Karl Höller (ur. 25 lipca 1907 w Bambergu, zm. 14 kwietnia 1987 w Hausham) – niemiecki kompozytor.
Życiorys Pochodził z rodziny muzycznej. Jego ojciec, Valentin Höller (1873–1932), był organistą katedry w Würzburgu i udzielał synowi pierwszych lekcji gry na organach. W latach 1926–1927 uczył się w konserwatorium w Würzburgu u Hermanna Zilchera. Od 1927 roku uczył się w Akademie der Tonkunst w Monachium, gdzie jego nauczycielami byli Joseph Haas i Hermann Wolfgang von Waltershausen (kompozycja), Emmanuel Gatscher (organy) i Siegmund von Hausegger (kompozycja). Studiował też muzykologię u Adolfa Sanbergera na Uniwersytecie Monachijskim. Po ukończeniu studiów wykładał w latach 1933–1937 teorię muzyki i grę na organach w monachijskiej Akademie der Tonkunst. Od 1937 do 1946 roku był wykładowcą Hochschule für Musik we Frankfurcie nad Menem. W latach 1949–1972 ponownie wykładał w Akademie der Tonkunst w Monachium, od 1954 roku pełnił jednocześnie godność rektora tej uczelni.
Był członkiem Akademie der Künste w Berlinie Zachodnim (1955) i monachijskiej Bayerische Akademie der Schönen Künste (1958).
Twórczość Tworzył w stylistyce późnoromantycznej. W muzyce symfonicznej nawiązywał do wzorców brucknerowsko-regerowskich, w niektórych utworach kameralnych widoczny jest natomiast wpływ Paula Hindemitha. W twórczości Höllera dostrzegalny jest związek z muzyką dawną w postaci nawiązań do chorału gregoriańskiego, muzyki średniowiecza, renesansu i baroku.
Wybrane kompozycje (na podstawie materiałów źródłowych)
Przypisy
Kategoria:Niemieccy kompozytorzy Kategoria:Urodzeni w 1907 Kategoria:Zmarli w 1987 Kategoria:Ludzie urodzeni w Bambergu