Michał Ignacy Kamieński (ur. 1758 w Łęczycy, zm. w 1815 w Roskoszy) – generał dywizji Księstwa Warszawskiego.
Po ukończeniu Korpusu Kadetów w latach 1770–1776, wstąpił 1 września 1777 r. do 5 pułku przedniej straży koronnej w stopniu chorążego. Po przejściu niższych stopni oficerskich awansował na majora w 1789 r. W 1790 r. został podpułkownikiem. W 1792 walczył przeciwko interwencji rosyjskiej. Odznaczył się pod Wiszniopolem, uzyskał awans w 1793 r. na pułkownika 5 pułku przedniej straży i został kawalerem Krzyża Orderu Virtuti Militari. 10 kwietnia 1794 po odznaczeniu się w bitwie pod Szczekocinami awansował na generała majora. Pod Maciejowicami dostał się do niewoli rosyjskiej. Nagrodzony złotą obrączką Ojczyzna Obrońcy Swemu nr 20Gazeta Rządowa, nr 69 11 września 1794 roku, s. 277..
W 1795 dzięki staraniom kolegów odzyskał wolność i osiadł na roli. W 1808 jako generał nadliczbowy pełnił służbę w Sztabie Generalnym armii Księstwa Warszawskiego. W 1809 walczył pod Raszynem, o Zamość, z gen. A. Rożnieckim zajmował Lwów i organizował tam rząd tymczasowy. Dał się wywieść w pole Rosjanom, którzy jako „sprzymierzeńcy” wyparli go z Małopolski Wschodniej. Wobec braku sił do obrony prowadził z nimi wojnę partyzancką. W 1810 komendant wojskowy departamentu siedleckiego.
Brał udział w kampanii napoleońskiej 1812, dowodził Dywizją Jazdy V Korpusu Polskiego Wielkiej Armii. Jako dowódca straży przedniej Wielkiej Armii poniósł porażkę pod Romanowem. Komendant Smoleńska. Ciężko ranny w czasie walk odwrotowych w obronie marszałka Oudinota dostał się do niewoli, internowano go w Białej Cerkwi na Ukrainie. Powrócił z Rosji w 1814 r. do departamentu siedleckiego, tu bowiem w latach 1814–1815 dzierżawił folwark Litewniki. Zmarł 31 grudnia 1815 r. (1 stycznia 1816 r.) w Roskoszy niedaleko Białej, pochowany został przy kościele św. Anny w Białej Podlaskiej.
Przypisy
Bibliografia
H. P Kosk, Generalicja polska, t. 1, wyd.: Oficyna Wydawnicza „Ajaks”, Pruszków 1998 Andrzej Chojnacki, Kariera wojskowa i rodzina generała Michała Ignacego Wincentego Kamieńskiego herbu Topór (1758-1816), "Podlaski Kwartalnik Kulturalny", nr 4/2022.
Kategoria:Generałowie dywizji Wojska Księstwa Warszawskiego Kategoria:Generałowie majorowie powstania kościuszkowskiego Kategoria:Odznaczeni złotą obrączką „Ojczyzna Obrońcy Swemu” Kategoria:Oficerowie kawalerii armii koronnej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-rosyjskiej 1792 Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Virtuti Militari (I Rzeczpospolita) Kategoria:Uczestnicy bitwy pod Raszynem 1809 (strona polska) Kategoria:Uczestnicy inwazji na Rosję 1812 (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1758 Kategoria:Zmarli w 1815 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łęczycy