Zofia Kowarzyk (ur. 16 maja 1907, zm. 25 czerwca 1979) – polska lekarka, profesorka, nauczycielka akademicka.
Życiorys Z domu Wołek. Ukończyła w 1932 r. Wydział Lekarski Uniwersytetu Jagiellońskiego. W latach 1946–1950 była starszą asystentką i adiunktką I Kliniki Chorób Wewnętrznych Uniwersytetu Wrocławskiego, a w latach 1950–1953 adiunktką II Kliniki Chorób Wewnętrznych Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1951 r. uzyskała stopień doktora habilitowanego. Od 1953 do 1954 r. była również adiunktem Zakładu Patologii Ogólnej i Doświadczalnej, a od r. 1954 profesorką nadzwyczajną w tym zakładzie. W latach 1953–1955 pełniła funkcję prodziekana Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej we Wrocławiu.
Badania naukowe prowadziła ze swoim mężem Hugonem Kowarzykiem.
Zmarła w 1979 r. i została pochowana na cmentarzu św. Rodziny przy ul. Smętnej we Wrocławiu (sektor 11-6-5,5a). mały|Grób prof. Hugona i prof. Zofii Kowarzyków na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Odznaczenia i nagrody
Srebrny Krzyż Zasługi (dwukrotnie: po raz drugi 1 maja 1952 „za zasługi w pracy zawodowej”.) Nagroda Państwowa I stopnia (zespołowa) w zakresie nauk medycznych za wybitne osiągnięcia w dziedzinie badań przestrzeni kardioelektrycznej (wektokardiografia) (1964)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu Kategoria:Odznaczeni dwukrotnie Srebrnym Krzyżem Zasługi (1944–1989) Kategoria:Odznaczeni Odznaką Nagrody Państwowej Kategoria:Pochowani na Cmentarzu Świętej Rodziny we Wrocławiu Kategoria:Polscy lekarze Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1979