Ulica Wolnica (dawniej: Plac Wroniecki) – dwujezdniowa ulica z wydzielonym torowiskiem tramwajowym i drogą rowerową o długości 338 metrów, w centrum Poznania, pomiędzy ulicami Solną na zachodzie, Działową i Świętym Wojciechem na północy, Małymi Garbarami na wschodzie i Placem Wielkopolskim na południu.

Historia Ulicę wytrasowano w okresie zaboru pruskiego, około roku 1800, w mniej więcej tym samym czasie, co Solną i Plac Działowy. Początkowo nazywana była Placem Wronieckim ze względu na kierunek, w którym wybiegała (Wronki) oraz bliskość ulicy Wronieckiej i Bramy Wronieckiej. Jej powstanie wiązało się z likwidacją północnej części fortyfikacji miejskich, z których zachowały się fragmenty przy skwerach Wilhelmiego i Dworzaczka. Wolnica miała charakter targowiska stanowiącego przedłużenie targu istniejącego na Placu Sapieżyńskim (obecnie Wielkopolskim). Dominował tu handel mięsem i rybami. Wiosną 1938 doszło tu do protestów sprzedawców tych artykułów, w związku z wydanym zakazem handlu nimi na targowiskach. W południowej części placu istniała infrastruktura dla obsługi wozów i taborów, natomiast w północnej wzniesiono kamienice prywatne i magistrackie. W 1933 doszło tu do komentowanego przez media włamania i rabunku, podczas którego napadnięto i związano służącą. Jak się potem okazało była ona w zmowie z włamywaczamiZbigniew Zakrzewski, Ulicami mojego Poznania. Część 2, Kwartet, Poznań, 2006, s. 262-263, .

Zabudowa ulicy mocno ucierpiała w czasie bitwy o Poznań w 1945. Straty w zabudowie dochodziły w przypadku niektórych obiektów do 100%.

Obiekty Przy Wolnicy znajdują się lub znajdowały m.in. (od zachodu): Wydział Architektury Akademii Sztuk Pięknych i Galeria Design UAP, Plac Wielkopolski z targowiskiem, restauracja i jadłodajnia Czesława Frankowskiego (nieistniejąca). 10 grudnia 1877 pierwsza dwunastka zawodowych strażaków objęła ufundowaną przez miasto strażnicę przeciwpożarową przy Wolnicy 1 (obecnie przynależy ona adresowo pod ul. Masztalarską).

Zabytki Do obiektów zabytkowych zlokalizowanych przy ulicy należą domy nr: 5/6 (lata 50. XX wieku), 7/8 (lata 50. XX wieku), 9 (lata 50. XX wieku)praca zbiorowa, ''Poznań. Spis zabytków architektury'', Urząd Miasta Poznania, Poznań, 2004, s. 239, ISBN 83-89525--07-0.

Galeria

Przypisy

Kategoria:Centrum (Poznań) Wolnica