Norbert Alfons Kumelski (ur. 6 czerwca 1802 na Wołyniu, zm. 9 sierpnia 1853 w Warszawie) – polski przyrodnik i geolog.
Życiorys Urodził się 6 czerwca 1802 w rodzinie Antoniego i Róży z domu Krajewska. Ukończył szkołę powiatową w Międzyrzeczu Koreckim, a następnie studia w Uniwersytecie Wileńskim na wydziale matematyczno-fizycznym oraz lekarskim.
W 1828 mianowany został pomocnikiem Ludwika Sobolewskiego, który był prefektem biblioteki uniwersyteckiej w Wilnie.
W następnym roku powstał projekt powołania katedry technologii i Kumelski jako kandydat na profesora tego przedmiotu uzyskał stypendium i wyjechał za granicę celem poznania fabryk, zakładów przemysłowych i metod stosowanych w produkcji. Z zachowanych sprawozdań przysyłanych na uczelnię wiadomo, że był na pewno w Niemczech i w Austrii. Po powrocie, w 1833 Uniwersytet Wileński uległ likwidacji. Po paru latach Kumelski przenosi się do Warszawy i pracuje w biurze Komisji Rządowej Sprawiedliwości jako sekretarz-tłumacz oraz jako członek redakcji "Gazety Rządowej Królestwa Polskiego".
Norbert Alfons Kumelski był serdecznym przyjacielem Fryderyka Chopina i w czerwcu 1831 we trójkę z pianistą Leopoldem Czapką zwiedzali podwiedeńskie miejscowości: Leopoldsberg i Kahlenberg. Pierwszy zachowany list Chopina z Paryża pisany w listopadzie 1831 adresowany jest do Kumelskiego.
Z żoną Teklą z domu Januszkiewicz miał jednego syna Maksymiliana.
Zmarł w Warszawie dnia 9 sierpnia 1853 i pochowany został na cmentarzu Powązkowskim.
Publikacje Pierwsze publikacje Kumelskiego pochodzą z 1822 i drukowane były w "Dzienniku Wileńskim". Duża ich część dotyczyła zagadnień związanych z mineralogią i geologią i w większości były to przekłady publikacji z języka niemieckiego, francuskiego i rosyjskiego.
Krótki wykład mineralogii podług zasad Wernera, Wilno 1825 — 1826 2 tomy, Zasady Geognozyi podług Wernera, Wilno, 1827, Rys systematyczny nauki o skamieniałościach, Wilno 1826, Sztuka robienia cukru z buraków przez Dubraufant, przekład z franc., Wilno 1829, Opisanie korzystnego sposobu pędzenia wódki za pomocą ognia i pary wodnej, Wilno 1828, O gonitwach końskich. Wilno 1828, Zoologija albo Historyja naturalna zwierząt, Wilno 1836 — 1837, 3 tomy, przy współpracy S.B.Gorskiego, Dykcyjonarz trudności języka francuzkiego, Wilno, 1829 Cukrownictwo europejskie, zupełny wykład robienia cukru z buraków. poprzedzony wiadomością sposobu uprawiania ich ku temu.
W uznaniu dokonań w popularyzacji nauki był przyjęty do Rosyjskiego Towarzystwa Badaczy Przyrody, Cesarskiego Towarzystwa Rolniczego w Moskwie i Ekonomicznego Towarzystwa w Petersburgu oraz był wśród członków Archikonfraternii Literackiej w Warszawie.
W 1826 Uniwersytet Jagielloński przyznał mu tytuł doktora honoris causa.
Przypisy
Bibliografia
Linki zewnętrzne Dzieła Norberta Alfonsa Kumelskiego w bibliotece Polona
Kategoria:Urodzeni w 1840 Kategoria:Ludzie związani z Międzyrzeczem (rejon korecki) Kategoria:Absolwenci Uniwersytetu Wileńskiego Kategoria:Polscy paleontolodzy Kategoria:Ludzie związani z Fryderykiem Chopinem Kategoria:Doktorzy honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego Kategoria:Polscy przyrodnicy Kategoria:Polscy zoolodzy Kategoria:Polscy popularyzatorzy biologii Kategoria:Członkowie Archikonfraterni Literackiej Kategoria:Urzędnicy Komisji Rządowej Sprawiedliwości Kategoria:Zmarli w 1853 Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie