Andrzej Witold Sieczkowski, ps. „Chrabąszcz” (ur. 22 stycznia 1913 w Warszawie, zmarł 25 grudnia 1998) – polski językoznawca, tłumacz, żołnierz Armii Krajowej, autor prac naukowych i popularnonaukowych z dziedziny językoznawstwa.
Biografia Urodził się 22 stycznia 1913 roku w Warszawie. W 1931 roku został absolwentem Gimnazjum im. Stanisława Staszica, po czym rozpoczął studia na Wydziale Humanistycznym Uniwersytetu Warszawskiego. Studiował polonistykę oraz filologię słowiańską (magisterium w 1936). Udzielał się w kołach naukowych. Służbę wojskową odbył w Szkole Podchorążych Łączności w Zegrzu. Od 1936 roku pracował jako nauczyciel akademicki, rozpoczął także działalność naukową. W latach 1938–1939 studiował w paryskiej Ecole Nationale des Langues Vivantes Orientales.
Na początku wojny – po udziale w kampanii wrześniowej – trafił do niewoli. Udało mu się jednak uciec z transportu do obozu jenieckiego. W czasie okupacji imał się różnych zajęć, ale równocześnie prowadził działalność dydaktyczną. W 1941 został aresztowany przez Niemców i stał się więźniem Pawiaka. Również stamtąd udało mu się wydostać. Walczył w powstaniu warszawskim w szeregach Zgrupowania „Kuba” – „Sosna”, najpierw na Starym Mieście, później na Śródmieściu Północnym. W czasie walk powstańczych został ranny. Po upadku powstania ponownie trafił do niewoli. Przebywał najpierw w stalagu w Łambinowicach, a następnie w oflagu w Murnau (był wówczas podporucznikiem Armii Krajowej).
Po wojnie kontynuował pracę dydaktyka i naukowca na Uniwersytecie Warszawskim; prowadził zajęcia z języka czeskiego. W latach 1948–1952 uczył języka polskiego na uczelni w Pradze. Od 1952 roku pracował jako adiunkt Katedry Filologii Słowiańskiej na warszawskim uniwersytecie, a od roku 1955 – jako docent. Na emeryturę przeszedł w 1978.
Przebieg kariery naukowej 1936 – magisterium z filologii słowiańskiej 1936 – rozpoczęcie pracy dydaktyczno-naukowej 1949 – członek Komisji Językowej Towarzystwa Naukowego Warszawskiego 1952 – doktorat (Slovotorná struktura českých a polských přidavných jmen) na Uniwersytecie Karola, jego nostryfikacja w Polsce i stanowisko adiunkta na Uniwersytecie Warszawskim 1955 – tytuł docenta 1968–1971 – członek Rady Naukowej Zakładu Językoznawstwa PAN
Życie osobiste W czerwcu 1943 roku ożenił się z Haliną Wiśniewską. W czasie wojny stracił rodziców i jednego z braci.
Wybrane prace 1952: Slovotorná struktura českých a polských přidavných jmen (praca doktorska) 1957: Struktura słowotwórcza przymiotników czeskich i polskich 1960: Próba klasyfikacji bohemizmów spotykanych w języku polskim 1962: Z metodyki badań porównawczych nad słowotwórstwem słowiańskim 1964: Kategoria gramatyczna wołacza w językach zachodniosłowiańskich liczne artykuły w „Poradniku Językowym”
Odznaczenia Otrzymał następujące odznaczenia: 1959: Medal za Warszawę 1939–1945 1968: Krzyż Walecznych 1973: Krzyż Partyzancki 1973: Złoty Krzyż Zasługi 1975: Odznaka Grunwaldzka 1975: Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari 1976: Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 1976: Złota Odznaka Związku Nauczycielstwa Polskiego 1978: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Jeńcy Oflagu VII A Murnau Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie (Królestwo Kongresowe) Kategoria:Ludzie związani z XIV Liceum Ogólnokształcącym im. Stanisława Staszica w Warszawie Kategoria:Polscy językoznawcy Kategoria:Polscy tłumacze Kategoria:Powstańcy warszawscy Kategoria:Uczestnicy kampanii wrześniowej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1913 Kategoria:Zmarli w 1998 Kategoria:Żołnierze Armii Krajowej