Christoph Gottfried Bardili (ur. w 1761 w Blaubeuren, zm. w 1808 Stuttgarcie) – filozof niemiecki. Jego system nie wywarł wielkiego wpływu na myśl niemiecką; jedynie Karl Reinhold bronił go przed atakami Fichtego i Schellinga. Mimo to pewne jego idee otworzyły drogę późniejszym spekulacjom Schellinga i Hegla. Bardili odcinał się od kantowskiego rozróżnienia między materią a formą myślenia, sądząc że filozofia powinna rozważać tylko myślenie w sobie, czyste myślenie, podłoże możliwości bytu.
Fundamentalną zasadą myślenia jest zdaniem Bardelliego zasada identyczności - myślenie logiczne jest myśleniem rzeczywistym. Substancja w której działa myśl jest nieokreślona w sobie, ale staje się określona poprzez akt myślenia. Utrzymywał, że myśl nie ma sama w sobie możliwości rozwoju, ostatecznie redukując ją do obliczeń arytmetycznych.
Dzieła Grundriss der ersten Logik (1800) Über die Gesetze der Ideenassociation (1796) Briefe über den Ursprung der Metaphysik (1798) Philos. Elementarlehre (1802-1806) Beiträge zur Beurteilung des gegenwärtigen Zustandes der Vernunftlehre (1803)
Kategoria:Niemieccy filozofowie XIX wieku Kategoria:Urodzeni w 1761 Kategoria:Zmarli w 1808