thumb|Grób Jana Targowskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jan Targowski (ur. 30 czerwca 1893 we Franciszkowie, zm. 1940) – major saperów Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Urodził się 30 czerwca 1893 we Franciszkowie, w ówczesnym powiecie błońskim guberni warszawskiej, w rodzinie Bronisława i Róży z Adamaszków. Był wyznania ewangelicko-reformowanego.
W 1918 walczył w szeregach I Korpusu Polskiego w Rosji. Za czyny męstwa został później odznaczony Orderem Virtuti Militari. 19 stycznia 1921 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu porucznika, w inżynierii i saperach, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 1 czerwca 1921 pełnił służbę w Grupie Inżynieryjnej Nr 4, a jego oddziałem macierzystym był 2 pułk saperów w Puławach. 3 maja 1922 został zweryfikowany w stopniu kapitana ze starszeństwem z 1 czerwca 1919 i 52. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W 1923 był przydzielony z 2 psap. do Departamentu V Inżynierii i Saperów Ministerstwa Spraw Wojskowych. W 1924 został przeniesiony do 7 pułku saperów w Poznaniu. Później został przydzielony do Departamentu V Wojsk Technicznych MSWojsk. w Warszawie, pozostając oficerem nadetatowym 7 psap. 12 kwietnia 1927 został mianowany majorem ze starszeństwem z 1 stycznia 1927 i 7. lokatą w korpusie oficerów inżynierii i saperów. W tym samym miesiącu został przeniesiony do kadry oficerów saperów z równoczesnym przydziałem do Szefostwa Saperów Okręgu Korpusu Nr I w Warszawie. Z dniem 1 marca 1929 został przeniesiony służbowo z 1 Okręgowego Szefostwa Saperów do 30 Dywizji Piechoty w Kobryniu na stanowisko szefa saperów. W sierpniu 1931 został przeniesiony do Szefostwa Inżynierii Okręgu Korpusu Nr X w Przemyślu na stanowisko szefa. Z dniem 30 czerwca 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. Po zakończeniu służby wojskowej przeniósł się do Warszawy i zamieszkał przy ul. A. Mickiewicza 14 m. 1. 20 lutego 1933 dzięki wstawiennictwu wojewody pomorskiego, Stefana Kirtiklisa (kolegi z kursu unifikacyjnego w Rembertowie) został zatrudniony w Starostwie Powiatowym w Chełmnie na stanowisku podreferendarza działu wojskowego. Od 27 marca 1935 pracował w Komisariacie Rządu w Gdyni na stanowisku kierownika referatu mobilizacyjnego i wojskowego.
Był żonaty ze Stanisławą Stykówną (1901–1977), która została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach (kwatera A8, rząd 1, grób 11). Jest to także grób Jana Targowskiego.. Małżeństwo Jana i Stanisławy Targowskich było bezdzietne.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 6833 – 10 maja 1922 Krzyż Niepodległości – 20 lipca 1932 „za pracę w dziele odzyskania niepodległości”. Amarantowa wstążka Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 – 1928 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości – 1928 Odznaka Pamiątkowa Więźniów Ideowych. Medal Zwycięstwa – 1925
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ludzie związani z kalwinizmem w Polsce Kategoria:Majorowie saperów II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Amarantową Wstążką Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari (II Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Medalem Pamiątkowym za Wojnę 1918–1921 Kategoria:Odznaczeni Odznaką Pamiątkową Więźniów Ideowych Kategoria:Oficerowie I Korpusu Polskiego w Rosji Kategoria:Oficerowie 2 Pułku (batalionu) Saperów Kaniowskich Kategoria:Oficerowie 7 Pułku (batalionu) Saperów Wielkopolskich Kategoria:Oficerowie dowództwa 30 Poleskiej Dywizja Piechoty Kategoria:Pochowani na Powązkach-Cmentarzu Wojskowym w Warszawie Kategoria:Polacy odznaczeni Medalem Zwycięstwa Kategoria:Polacy – oficerowie Imperium Rosyjskiego Kategoria:Polacy – żołnierze Armii Imperium Rosyjskiego w I wojnie światowej Kategoria:Uczestnicy wojny polsko-bolszewickiej (strona polska) Kategoria:Urodzeni w 1893 Kategoria:Zmarli w 1940