Krzysztof Marian Dobrowolski (ur. 7 października 1932 w Warszawie, zm. 5 września 2016 tamże) – polski artysta grafik. Twórca obwolut, okładek, ilustracji, typografii (koncepcji książek) i znaków graficznych. Autor wielu obrazów.

Edukacja Maturę uzyskał w 1951 w Państwowym Liceum Przemysłu Metalowego w Warszawie. Na przełomie lat 1951/1952 chodził do Ogniska Kultury Plastycznej w Grodzisku Mazowieckim. W latach 1953–1959 studiował na Wydziale Malarstwa Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie. Miał zajęcia z malarstwa z Eugeniuszem Arctem, z rysunku i malarstwa z Aleksandrem Kobzdejem, z malarstwa ściennego z Witoldem Millerem, z liternictwa z Tadeuszem Tuszewskim, z rzeźby z Ludwiką Nitschową. Dyplom wykonał w pracowni Kazimierza Tomorowicza, lecz bronił go pod opieką Eugeniusza Eibischa.

Działalność zawodowa i artystyczna W 1956 został zatrudniony w Państwowych Wydawnictwach Technicznych (PWT; od 1961 Wydawnictwa Naukowo-Techniczne – WNT). Pracował tam jako naczelny grafik do 1986. Stanowisko naczelnego grafika piastował też w Wydawnictwach Harcerskich „Horyzonty” (1967–1976); w Państwowym Zakładzie Wydawnictw Lekarskich (1984–1989) oraz w Wydawnictwach Wiedza Powszechna (1988–1994). Pracował również w Wydawnictwach GUS (1966–1967), w Młodzieżowej Agencji Wydawniczej (1976–1978), w Wydawnictwach „AGPOL” (1977–1978) oraz w Wydawnictwach Szkolnych i Pedagogicznych (1986–1988).

Od 1959 był członkiem Sekcji Malarstwa i Sekcji Grafiki Oddziału Warszawskiego Związku Polskich Artystów Plastyków (ZPAP). Zajmował się przede wszystkim grafiką książkową – głównie projektami obwolut, okładek i typografią (koncepcją graficzną książki), a w mniejszym stopniu ilustracją. Malował też obrazy. Otrzymywał nagrody i wyróżnienia Polskiego Towarzystwa Wydawców Książek (PTWK) w kategorii „Najpiękniejsze książki roku”:

Nagrody i wyróżnienia Nagrody 1961: „Wielki słownik techniczny rosyjsko-polski”, red. Marian Porwit, T. 1. Warszawa, WNT, 1961; 1964: „Atlas metalograficzny struktur. Stal”, red. Fryderyk Staub, Warszawa, WNT, 1964; 1966: „Prowadzenie fal elektromagnetycznych”; aut. Robert E. Collin, Warszawa, WNT, 1966; 1972: „Technika wysokiej próżni”, aut. Janusz Groszkowski, Warszawa, WNT, 1972. Wyróżnienia 1964: „Electronic universal vade-mecum”, aut. Piotr Mikołajczyk, Bohdan Paszkowski, Pergamon Press, Macmillan Comp., New York, 1964; 1969: „Electron optics”, aut. Bohdan Paszkowski, American Elsevier, New York, 1969; 1970: „Nonparametric magnetic amplifiers”, aut. Arkadiusz Góral, Warszawa, WNT, 1970; 1970: „Atlas statystyczny”, aut. Eugenia Krzeczkowska, wydany przez GUS Główny Urząd Statystyczny Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej, Warszawa, 1970; 1972: „Leksykon naukowo-techniczny”, Warszawa, WNT,1972; 1972: „Mały offset. Urządzenia i maszyny, surowce i materiały, produkcja druków”, Warszawa, WNT, 1972; 1973: „Zamek królewski w Warszawie”, red. Aleksander Gieysztor, Warszawa, PWN, 1973, wyróżnienia za obwolutę i oprawę; 1985 „Leksykon naukowo-techniczny A–Ó i P–Ż”; red. Aniela Topulos, Piotr Brykczyński, Kazimierz Czarnota, Sergiusz Czerni, Marek Drabikowski, Jolanta Iwańska, Hanna Jezierska, Zofia Pęzińska, Elżbieta Tabaczkiewicz, Warszawa, WNT, 1984; 1986: „Mały poradnik mechanika”, Warszawa, WNT, 1984.

Udział w wystawach 2015: „Druga Ogólnopolska Wystawa Znaków Graficznych”, Warszawa; 2003: Poplenerowa wystawa malarstwa „Podlasie – ojcowizna nasza”, Warszawa; 1999: „Wystawa malarstwa Krzysztofa Dobrowolskiego”, Teatr Jaracza w Otwocku; 1971: „Wystawa polskich książek i ilustracji”, Internationale Buchkunst-Ausstellung, Lipsk; 1969: „Pierwsza Ogólnopolska Wystawa Znaków Graficznych”, Warszawa; 1960: „XVI Ogólnopolska wystawa plastyki”, Radom.

Życie prywatne Syn Czesława Dobrowolskiego (ur. 1897, zm. w 1940 w Katyniu) inż. chemii, absolwenta Wydziału Chemicznego PW oraz cywilnego chemika Instytutu Technicznego Uzbrojenia (ITU), oraz Romany z domu Heine (1904–1987), do 1932 pracowniczki cywilnego Instytutu Badań Materiałów Uzbrojenia (później ITU), po wojnie firmy „Toxa” w Warszawie.

W czasie Powstania Warszawskiego Krzysztof Dobrowolski roznosił prasę powstańczą, a Warszawę opuścił 5 października 1944.

Od 1956 do 1960 żonaty z rzeźbiarką Grażyną Roman-Dobrowolską (1935–2022), z którą miał syna Jana Czesława Dobrowolskiego (ur. 1959), profesora nauk chemicznych. Od 1968 do 1977 żonaty z pedagożką Ewą Dobrowolską z domu Borucką (1943–2015), siostrą Gaji Kuroniowej. Miał z nią córkę Kaję Dobrowolską (ur. 1968), z wykształcenia psycholożkę. Od 1979 do śmierci żonaty z Barbarą Zychowicz-Dobrowolską z domu Matul (ur. 1939), siostrą Andrzeja Matula, absolwentką Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie. Miał z nią córkę Kingę Mielniczuk z domu Dobrowolską (ur. 1979), absolwentkę Akademii Wychowania Fizycznego w Warszawie.

Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Wybrane prace Okładki „Leksykon PWN”, Warszawa, PWN, 1972. „Leksykon naukowo-techniczny A–Ó i P–Ż”; red. Aniela Topulos, Piotr Brykczyński, Kazimierz Czarnota, Sergiusz Czerni, Marek Drabikowski, Jolanta Iwańska, Hanna Jezierska, Zofia Pęzińska, Elżbieta Tabaczkiewicz, Warszawa, WNT, 1984. „Technika wysokiej próżni”, aut. Janusz Groszkowski, Warszawa, WNT, 1972. „Przekładniki w elektroenergetyce”, aut. Andrzej Wiszniewski, Warszawa, WNT, 1982. „Technologia druku wypukłego”, aut. Stanisław Wołkowski, Władysław Wołek, Stanisław Obtułowicz, Warszawa, WNT, 1971. „Procesy fotograficzne w technice reprodukcyjnej”, Valentin Alekseevič Ziernow, Warszawa, WNT, 1972. „Wklęsłodruk: fotografia, retusz, montaż”, Zbigniew Zadrożny, Warszawa, WNT, 1980. „Podstawy techniki pomiarowej dla poligrafów”, Herbert Haftmann, Warszawa, WNT, 1983. „Kolagen: chemia i wykorzystanie”, Wiktor Lasek, Warszawa, WNT, 1983. „Preparatyka organiczna”, Arthur Israel Vogel, Warszawa, WNT, 1984. „Acta Poloniae Pharmaceutica – Drug Research”, czasopismo wydawane przez Polskie Towarzystwo Farmaceutyczne, projekt z ok. 1995. „Bliżej Muzyki – Encyklopedia”, aut. Janusz Ekiert, Warszawa, Wiedza Powszechna,1994. „Herbata: rodzaje, właściwości, wykorzystanie”, Vil'âm Vasil’evič Pochlebkin, Warszawa, WNT, 1974. „Zamek królewski w Warszawie”, red. Aleksander Gieysztor, Warszawa, PWN, 1973. „Wyprawa kapitana Łamigłowy w krainę chemii”, Marta Jurowska-Wernerowa, Warszawa, Wydawnictwa Harcerskie „Horyzonty”, 1973. „Bandażowanie”, aut. Anna Chrząszczewska, Warszawa, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, 1987.

Typografia „Od abboccato do żubrówki: wszystko o napojach”, aut. Jan Cieślak; opracowanie graficzne i ilustracje Krzysztof Doborowolski, Warszawa, WNT, 1978 „Wyprawa kapitana Łamigłowy w krainę…”, seria książek opracowanych graficznie i ilustrowanych przez Krzysztofa Dobrowolskiego, wydawanych przez Wydawnictwa Harcerskie „Horyzonty” od 1973, a następnie przez Młodzieżową Agencję Wydawniczą do 1989. Czasopismo „Delta” popularnonaukowy miesięcznik, opracowany graficznie przez Krzysztofa Dobrowolskiego, poświęcony matematyce, fizyce z astronomią i informatyce, wydawany od 1974 r. przez UW i współpracy Polskiego Towarzystwa Matematycznego (PTM), Polskiego Towarzystwa Fizycznego (PTF), Polskiego Towarzystwa Astronomicznego (PTA), Polskiego Towarzystwa Informatycznego (PTI).

Znaki graficzne Znak „Galerii Saska Kępa” w Warszawie, ul. Walecznych 28, prowadzonej przez Grażynę Roman-Dobrowolską w latach 1985–1987, w ramach podziemnej działalności ZPAP (zawieszonego od końca 1981, a zlikwidowanego w latach 1983–1989)Aleksander Wojciechowski, „CZAS SMUTKU, CZAS NADZIEI, Sztuka niezależna lat siemdziesiątych”, Wydawnictwa Artystyczne i Filmowe, 1992.. Znak Spółdzielni Inwalidów „Gwarancja”, 1965 Znak Wydawnictw Naukowo Technicznych, 1961 Znak komputera – System K-202, tj. 16-bitowego minikomputera skonstruowanego przez inż. Jacka Karpińskiego z zespołem w latach 1970–1973 umożliwiający wielozadaniowość, wielodostępność i wieloprocesorowość. Znak Przemysłowego Instytutu Automatyki i Pomiarów, 1966. Znak „Teatru Wyobraźni” zaprojektowanego dla Teatru Polskiego Radia. Znak Telewizji Polskiej. Logo czasopisma „Delta”

Obrazy Z pleneru w Kazimierzu, okres studiów: 1953–1959. „Powstanie Warszawskie”, okres studiów: 1953–1959. „Martwa natura”, okres studiów” 1953–1959. „Grażyna”, okres studiów” 1953–1959. „Bzy”, Anin, lata 80. „Słoneczniki”, Anin, lata 80. „Leśna aleja”, Anin, lata 80. „Ogród”, Anin, lata 80. „Abstrakcja”, Michalin, po 2000. „Kinga”, Michalin, po 2000. „Marek Nowacki – w pracy”, Michalin, po 2000. „Autoportret”, Michalin, po 2000.

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie Kategoria:Członkowie Związku Polskich Artystów Plastyków Kategoria:Ludność cywilna w powstaniu warszawskim Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy graficy Kategoria:Urodzeni w 1932 Kategoria:Zmarli w 2016