Aurore (Q192) – francuski dwukadłubowy okręt podwodny z okresu II wojny światowej, jedna z siedmiu zbudowanych jednostek typu . Okręt został zwodowany 26 lipca 1939 roku w stoczni w Tulonie, a w skład Marine nationale wszedł w czerwcu 1940 roku. Od zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami znajdował się pod kontrolą rządu Vichy, pełniąc służbę na Morzu Śródziemnym i Atlantyku. 27 listopada 1942 roku „Aurore” została samozatopiona w Tulonie.
Projekt i budowa „Aurore” zamówiona została w ramach programu rozbudowy floty francuskiej z 1934 roku. Projekt okrętów typu o oznaczeniu Y3, stworzony przez inż. Pierre’a Paoli’ego, stanowił ulepszenie 630-tonowych typów Argonaute, Diane i Orion. Różnicą w stosunku do poprzedników było zamontowanie działa pokładowego o większym kalibrze i dziewięciu wyrzutni torped jednakowego kalibru, a także powiększenie dopuszczalnej głębokości zanurzenia do 100 metrów.
„Aurore” zbudowana została w stoczni w Tulonie. Stępkę okrętu położono w grudniu 1935 roku, a zwodowany został 26 lipca 1939 roku.
Dane taktyczno-techniczne „Aurore” była średniej wielkości okrętem podwodnym o konstrukcji dwukadłubowej. Długość całkowita wynosiła 73,5 metra (71,8 metra między pionami), szerokość 6,5 metra i zanurzenie 4,2 metra. Wyporność normalna w położeniu nawodnym wynosiła 893 tony, a w zanurzeniu 1170 ton. Okręt napędzany był na powierzchni przez dwa silniki wysokoprężne Schneider o łącznej mocy 3000 KM. Napęd podwodny zapewniały dwa silniki elektryczne o łącznej mocy 1400 KM. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 14,5 węzła na powierzchni i 9 węzłów w zanurzeniu. Zasięg wynosił 5600 Mm przy prędkości 10 węzłów w położeniu nawodnym (lub 2250 Mm przy prędkości maksymalnej) oraz 85 Mm przy prędkości 5 węzłów w zanurzeniu. Zbiorniki paliwa mieściły 85 ton oleju napędowego. Dopuszczalna głębokość zanurzenia wynosiła 100 metrów.
Okręt wyposażony był w dziewięć wyrzutni torped kalibru 550 mm: cztery stałe na dziobie, dwie stałe na rufie oraz potrójny zewnętrzny obracalny aparat torpedowy. Łącznie okręt przenosił od 10 do 11 torped. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiło umieszczone przed kioskiem działo pokładowe kalibru 100 mm M1936 L/34 oraz dwa pojedyncze wielkokalibrowe karabiny maszynowe Hotchkiss kalibru 13,2 mm L/76. Jednostka wyposażona też była w hydrofony.
Załoga okrętu składała się z 4 oficerów oraz 40 podoficerów i marynarzy.
Służba W momencie wybuchu II wojny światowej okręt znajdował się w fazie wyposażania. „Aurore” weszła do służby w Marine nationale w czerwcu 1940 roku. Jednostka otrzymała numer ewidencyjny Q192. 22 czerwca, w dniu zawarcia zawieszenia broni między Francją a Niemcami, „Aurore” stacjonowała w Hyères. We wrześniu 1940 roku jednostka została rozbrojona w Tulonie.
W dniach 8-14 kwietnia 1941 roku jednostka – wraz z wieloma innymi francuskimi okrętami stacjonującymi w Dakarze – wzięła udział w poszukiwaniach francuskiego parowca „Fort de France” (4279 BRT), który podczas rejsu z Martyniki do Dakaru został przechwycony przez brytyjski krążownik pomocniczy i po obsadzeniu załogą pryzową skierowany w kierunku Gibraltaru. Statek został odnaleziony 12 kwietnia przez krążownik „Primauguet” i niszczyciel , po czym doprowadzony do Casablanki.
27 listopada 1942 roku, podczas ataku Niemców na Tulon, jednostka znajdowała się w głębi portu. Aby uniknąć przejęcia przez zajmujących bazę Niemców, „Aurore” została samozatopiona.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Francuskie okręty podwodne zatopione podczas II wojny światowej Kategoria:Francuskie okręty samozatopione w Tulonie Kategoria:Okręty podwodne typu Aurore Kategoria:Okręty zbudowane w Arsenale w Tulonie Kategoria:Samozatopione francuskie okręty podwodne