, (ur. w 1570 w Tonokori (obecnie: Saito), zm. w 13 listopada 1612 w Nagasaki) – japoński jezuita, misjonarz i samuraj, rzecznik pierwszej japońskiej misji dyplomatycznej do Europy (Misja Tenshō)Donald F. Lach, Asia in the Making of Europe, tom I: The Century of Discovery, University of Chicago Press, 1994, s.245-247, (ang.) . Życiorys Jako dziecko przeniósł się z rodziną do Funai (ob. Ōita), gdzie potem przyjął chrzest katolicki. Studiował w seminarium duchownym w Arimie, gdzie m.in. nauczył się łaciny. W 1582 wyruszył wraz z trzema innymi japońskimi studentami seminarium (Miguel Chijiwa, Julian Nakaura i Martinho Hara) z poselstwem dyplomatycznym, tzw. Misja Tenshō, do Europy jako rzecznik. Przez takie kraje jak: Portugalia, Hiszpania i Toskania delegaci japońscy dotarli do Rzymu, gdzie spotkali się z papieżem, który nadał Itō Order Złotej Ostrogi.
Po powrocie do Japonii w 1590 Mancio Itō dwukrotnie odmówił wstąpienia na służbę Hideyoshi Toyotomiego. Mimo sprzeciwu rodziny rozpoczął nowicjat w zakonie jezuitów 25 lipca 1591 i kontynuował studia w seminarium. W latach 1601–1604 przebywał na studiach teologicznych w Makau. Potem był wykładowcą w seminarium w Arimie, a we wrześniu 1608 w Nagasaki przyjął święcenia kapłańskie. W następnych latach prowadził działalność duszpasterską w regionach Yamaguchi i Obi. Kiedy zagraniczni misjonarze zostali wygnani z kraju (1611), Itō rozszerzył swoją działalność misyjną. Choroba zmusiła go do zaprzestania misji i pozostania w Nagasaki, gdzie zmarł. Zobacz też Tsunenaga Hasekura Przypisy
Kategoria:Japońscy jezuici Kategoria:Japońscy samuraje Kategoria:Konwertyci na katolicyzm Kategoria:Urodzeni w 1570 Kategoria:Zmarli w 1612 Kategoria:Japońscy misjonarze jezuiccy Kategoria:Japońscy dyplomaci Kategoria:Duchowni związani z Nagasaki Kategoria:Odznaczeni Orderem Złotej Ostrogi