mały|313px|Pierwszy przekład sonetu 132 na język polski z 1884 przez Antoniego Pietkiewicza.
Sonet 132 (incipit THine eies I loue,and they as pittying me) – jeden z cyklu 154 sonetów autorstwa Williama Szekspira. Po raz pierwszy został opublikowany w 1609 roku.
Treść W sonecie tym podmiot liryczny, przez niektórych badaczy utożsamiany z autorem, ponownie podejmuje temat z sonetu 127, że Czarna Dama jest jednocześnie czarna i okrutna, ale teraz z jej czarnych oczu, które wydają się być w żałobie, wyziera żal dla kochanka.
Polskie przekłady 1884 O, jakże mi twe oczy drogie! wszakże one Antoni Pietkiewicz 1913 Lubię Twe oczy, a one nadobne, Maria Sułkowska 1922 Kocham twe oczy, bo w nich żal się mieści, Jan Kasprowicz 1948 Ja za litość nade mną kocham twe źrenice; Władysław Tarnawski 1968 Kocham twe oczy, one współczują mi z żalem. Marian Hemar 1979 Kocham twe oczy, a one z litości, Maciej Słomczyński 2011 Oczy twe ukochane, odnajdując w tobie Stanisław Barańczak 2015 Kocham współczucie w twych oczach, gdy – wiedząc Ryszard Długołęcki
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Sonety Williama Shakespeare’a