mały|upright=1.1|XIX-wieczna ilustracja „The Great Earthquake at New Madrid”. Trzęsienia ziemi w New Madrid w latach 1811–1812 – seria intensywnych, jednych z największych w historii trzęsień ziemi, które wystąpiły wewnątrz północnoamerykańskiej płyty tektonicznej pod koniec 1811 roku i na początku 1812. Pozostają one najpotężniejszymi, jakie nawiedziły tereny Stanów Zjednoczonych na wschód od Gór Skalistych w pisanej historii. Trzęsienia ziemi, a także strefa sejsmiczna w której wystąpiły, zostały nazwane od bardzo im bliskiego miasteczka New Madrid leżącego nad rzeką Missisipi w dzisiejszym stanie Missouri, wówczas na Terytorium Luizjany.

Epicentra trzęsień ziemi znajdowały się na obszarze, który w tamtym okresie znajdował się na dalekim zachodnim krańcu amerykańskiego pogranicza, słabo zasiedlonego przez europejskich osadników. Ówczesne relacje historyczne doprowadziły sejsmologów do wniosków, że trzęsienia ziemi były silnie odczuwalne w większości środkowych i wschodnich regionów Stanów Zjednoczonych, na obszarze około 50 000 mil kwadratowych (130 000 km) i umiarkowanie na prawie 1 milion mi (3 milionach km). Dla porównania trzęsienie ziemi z 1906 roku w San Francisco było odczuwalne na powierzchni około 6200 mil kwadratowych (16 000 km).

Trzy trzęsienia ziemi i główny wstrząs wtórny 16 grudnia 1811, około godziny 02:15 czasu lokalnego. Szacowana magnituda 7,2 - 8,2. Epicentrum w dzisiejszym północno-wschodnim Arkansas. 16 grudnia 1811 (Wstrząs wtórny), około godziny 8:15 czasu lokalnego. Szacowana magnituda 7,4. Epicentrum w dzisiejszym północno-wschodnim Arkansas. To trzęsienie ziemi wystąpiło sześć godzin po pierwszym i miało równą intensywność. 23 stycznia 1812, około godziny 9:00 czasu lokalnego. Szacowana magnituda 7,0 - 8,0. Epicentrum w dzisiejszej południowej części stanu Missouri. 7 lutego 1812, około godziny 3:45 czasu lokalnego. Szacowana magnituda 7,4 - 8,6. Epicentrum w pobliżu miasteczka New Madrid w dzisiejszym stanie Missouri, które uległo zniszczeniu. W mieście St. Louis wiele budynków zostało poważnie uszkodzonych. Na rzece Missisipi w pobliżu wskutek trzęsienia ziemi przejściowo pojawiły się wodospady. Koryto rzeczne podniosło się, a następnie opadło powodując ruch wody w górę rzeki. W stanie Tennessee powstało sporej wielkości jezioro , którego przed rokiem 1812 w ogóle nie było.

Skutki Jak wspominają ówczesne źródła, drgania było można odczuć w Kanadzie. Ostatni wstrząs był tak silnych że przez krótki czas część rzeki Missisipi płynęła wstecz. Grunt w miejscach trzęsień popękał i utworzyły się rozpadliny, w których kotłowało się błoto i woda oraz „tryskały fontanny” (). Struktury te są nadal widoczne z powietrza. Daleko od epicentrum w Pittsburghu i Norfolk wstrząsy wyrwały ludzi ze snu. W Waszyngtonie popękały chodniki, a w Bostonie i Toronto rozdzwoniły się kościelne dzwonyU.S. Geological Survey Fact Sheet-168-95 1995 The Mississippi Valley-"Whole Lotta Shakin' Goin' On" .

Galeria

Zobacz też Ruchy izostatyczne

Przypisy

Bibliografia

Linki zewnętrzne

The Enigma of the New Madrid Earthquakes of 1811–1812 Steamboat Adventure: The New Madrid Earthquakes

Kategoria:Historia Missouri Kategoria:Historia Arkansas Kategoria:Historia Tennessee Kategoria:Amerykański Zachód Kategoria:Trzęsienia ziemi w Stanach Zjednoczonych Kategoria:Wydarzenia 1811 Kategoria:Wydarzenia 1812 Kategoria:Stany Zjednoczone w XIX wieku