Dziura pod Nową – jaskinia, a właściwie schronisko, w północnym zboczu masywu Kominiarskiego Wierchu w Dolinie Kościeliskiej w Tatrach Zachodnich. Wejście do niej znajduje się po południowej stronie żlebu Żeleźniak, w skałce pod granią ograniczającą od zachodu przełęcz Wrótka, poniżej Jaskini Nowej nad Raptawicką Granią, na wysokości 1549 metrów n.p.m. Jaskinia jest pozioma, a jej długość wynosi 4,60 metrów. lewo|mały|Żleb Żeleźniak
Opis jaskini Jaskinię stanowi prosty i ciasny korytarz zaczynający się w niewielkim, szczelinowym otworze wejściowym.
Przyroda W jaskini można spotkać mleko wapienne i nacieki grzybkowe. Ściany są mokre, rosną na nich (do 2 metrów od otworu) mchy.
Historia odkryć Jaskinia została odkryta w 1979 roku przez I. Luty i M. Połońskiego. Sporządzili oni jej dokumentację.
Przypisy
Kategoria:Jaskinie polskich Tatr Kategoria:Jaskinie Tatr Zachodnich