Hippodamia arctica – gatunek chrząszcza z rodziny biedronkowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1792 roku przez Davida Hinricha Schneidera pod nazwą Coccinella arctica. Jako miejsce typowe wskazano Laponię. Do rodzaju Hippodamia przeniesiony został w 1874 roku przez George’a Roberta Crotcha.
Morfologia Chrząszcz o stosunkowo krótkim i szerokim jak na przedstawiciela rodzaju ciele długości od 4 do 4,5 mm i szerokości od 2,5 do 2,8 mm. Przedplecze jest czarne z żółtym obrzeżeniem krawędzi przedniej i bocznych oraz żółtymi wcięciami na przedzie i u podstawy. Epimeryty śródtułowia są najczęściej czarne, czasem czarno-żółte, a rzadko całkiem żółte. Pokrywy są czarne z żółtawoczerwonymi znakami. Pierwszy z widocznych sternitów odwłoka ma zawsze kompletne linie zabiodrowe.
Ekologia i występowanie Zarówno larwy, jak i postacie dorosłe są drapieżnikami żerującymi na mszycach (afidofagia).
Owad ten ma zasięg cyrkumpolarny. W Nearktyce rozprzestrzeniony jest od Alaski przez Jukon po Kolumbię Brytyjską oraz od Quebecu po Nową Fundlandię i Labrador. W Europie znany jest z Wysp Owczych, Norwegii, Szwecji, Finlandii i północy europejskiej części Rosji. W Azji notowany jest z syberyjskiej i dalekowschodniej części Rosji (podawany m.in. z obwodu nowosybirskiego i Buriacji), Mongolii, Kazachstanu, Kirgistanu, Kaszmiru, Nepalu oraz chińskich Sinciangu i Mongolii Wewnętrznej.
Przypisy
Kategoria:Biedronkowate Kategoria:Chrząszcze Azji Środkowej Kategoria:Chrząszcze Chin Kategoria:Chrząszcze Europy Kategoria:Chrząszcze Kanady Kategoria:Chrząszcze Mongolii Kategoria:Chrząszcze Nepalu Kategoria:Chrząszcze Rosji Kategoria:Chrząszcze Stanów Zjednoczonych Kategoria:Gatunki i podgatunki zwierząt nazwane w 1792 roku