Tibor Serly (ur. 25 listopada 1901 w Losonc, zm. 8 października 1978 w Londynie) – amerykański kompozytor pochodzenia węgierskiego.
Życiorys W 1905 roku wyemigrował wraz z rodziną do Stanów Zjednoczonych, w 1911 roku otrzymał amerykańskie obywatelstwo. Muzyki początkowo uczył się u ojca, Lajosa, ucznia Ferenca Liszta i założyciela teatru węgierskiego w Nowym Jorku. W latach 1922–1925 studiował w Akademii Muzycznej w Budapeszcie, gdzie jego nauczycielami byli Zoltán Kodály (kompozycja), Jenő Hubay (skrzypce) i Leó Weiner (instrumentacja), studia ukończył z najwyższą notą. Po powrocie do Stanów Zjednoczonych był altowiolistą Cincinnati Symphony Orchestra (1926–1927), Philadelphia Orchestra (1928–1935) i NBC Symphony Orchestra (1937–1938). Po 1938 roku poświęcił się pracy pedagogicznej i komponowaniu.
Był bliskim przyjacielem Béli Bartóka. Po śmierci kompozytora w 1945 roku dokończył 17 ostatnich taktów jego III Koncertu fortepianowego, a także dokonał na podstawie szkiców rekonstrukcji Koncertu na altówkę.
Twórczość Opracował własny multimodalny system chromatyczny, oparty na stałym podziale skali chromatycznej na dwa oddzielne segmenty. Nadał mu nazwę Modus lascivus. Począwszy od końca lat 40. XX wieku, niektóre z utworów kompozytora zostały napisane w tej właśnie technice.
Był autorem prac A Second Look at Harmony (1965), Modus Lascivus: The Road to Enharmonicism (1976) i The Rhetoric of Melody (wraz z Normanem Newtonem, 1978).
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Muzycznego im. Ferenca Liszta Kategoria:Amerykańscy kompozytorzy muzyki poważnej Kategoria:Amerykanie pochodzenia węgierskiego Kategoria:Urodzeni w 1901 Kategoria:Zmarli w 1978 Kategoria:Ludzie urodzeni w Łuczeńcu