mały|240x240px|„dock” (2014) w Tate Britain Phyllida Barlow CBE RA (ur. 4 kwietnia 1944 w Newcastle upon Tyne, Wielka Brytania, zm. 13 marca 2023) – brytyjska artystka wizualna, rzeźbiarka, przez ponad 40 lat profesora sztuki w Chelsea College of Arts i Slade School of Art w Londynie, obecnie Emerytowana Profesora Sztuki / Emerita Professor of Fine Art, odznaczona Orderem Imperium Brytyjskiego.

Młodość, rodzina i edukacja Barlow urodziła się w 1944 r.w Newcastle upon Tyne w Anglii. Jej ojcem był Erasmus Darwin Barlow, wnuk Charlesa Darwina. Barlow dorastała w Londynie. Studiowała na Chelsea College of Art (1960–63) w pracowni i na Slade School of Art (1963–66) w Londynie.

W czasie studiów poznała swojego męża, artystę i pisarza Fabiana Benedicta Peake, syna Mervyn Peake, autora m.in. utworu Gormenghast. The Independent nazwał ich „brytyjską dynastią sztuki”. Mają pięcioro dzieci, w tym artystę Eddie Peake i artystkę performance’u Florence Peake.

Kariera artystyczna Po skończeniu studiów od wczesnych lat 60. do 2009 roku Barlow uczyła rzeźby przez ponad 40 lat na różnych uczelniach, m.in.: West of England College of Art obecnie University of the West of England, Bristol i na Slade School of Art. Zainteresowała się wówczas materiałami codziennego użytku, takimi jak karton, styropian, tkanina i cement, tworząc z nich abstrakcyjne dzieła, jednocześnie nadając im uszlachetniające znaczenia. Od tego czasu tworzy instalacje rzeźbiarskie, w których widzowie mogą zastanowić się nad dziełem oraz zgłębić sens materiału i procesy użyte do jego powstania, co stanie się główną motywacją jej praktyki artystycznej.

Barlow w czasie pracy akademickiej na Slade School of Art miała wpływ na pokolenia młodszych artystów: jej studentkami były m.in. docenione artystki, które otrzymały lub były nominowane do Nagrody Turnera, jak Rachel Whiteread czy .

W 2011 została przyjęta do Akademii Królewskiej uzyskując tytuł Royal Academician, a w 2015 otrzymała królewskie odznaczenie za służbę sztuce („service for art”) .

W 2009 postanowiła zrezygnować z uczenia na rzecz poświęcenia się własnej pracy twórczej. Przełom w karierze artystycznej Barlow nastąpił w 2010 roku, po wystawie w Serpentine Gallery w Londynie, a następnie współpracy z Hauser&Wirth.

W 2017 reprezentowała Wielką Brytanię na 57 Biennale Sztuki w Wenecji.

W 2019 deklarowała:

12 czerwca 2021 w dniu 85 urodzin Królowej Elżbiety, Phyllida Barlow otrzymała tytuł Dame Commander Orderu Imperium Brytyjskiego – Dame Phyllida Barlow.

Prace Monumentalne dzieła Barlow to połączenie zabawy i onieśmielenia widza. Artystka maluje pozornie niedbale swoje rzeźby, niemal nawiązując do dziecięcych zabawek, co kontrastuje z industrialnymi materiałami i skalą jej prac. Jej rzeźby górują nad widzem niczym ogromne formy z drewna, tektury, płyt i gipsu. Bawi się masą, skalą, objętością i wysokością; co tworzy napięcie w jej realizacjach, które sprawiają wrażenie jednocześnie nieznośnie ciężkich i lekkich jak powietrze. W obecności jej rzeźby traci się sens przedmiotu a widzowie są jakby wchłonięci w otoczenie wokół jej prac. Barlow nie ukrywa przed widzem swojego procesu i wyborów materiałowych, eksponuje każdy szczegół.

Najbardziej znana jest ze swoich kolosalnych projektów rzeźbiarskich, używając „charakterystycznego słownika” niedrogich materiałów, takich jak sklejka, karton, gips, cement, tkanina i farba, za pomocą których tworzy zaskakujące ogromnej skali rzeźby. Czerpiąc z arsenału wiedzy i kontekstu zwykłych przedmiotów z jej otoczenia, praktyka Barlow jest zakorzeniona w tradycji antymonumentalnej, charakteryzującej się fizycznym doświadczeniem pracy z materiałami, które artystka przekształca poprzez procesy nakładania warstw, akumulacji i zestawiania. Jej konstrukcje rzeźbiarskie są często pomalowane na zewnątrz w szybki, wyglądający na niestaranny sposób z użyciem przemysłowych lub syntetycznych kolorów, co skutkuje powstaniem abstrakcyjnych, pozornie niestabilnych form.

Barlow jest także autorką dzieł malarskich, które nazywa „rysunkami rzeźbiarskimi” – tworzyła je przez całe życie jako artystka rzeźbiarka, zachęcona do tych praktyk przez artystę i rzeźbiarza Henriego Moore, w ramach swojego programu nauczania w Chelsea College of Arts.

Literatura

Wystawy solowe 2012 – Ludwig Forum für Internationale Kunst, „BRINK”, Akwizgran, Niemcy.

2013-2014 – Norton Museum of Art, „HOARD”, West Palm Beach FL. Była to trzecia wystaw z serii RAW – Recognition of Art by Women – wspierana przez Leonard i Sophie Davis Fund/MLDauray Arts Institute.

2014 – Tate Britain, Komisja Galerii Duveen, „Phyllida Barlow. dock”, Londyn, Wielka Brytania.

2015 – Fruitmarket Gallery, „set”, Edynburg, Wielka Brytania

2016 – Kunsthalle Zürich, „demo”, Zurych, Szwajcaria

2016 – Hepworth Wakefield

2017 – La Biennale di Venezia, Phyllida Barlow. Szaleństwo, Pawilon Brytyjski na 57. Międzynarodowej Wystawie Sztuki”, Wenecja, WłochyPawilon Brytyjski: Phyllida Barlow.

2018 – tilt, Hauser & Wirth, Nowy Jork

2018/2019 – rekwizyt, High Line Art, Nowy Jork

2018 – Phyllida Barlow: Kamieniołom, Jupiter Artland, Edynburg, Szkocja

2019 – cul-de-sac, Królewska Akademia Sztuk Pięknych, Gabrielle Jungels-Winkler Galleries.

Nagrody 2021 – nagroda królowej, Dame Commander of the Order of the British Empire in the Queen’s Birthday Honours in 2021 2019 – Nagroda dla artystki zagranicznej, Nagroda Sztuki im. Marii Anto i Elsy von Freytag-Loringhoven, Warszawa, Polska 2016 – nominowana do inauguracyjnej Nagrody Hepworth / Hepworth Prize, pierwszej nagroda rzeźbiarskiej w Zjednoczonym Królestwie, Wielka Brytania, otrzymał nagrodę People’s Choice Award, na którą głosowali zwiedzający wystawę 2014 – Townsend Lecture, Slade School of Fine Art, London, UK 2012 – Aachener Kunstpreis, Aachen, Niemcy 2012 – Award za najbardziej znaczący wkład w rozwój sztuki współczesnej, Arsenale Awards, Kiev Biennale, Ukraina 2011 – Royal Academician, The Royal Academy of Arts, Londyn, Wielka Brytania 2007 – Award to an Individual Artist, Paul Hamlyn Foundation, Londyn, UK 2006 – The Dupree Family Award to a Woman Artist, The Royal Academy of Arts, London, UK 2003 – Dean’s Award, University College London, UK 2003 – Henry Moore Foundation Award for Black Dog Publishing Monograph 1996 – Dean’s Award, University College London, UK 1995 – Elephant Trust Award, Museum of Installation, London, UK

Przypisy

Kategoria:Brytyjscy artyści współcześni Kategoria:Brytyjscy rzeźbiarze Kategoria:Ludzie urodzeni w Newcastle upon Tyne Kategoria:Urodzeni w 1944 Kategoria:Zmarli w 2023