Puchacz malajskiSystematyka i nazwy polskie za: (Bubo sumatranus) – gatunek średniej wielkości ptaka z rodziny puszczykowatych (Strigidae), występujący w Azji Południowo-Wschodniej. Bliski zagrożenia.

Występowanie i biotop Puchacz malajski występuje w Azji Południowo-Wschodniej, od południowej części Tajlandii i Mjanmy, przez Półwysep Malajski, po Jawę, Borneo, Sumatrę, Bali oraz inne okoliczne wyspy. Zasiedla lasy tropikalne do wysokości 1600 m n.p.m.

Systematyka Niektórzy autorzy zaliczają ten gatunek do rodzaju Ketupa wydzielonego z Bubo.

Podgatunki Międzynarodowy Komitet Ornitologiczny (IOC) wyróżnia trzy podgatunki, które zamieszkują: B. s. sumatranus (Raffles, 1822) – południowa Mjanma, południowo-zachodnia Tajlandia, Półwysep Malajski, Bangka i Sumatra B. s. strepitans (Temminck, 1823) – Jawa i Bali B. s. tenuifasciatus Mees, 1964 – Borneo.

Etymologia Bubo: epitet gatunkowy Strix bubo Linnaeus, 1758; , bubonis „puchacz”, od buas „puchacz”. sumatranus: Sumatra, Indonezja, od sansk. Samudra „morze” (nazwa została później zniekształcona przez europejskich podróżników). strepitans: łac. strepitans, strepitantis „hałaśliwy, głośny”, od strepere „głośno hałasować”. tenuifasciatus: łac. tenuis, tenue „smukły”; późnołac. fasciatus „w paski, opasany”, od łac. fascia „pasek”.

Morfologia Długość ciała około 46 cm. Upierzenie czarno-brązowe prążkowane, płowe z drobniejszym wzorem na piersi. Spód jaśniejszy, prążkowany. Duże pęczki piór na czubku głowy, skierowane poziomo z białymi kreskami nad ciemnobrązowymi oczami. Dziób i stopy żółte. Samica może być większa od samca.

Ekologia i zachowanie Tryb życia Ptaki trudno wypatrzeć w ciągu dnia, kiedy dobrze schowane odpoczywają w kryjówkach pośród roślinności – dodatkowy kamuflaż zapewnia im prążkowane upierzenie.

Pożywienie Pokarm stanowią bezkręgowce oraz mniejsze kręgowce.

Lęgi Puchacze malajskie prawdopodobnie łączą się w pary na całe życie i w kolejnych latach wracają na lęgi do tego samego miejsca. Samica składa 1 białe jajo do gniazda w dziupli lub na odroślach paproci (zanokcicy gniazdowej).

Status Międzynarodowa Unia Ochrony Przyrody (IUCN) uznaje puchacza malajskiego za gatunek bliski zagrożenia (NT – Near Threatened) od 2022 roku; wcześniej, od 1988 był uznawany za gatunek najmniejszej troski (LC – Least Concern). Liczebność populacji nie została oszacowana, ale ptak ten opisywany jest jako od rzadkiego po lokalnie pospolity. BirdLife International uznaje trend liczebności populacji za spadkowy. Główne zagrożenie to utrata środowiska, bywa też chwytany dla handlu dzikimi zwierzętami.

Galeria

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

Kategoria:Puszczykowate Kategoria:Ptaki Azji Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1822 roku Kategoria:Taksony opisane przez Thomasa Stamforda Rafflesa