Piotr Zeszutek (ur. 31 stycznia 1991 r. w Sopocie) – polski rugbysta występujący przeważnie na pozycji a. Wychowanek Ogniwa Sopot, drużynowy mistrz Polski z tym klubem; wybitny reprezentant kraju, wieloletni kapitan reprezentacji, kilkakrotnie wybierany najlepszym zawodnikiem w Polsce.
Młodość Zeszutek wychowywał się w rodzinie związanej z rugby union – dyscyplinę tę uprawiał jego ojciec i dwaj starsi bracia. On sam po raz pierwszy uczestniczył w zajęciach rugby w wieku pięciu lat, a niedługo później wraz z bratem wziął udział w obozie sportowym. Jest wychowankiem Ogniwa Sopot, z którym to klubem sięgnął m.in. po mistrzostwo Polski kadetów (w 2008 roku).
W młodości uprawiał także inne dyscypliny sportu, m.in. koszykówkę, którą przez sześć lat trenował w drużynie Trefla Sopot. Odniesiony uraz sprawił, że został uznany za zawodnika podatnego na kontuzje, co ostatecznie przekreśliło jego szanse na zawodową karierę w tej dyscyplinie.
Kariera klubowa W pierwszej drużynie ekstraklasowego Ogniwa debiutował w 2009 roku. Dwa lata później ekipa z Sopotu jako najsłabszy zespół sezonu spadła z Ekstraligi i kolejne lata spędziła na poziomie I ligi. W sezonie 2012/2013 z kompletem punktów oraz po zwycięstwach w obu meczach finałowych Ogniwo z Zeszutkiem jako kapitanem powróciło do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Po wywalczeniu awansu Zeszutek za pośrednictwem ówczesnego trenera reprezentacji Tomasza Putry znalazł klub we Francji – CA Saint-Étienne. W jego barwach spędził cały sezon 2013/2014 na poziomie Fédérale 3 (piąty poziom ligowy). Drużyna CASE zwyciężyła w rozgrywkach swojej grupy regionalnej (jednej z 16), przechodząc do fazy pucharowej. W trakcie sezonu Zeszutek otrzymał karę zawieszenia na siedem spotkań. Był to wynik bójki w jaką wdał się w czasie spotkania. Pomimo uczestnictwa w zmaganiach we Francji, wystąpił też w kilku spotkaniach Ogniwa w polskiej ekstraklasie.
W sezonie 2014/2015 Zeszutek zmagał się z urazem kolana, ostatecznie nadrywając więzadła krzyżowe. W sierpniu 2015 roku poddał się zabiegowi rekonstrukcji więzadeł, jednak rehabilitacja trwała aż do wiosny kolejnego roku.
Kolejne lata to początek lepszych wyników Ogniwa w polskiej lidze. W sezonie 2015/2016 sopocianie po zwycięstwie nad Arką Gdynia sięgnęli po brązowe medale Mistrzostw Polski, natomiast w sezonie 2016/2017 oraz w sezonie 2018 docierali do finału Ekstraligi. W obu przypadkach ulegali w nich drużynie Budowlanych Łódź. Dodatkowo w 2016 roku Zeszutek z Ogniwem dotarł do finału Pucharu Polski, a rok później wywalczył brązowy medal mistrzostw Polski w rugby 7.
W sierpniu 2018 roku otrzymał zaproszenie na okres próbny do Harlequin F.C., klubu angielskiej Premiership. W czasie miesięcznego pobytu trenował z pierwszym zespołem, wystąpił też w meczu rezerw w ramach Premiership Shield, w którym Quins mierzyli się z drużyną Gloucester. Ostatecznie nie zaproponowano mu zawodowego kontraktu.
Występując w barwach Ogniwa w sezonie 2019 Zeszutek sięgnął po mistrzostwo Polski. W finale sopocianie ponownie spotkali się z drużyną z Łodzi (po zmianach organizacyjnych pod nazwą Rugby Łódź), jednak tym razem spotkanie zakończyło się wynikiem 27:24 dla ekipy z Trójmiasta. W przerwanym przez pandemię COVID-19 sezonie 2019/2020 Ogniwo wywalczyło Puchar Ekstraligi, pokonując Juvenię Kraków 35:3. Kapitan sopockiej drużyny nie wziął jednak udziału w meczu finałowym – uraz mięśnia dwugłowego uda, którego doznał w czasie meczu wcześniejszej rundy z Arką Gdynia, zmusił go do dwumiesięcznej przerwy w grze.
W sezonie 2020/2021 Zeszutek opuścił znaczną część zmagań ligowych. Początkowo za przewinienie dyscyplinarne (uderzenie kolanem w głowę i uciśnięcie szyi rywala w trakcie meczu) został ukarany siedmiotygodniową dyskwalifikacją mającą obowiązywać od 28 sierpnia do 19 października 2020 r. Ostatecznie wykonanie części kary zawieszono na okres dwóch miesięcy. Następnie w listopadzie przeszedł operację kolana (m.in. zszywanie pękniętej łąkotki), po której powrót do pełnej sprawności nastąpił w maju. W kolejnych meczach został uderzony w głowę (w meczu z Rugby Łódź) oraz doznał poważnego urazu twarzoczaszki (wieloodłamkowe złamanie okolicy oczodołowej; w meczu z Lechią Gdańsk). Do treningów kapitan Ogniwa powrócił kilka tygodni później, niedługo przed finałem Ekstraligi, w którym ostatecznie zdołał wziąć udział. Zakończył się on po myśli sopocian, którzy wynikiem 19:15 pokonali ekipę Rugby Łódź i obronili tytuł mistrzowski wywalczony niespełna dwa lata wcześniej.
Kariera reprezentacyjna Zeszutek w latach 2008–2009 powoływany był do reprezentacji do lat 18, a następnie w latach 2010–2011 do drużyny U-20; z zespołem tym zwyciężył w organizowanych przez FIRA-AER zmaganiach o mistrzostwo Europy tej organizacji (wygrana z rówieśnikami z Mołdawii). W kadrze występował m.in. wraz z Aleksandrem Nowickim, Craigiem Bachurzewskim czy Radosławem Rakowskim – późniejszymi wielokrotnymi reprezentantami Polski seniorów.
Począwszy od 2011 roku zapraszany był także na obozy i konsultacje seniorskiej reprezentacji w rugby 7, choć faktycznym członkiem pierwszej drużyny został dopiero w kolejnym sezonie. W roku 2013 Zeszutek trafił do szerokiego składu reprezentacji seniorów w odmianie 15-osobowej. Wobec kontuzji i niedostępności części podstawowych zawodników otrzymał powołanie na mecz Pucharu Narodów Europy z Mołdawią. Zadebiutował podczas spotkania w Kiszyniowie, w ostatnich minutach rywalizacji zmieniając Mateusza Bartoszka. W dalszej części roku brał udział w zmaganiach „siódemek” – z reprezentacją uczestniczył m.in. w zawodach Stanislas Sevens w Nancy oraz mistrzostwach Europy FIRA-AER dywizji 1 (turnieje w Izraelu i Belgii). W lipcu uczestniczył w uniwersjadzie w rosyjskim Kazaniu. Po porażce w półfinale fazy Plate reprezentanci Polski zajęli wówczas siódme miejsce.
W 2014 Zeszutek wciąż powoływany był do reprezentacji narodowych w obu wariantach rugby union. W odmianie piętnastoosobowej zdobył swoje pierwsze punkty na poziomie międzynarodowym (w meczu ze Szwecją), zaś grając w rugby 7, uczestniczył m.in. w turnieju mistrzostw Europy FIRA-AER. Występy w mistrzostwach Europy „siódemek” zaliczył także w roku 2015. Po zwycięstwie w turnieju w Gdańsku Polacy zdołali wówczas awansować do wyższej dywizji (cykl Grand Prix).
Po powrocie do gry po kontuzji kolana ponownie brany był pod uwagę przy powołaniach do kadry obu reprezentacji. W czerwcu 2016 roku znalazł się w szerokim składzie drużyny siedmioosobowej przed turniejami Grand Prix o randze mistrzostw Europy Rugby Europe (w samych zawodach nie wziął ostatecznie udziału), zaś jesienią uczestniczył w wygranym wysoko meczu reprezentacji piętnastoosobowej z Ukrainą. O rosnącej pozycji Zeszutka w polskich drużynach narodowych świadczyć może fakt, że w marcu 2017 roku selekcjoner Blikkies Groenewald wobec nieobecności dotychczasowego kapitana zespołu „piętnastek” Kamila Bobryka funkcję tę powierzył właśnie zawodnikowi z Sopotu. Choć mecz z Mołdawią był dopiero jego ósmym w kadrze, Zeszutek został wówczas wybrany najlepszym zawodnikiem spotkania. Wkrótce później w meczu ze Szwajcarią zdobył kolejne przyłożenie na arenie międzynarodowej. Z kolei w maju, czerwcu i lipcu z reprezentacją w rugby 7 brał udział m.in. w trzech spośród czterech turniejów mistrzowskich z cyklu Grand Prix Series.
W kolejnych latach Zeszutek przestał być powoływany do kadry w rugby 7, stając się jednocześnie kluczowym członkiem reprezentacji w rugby piętnastoosobowym. O ile w marcu 2018 roku brał jeszcze udział w obozie „siódemek”, a następnie konsultacjach kadry przed Rugby Europe Grand Prix Series, o tyle nie znalazł się już w składzie na tę ostatnią imprezę. W tym samym czasie z reprezentacją „piętnastek” występował w Rugby Europe Trophy, zdobywając przyłożenia w meczach z Holandią i Szwajcarią. Jesienią dwukrotnie przykładał piłkę w polu punktowym reprezentacji Czech w rozgrywkach Rugby Europe Trophy 2018/2019. Swoje konto punktowe powiększył także w meczu ze Szwajcarią w marcu 2019 roku.
Jako kapitan reprezentacji Polski we wrześniu 2021 roku brał także czynny udział w pierwszym meczu kadry po przerwie spowodowanej pandemią COVID-19. W wygranym wysoko meczu towarzyskim z Węgrami Zeszutek zdobył dwa przyłożenia. Sztukę tę powtórzył kilka tygodni później w starciu z Ukrainą rozpoczynającym zmagania w Rugby Europe Trophy 2021/2022. Polska kadra zwyciężyła wówczas 27:24, notując pierwsze zwycięstwo na terenie rywala w historii pojedynków polsko-ukraińskich.
Po awansie do na zreformowany poziom Rugby Europe Championship zdobył przyłożenia w dwóch meczach z Belgią – wygranym meczu grupowym i przegranym meczu o siódme miejsce. W listopadzie 2025 roku w meczu z Danią wystąpił w reprezentacji po raz 40. Po tym spotkaniu zapowiedział zakończenie kariery reprezentacyjnej wraz z końcem ówczesnych rozgrywek. Ostatecznie w kadrze narodowej wystąpił 43 razy, w tym 34 razy jako kapitan – po raz ostatni w wygranym wysoko starciu z reprezentacją Szwecji. Zwycięstwo to dało Polakom ponowny awans do Rugby Europe Championship.
Statystyki Stan na 11 kwietnia 2026 r. Wynik reprezentacji Polski podany w pierwszej kolejności. Drużyna narodowaRokMeczePunkty201310201435201510201610201765201862020194520201020215252022—2023510202440202550202620Suma 43 70 Występy w reprezentacji PolskiLp.DataStadion, miastoPrzeciwnikWynikZdobyte punkty1.13.04.2013Stadion Dinamo, Kiszyniów20:2402.5.04.2014Stadion ROSRRiT, Siedlce12:2103.6.09.2014Stadion Polonii, Warszawa29:175 (P)4.18.10.2014Stadion Polonii, Warszawa9:805.9.05.2015Arena Lublin, Lublin17:2006.24.09.2016Arena Lublin, Lublin22:007.18.02.2017Estádio Nacional, Oeiras10:3508.18.03.2017Stadionul Raional, Anenii Noi15:309.8.04.2017Stadion Widzewa, Łódź14:13010.22.04.2017Stadion Polonii, Warszawa12:225 (P)11.28.10.2017Stadion Markéta, Praga14:19012.18.11.2017Stadion GOŚ, Gdańsk13:0013.3.03.2018Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam30:715 (P)14.17.03.2018Stade des Cherpines, Plan-les-Ouates24:305 (P)15.24.03.2018Stadion Widzewa, Łódź25:27016.29.09.2018Stadion mládeže, Zlin41:2210 (2P)17.3.11.2018Stadion Widzewa, Łódź33:0018.17.11.2018Arena Lublin, Lublin0:49019.16.02.2019, Setúbal5:65020.23.03.2019Stadion Miejski, Łódź25:285 (P)21.2.11.2019Stadion Miejski, Łódź15:35022.23.11.2019Stade Municipal, Yverdon-les-Bains23:20023.29.02.2020Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam6:7024.11.09.2021Stadion Juvenii, Kraków43:310 (2P)25.9.10.2021, Lwów27:2410 (2P)26.13.11.2021Narodowy Stadion Rugby, Gdynia21:16027.20.11.2021Stadion Polonii, Warszawa37:255 (P)28.4.02.2023Stadionul Arcul de Triumf, Bukareszt27:67029.11.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia3:65030.18.02.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia21:155 (P)31.5.03.2023Narodowy Stadion Rugby, Gdynia18:23032.11.02.2023Nationaal Rugby Centrum, Amsterdam17:185 (P)33.4.02.2024Narodowy Stadion Rugby, Gdynia8:20034.10.02.2024Estádio Nacional, Oeiras7:54035.16.11.2024Narodowy Stadion Rugby, Gdynia40:13036.23.11.2024Stadion Markéta, Praga22:15037.22.02.2025Narodowy Stadion Rugby, Gdynia58:2703812.04.2025Trelleborg Rugby Arena, Trelleborg29:25039.25.10.2025Šiaulių regbio stadionas, Szawle41:8040.8.11.2025Stadion ROSRRiT, Siedlce47:6041.22.11.2025Narodowy Stadion Rugby, Gdynia30:32042.28.02.2026Gradski sportski centar, Makarska73:3043.11.04.2026Narodowy Stadion Rugby, Gdynia72:30
Nagrody i wyróżnienia Husarz Rugby – nagroda Rugby Barbarians Polska: zawodnik roku w rugby XV: (×2) 2017, 2018 miejsce w drużynie roku w rugby 7: 2013 nagrody z okazji Gali Dekady Polskiego Związku Rugby (2011–2020): miejsce w drużynie dekady w rugby XV
Życie osobiste Dziadek wychowanka Ogniwa pochodził z Czerniowiec leżących wówczas na terytorium Rumunii. W 2018 roku w jednym z wywiadów Zeszutek sugerował, że aby grać w rugby o najwyższe cele, prawdopodobnie musiałby – właśnie z uwagi na pochodzenie przodków – szukać gry w wyżej notowanej reprezentacji tego kraju.