Torpedowce typu Ophir – holenderskie torpedowce z przełomu XIX i XX wieku. W latach 1900–1903 w stoczniach Yarrow Shipbuilders w Poplar i we Vlissingen zbudowano sześć okrętów tego typu. Jednostki weszły w skład Koninklijke Marine w latach 1901–1903, a z listy floty skreślono je w 1919 roku.
Projekt i budowa Torpedowce I klasy typu Ophir były powiększoną wersją okrętów typu Hydra. Trzy pierwsze jednostki powstały w Wielkiej Brytanii, a pozostałe zbudowano w stoczni krajowej.
Okręty zbudowane zostały w stoczni Yarrow w Poplar (trzy) i we Vlissingen (także trzy). Stępki okrętów położono w latach 1900–1901, a zwodowane zostały w latach 1901–1903.
Okręt Stocznia Położenie stępki Wodowanie Wejście do służby Los „Ophir” Yarrow 1900 6 marca 1901 1901 wycofany 1919 „Pangrango” 1901 „Rindjani” „Smeroe” De Schelde 1901 1903 1903 „Tangka” „Wajang”
Dane taktyczno-techniczne Okręty były torpedowcami o długości całkowitej 46,63 metra, szerokości 4,7 metra i zanurzeniu 2,4 metra. Wyporność normalna wynosiła 105 ton, a pełna 140 ton. Siłownię jednostek stanowiła maszyna parowa potrójnego rozprężania o mocy 1901 KM, do której parę dostarczały dwa kotły Yarrow. Prędkość maksymalna napędzanych jedną śrubą okrętów wynosiła 25 węzłów. Okręty zabierały zapas 32 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2200 Mm przy prędkości 10 węzłów.
Na uzbrojenie artyleryjskie okrętów składały się dwa pojedyncze działa Kruppa kalibru 50 mm L/37. Broń torpedową stanowiły trzy pojedyncze wyrzutnie kal. 450 mm.
Załoga pojedynczego okrętu składała się z 25 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba Torpedowce typu Ophir zostały przyjęte w skład Koninklijke Marine w latach 1901–1903. Wszystkie jednostki wycofano ze składu floty w 1919 roku.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia