-1918, Wydawnictwo Literackie, Kraków 1986, s. 221.. W 1907 r. uzyskał mandat w wyborach powszechnych, po zniesieniu kurii, w szóstym okręgu śląskim otrzymując 78,2% głosów. Należał w Radzie do klubu czeskich socjaldemokratów. Później jednak, w 1911 r., związał się z Czeską Socjaldemokratyczną Partią Robotniczą w Austrii (tzw. centraliści), która odrzucała podziały narodowościowe i adresowała swój program do wszystkich robotników, rywalizując o głosy z czeską Partią Socjaldemokratyczną. Partia centralistów powstała na zjeździe w Brnie w dniach 13 i 14 maja 1911 r. W wyborach w tym samym roku Petr Cingr zdobył mandat do Rady Państwa jako jedyny z centralistówČeská společnost 1848–1918. 560–561.. Został ponownie wybrany w szóstym okręgu śląskim po otrzymaniu 57,5%. Zasiadał w parlamencie jako niezrzeszony (według innego źródła wstąpił do grupy socjaldemokratów polskich jako hospitantČeská společnost 1848–1918. 561.Red. I. Panic, Dzieje Śląska..., s. 155.) i sprawował mandat do rozpadu Austro-WęgierČeská společnost 1848–1918. 670.. mały|Nagrobek Petra Cingra na cmentarzu w Śląskiej Ostrawie W latach 1918–1920 zasiadał w czechosłowackim Rewolucyjnym Zgromadzeniu Narodowym. W wyborach parlamentarnych w Czechosłowacji w 1920 r. zdobył mandat senatora i przez kilka miesięcy zasiadał w Zgromadzeniu Narodowym. W 1920 r. w walkach frakcyjnych wewnątrz czeskiej socjaldemokracji związał się z frakcją lewicową, która następnie przekształciła się w Komunistyczną Partię Czechosłowacji. Stało się to jednak już po śmierci Cingra.
Został pochowany na cmentarzu w Śląskiej Ostrawie (historycznie Polska Ostrawa, obecnie część Ostrawy). W mieście tym znajduje się również ulica jego imienia. W 1946 r. imieniem Cingra nazwano również kopalnię Michał w nieodległych Michałkowicach (czynną do 1994 r.).
Przypisy
Kategoria:Zmarli w 1920 Kategoria:Urodzeni w 1850 Kategoria:Politycy Czeskiej Partii Socjaldemokratycznej Kategoria:Czechosłowaccy posłowie do Zgromadzenia Narodowego Kategoria:Czescy posłowie do Rady Państwa w Wiedniu Kategoria:Czescy dziennikarze