– japoński film katastroficzny sf z 1962 roku w reżyserii Ishirō Hondy.

Fabuła Pod koniec 1979 roku podczas podróży badawczej statku kosmicznego JX-1 Hayabusa na Saturna do załogi dociera misja, by zbadać czarnego karła o nazwie Gorath. Niestety, JX-1 Hayabusa zbliża się zbyt blisko Goratha i jest zmiażdżony przez jego grawitację. Jednak przed śmiercią dowódca statku, kpt. Raizō Sonoda przesyła najważniejsze dane z powrotem na Ziemię.

W okresie bożonarodzeniowym Tatsuma Kanai chwali się swym przyjaciółkom – Takiko i córce Sonody, Tomoko, że jego aplikacja na astronautę została rozpatrzona pozytywnie. Wkrótce Tomokoy, dowiaduje się o śmierci ojca. Trwa żałoba po załodze JX-1 Hayabusa. Tymczasem do rządu przybywają astrofizycy – doktorzy Tazawa i Kōno, którzy po analizie przesłanych danych, odkrywają, że Gorath znajduje się na kursie kolizyjnym z Ziemią. Chociaż jest mniejszy od Ziemi, jego masa jest wystarczająco duża, aby ją zmiażdżyć i zniszczyć.

Wobec tego Japonia i ONZ zaczynają opracowywać plan obrony przed Gorathem. Kanai znajduje się wśród kadetów mających uczestniczyć w kolejnej misji obserwacyjnej Goratha, jednak rozchodzi się wieść, że misja zostaje odwołana. Nie mogąc znaleźć zrozumienia u kapitana Endo, dowódcy potencjalnej wyprawy, kadeci kradną helikopter i lecą do ministerstwa kosmosu starając się wybłagać ministra. Ten mówi im, że ze względu na znaczenie misji potrzebny jest ogromny budżet.

Tazawa i Kōno docierają do ojca kpt. Sonody, Kensuke, by poinformować o braku konkretnego planu odnośnie do Goratha. Gdy syn kpt. Sonody, Hayao luźno rzuca, by usunąć Ziemię z drogi Goratha, Tazawie podsuwa to pomysł. Na forum ONZ on i Kōno prezentują dwie możliwości: pierwsza polega na wysłaniu misji celem wysadzenia Goratha, druga na podjęciu próbę przesunięcia Ziemi z jej orbity. Ze względu na możliwy zbyt krótki czas dotarcia na Gorath zostaje wybrana druga możliwość. Jednocześnie wedle danych japońskich naukowców wojsko wierzy w realizację wysadzenia Goratha. Po prezentacji opisującej skutki zderzenia się z Gorathem Zgromadzenie Narodowe decyduje się wesprzeć naukowców i natychmiast przyjmuje prośbę ONZ o wysłanie misji celem studiowania Gorath. lewo|mały|Gorath Kadeci świętują przed odlotem, a w międzyczasie Kanai odwiedza Takiko. Niepewny, że wróci z misji, wręcza jej ozdobny naszyjnik, ale ona ją odrzuca. Wciąż nie może się pogodzić ze śmiercią swego narzeczonego będącego załogantem JX-1 Hayabusa, co prowadzi do kłótni z Kanaiem. Misja zostaje wysłana statkiem kosmicznym JX-2 Ōtori, a po drodze mijają francuskie, portugalskie i czechosłowackie międzynarodowe stacje kosmiczne. Zbliżając się do Goratha, JX-2 Ōtori odkrywa, że jego siła grawitacyjna wzrosła, co jest konsekwencją pochłaniania kosmicznych śmieci podczas podróży. Kanai rozpoczyna zbieranie danych i ledwo uchodzi z życiem, zanim spotka go los JX-1 Hayabusa. Zostaje pozostawiony w stanie katatonicznym z powodu swojego doświadczenia bliskiego śmierci. JX-2 Ōtori dokuje na jednej z międzynarodowych stacji kosmicznych, więc zebrane przez niego dane mogą zostać przeanalizowane.

Jednocześnie na Antarktydzie rozpoczynają się prace na dużą skalę, w ramach których konieczne będzie zbudowanie potężnych strumieni wodoru, które będą potrzebne do przeniesienia. Jednak następuje katastrofalne zawalenie opóźniające pracę około o sześćdziesiąt dni. Ostatecznie rakiety wodorowe z powodzeniem wystrzeliwują. Tazawa otrzymuje zewsząd gratulacje, jednak niepokoi go stale rosnąca masa Goratha. Kōno sprzeciwia się instalacji dodatkowych rakiet, ale obiecuje ją rozważyć. Po tym, jak Tazawa odchodzi z Tomoko, Kōno zwierza się Kensuke, że ONZ doszło do wniosku, że nic poza cudem nie uratuje Ziemi, gdyż przyciąganie Goratha jest zbyt silne. Tomoko pociesza Tazawę, mówiąc, że przynajmniej dał ludzkości nadzieję, i obejmują się.

Na Antarktydzie niespodziewanie wyłania się gigantyczny mors i atakuje bazę ONZ. Kensuke identyfikuje go jako prehistorycznego gada po zbadaniu próbki krwi i teoretyzuje, że został obudzony przez rakiety ogrzewające jego środowisko. Odrzutowiec VTOL dostrzega go i strzela laserem w pobliską górę, zakopując go w gruzach. Kensuke i Kōno lądują i próbują obserwować morsa z bliska, ale szybko się wyrywa, zmuszając ich do wycofania się. Nie mając innego wyboru, VTOL atakuje bezpośrednio morsa i zabija go.

Tuż przed lądowaniem na Ziemi załoga JX-2 Ōtori obserwuje, jak Gorath pozbawia Saturna jego pierścieni. Słysząc w wiadomościach jak Gorath rozdziera ciała niebieskie w pobliżu jego ścieżki i wywołuje klęski żywiołowe wokół Ziemi Tomoko i Takiko przygotowują się do ewakuacji Tokio, chociaż Takiko wierzy, że nie ma dokąd uciekać. Dwóch kolegów Kanaia przyprowadza go do nich w nadziei na przywrócenie mu pamięci, ale on ich nie rozpoznaje. Mimo to zgadzają się zabrać go ze sobą.

Gorath staje się widoczny na niebie w miarę kontynuowania swej wędrówki, a następnie pochłania Księżyc. Fale pływowe zalewają Tokio. Trzęsienie ziemi dewastuje wioskę w pobliżu domu Sonody. Fale pływowe uderzają również w bazę ONZ na Antarktydzie, ale rakiety wciąż działają. Oglądając Goratha w telewizji, przywraca się pamięć przerażonego Kanaiego. Wszyscy milczą, gdy Gorath mija Ziemię. Oblany potem Tazawa ogłasza, że im się udało, a w bazie panuje euforia. Tazawa i jego koledzy rozważają zadanie, które czeka: przywrócenie Ziemi na jej pierwotną orbitę. Rodzina Sonoda, Kanai i Takiko obserwują, jak wody powodziowe powoli ustępują z Tokio. ONZ przekazuje światu przesłanie, że to dzięki współpracy udało się przezwyciężyć Goratha i ludzkość powinna skorzystać z okazji, aby pracować razem przez całą wieczność.

Obsada

Ryō Ikebe – dr Tazawa Ken Uehara – dr Kōno Akira Kubo – Tatsuma Kanai Yumi Shirakawa – Tomoko Sonoda Kumi Mizuno – Takiko Nomura Takashi Shimura – Kensuke Sonoda Fumio Sakashita – Hayao Sonoda Akihiko Hirata – kpt. Endo Kenji Sahara – wicekpt. Saiki Tamakaru Sasaki – premier Seki Eitaro Ozawa – minister sprawiedliwości Kinami Seizaburo Kawazu – minister finansów Tada Kō Nishimura – minister kosmosu Murata Jun Tazaki – kpt. Raizō Sonoda Masanari Nihei – Ito Kōichi Satō – pilot JX-2 Ōtori #1 Yukihiko Gondō – pilot JX-2 Ōtori #2 Toshihiko Furuta – obserwator JX-2 Ōtori #1 Masayoshi Kawabe – obserwator JX-2 Ōtori #2 Yukiyuki Uemura – matematyk JX-2 Ōtori #1 Tadashi Okabe – matematyk JX-2 Ōtori #2 Rinsaku Ogata – inżynier JX-2 Ōtori #1 Ken’ichirō Maruyama – inżynier JX-2 Ōtori #2 Yasushi Matsubara – radiooperator JX-2 Ōtori #1 Yasuhiko Saijō – radiooperator JX-2 Ōtori #2 Ikio Sawamura – taksówkarz Hideyo Amamoto – pijak w barze Katsumi Tezuka – Maguma

Maguma

– fikcyjny olbrzymi potwór (kaijū), występujący w japońskich produkcjach fantastycznonaukowych wytwórni Tōhō.

Maguma jest stworzeniem podobnym do morsa, które zamieszkiwało Antarktydę dziesiątki tysięcy lat temu i zostało przebudzone z powodu zmian klimatycznych spowodowanych zapłonem rakiet wodorowych. Pomimo swojego wyglądu, Maguma jest w rzeczywistości przedstawicielem gadów, określonym przez badanie próbek krwi pod mikroskopem.

W filmie Gorath, kiedy ONZ wcieliło udany plan przesunięcia Ziemi poprzez instalację rakiet wodorowych na biegunie południowym celem przesunięcia Ziemi z orbity i uniknięcia kolizji z czarnym karłem Gorathem, podczas rutynowej kontroli tamtejszych baz nastąpiło trzęsienie ziemi. Wkrótce okazuje się, że sprawcą jest gigantyczny potwór podobny do morsa powodujący szkody materialne w bazie. Wieści szybko dotarły do Nowego Jorku, choć pierwotnie brane jest to za zwykłe trzęsienie ziemi. Tam doktor Kōno szybko wykonał wideofon do Kensuke Sonody z prośbą o natychmiastowe przybycie na Antarktydę. Tam została przeprowadzona analiza krwi, które dowodzi, że to zwierzę spowodowało niedawne problemy. Wszyscy się głowią się, co spowodowało nagłe zjawienie Magumy. Nagle Sonoda połączył fakty i stwierdził, że działanie rakiet wodorowych spowodowało ocieplenie klimatu na Antarktydzie, a co za tym idzie zbudzenie potwora z hibernacji. Zrozumiał gniewne zachowanie Magumy i powiedział, że chciałby zachować go przy życiu do badań. ONZ-owski odrzutowiec VTOL strzelił laserem w wąwóz powodując zasypanie Magumy. Będący na pokładzie doktor Tazawa, doktor Kōno i Kensuke Sonoda zdecydowali się, by obserwować go z bliska. Szybko się okazało się, że Maguma wciąż żyje i zmusza naukowców do bezpiecznej ucieczki. Szybko została podjęta decyzja, by VTOL zaatakował Magumę. Laserowy atak spowodował nagłą śmierć Magumy.

Maguma pojawił się w zeszycie Toho Monsters Picture Book #10, Monster Olympics oraz w części „Space Monsters vs. Earth Monsters” z listy dźwiękowej Giant Monster Battle: 30 Monsters Rampage !! z 1966 roku wydanej przez Asahi Sonorama, jako część ziemskiej armii potworów walczącej z Królem Ghidorą, Dogorą i Moguerą. Potwór Todora jest przedstawiony na drugiej stronie arkusza pocztówki w „Decisive Battle! Ultraman”.

W książce GODZILLA: Monster Apocalypse Maguma objawił się światu w 2024 roku, atakując i niszcząc Koreę Północną. Następnie zaczął przemieszczać się na południe i zbliżać się do Seulu w Korei Południowej. Stany Zjednoczone wystrzeliły taktyczny pocisk nuklearny w Magumę i zniszczyły go, oznaczając pierwsze użycie broni jądrowej przeciwko kaijū.

Produkcja

Przygotowania W związku rozwojem programów kosmicznych, a zwłaszcza sukcesu Wostok 1, pierwszego lotu kosmicznego człowieka w kosmos w ramach programu Wostok Tōhō zdecydowało się stworzyć film o podobnej tematyce. Projekt został nazwany i jako, że miał być to pięćdziesiąty film z efektami specjalnych autorstwa Eiji Tsuburaya, został zaplanowany na 300 dni produkcji, o koszcie 380 milionów jenów, z czego 1/3 miała zostać przeznaczona na efekty specjalne. Film został przydzielony Ishirō Hondzie.

Scenariusz Za wstępny scenariusz odpowiadał, pracujący wcześniej przy Tajemniczych przybyszach, Battle in Outer Space i wstępnej wersji Dogory, pisarz Jōjirō Okami inspirując się filmem When Worlds Collide z 1951 roku. Pierwotnie pomysł polegał na tym, aby wybrać tylko japońską elitę i ewakuować ją, pozwalając na zniszczenie planety. Honda i scenarzysta Takeshi Kimura na nowo opracowali historię, łącząc narody w celu ocalenia świata poprzez konstruowanie masywnych silników rakietowych na biegunie południowym, które usuwają Ziemię z drogi Goratha. W gotowym filmie wydaje się mieć niezamierzone uderzenie w When Worlds Collide poprzez słowa kapitana Endo: „Ludzkość [kiedyś była] podzielona na rasy białą, czarną i żółtą przed ONZ. Zaufanie, honor i współpraca to cechy, które nas połączyły”.

Chcąc zachować realizm przed rozpoczęciem zdjęć Honda i jego asystent Kōji Kajitą uczęszczali przez prawie miesiąc na Katedrę Astronomii na Wydziale Nauk Uniwersytetu Tokijskiego, konsultując się z Gen’ichirō Hori i Takeo Hatanaką, znanym profesorem astrofizyki, który zebrał liczby pojawiające się w scenach z udziałem matematycznych wyliczeń tablic. „Wszystkie kwestie Ikebe są oparte na prawdziwych danych naukowych. Wszystko zostało precyzyjnie wyliczone przez ludzi prof. Hatanaki. Na przykład, u podstawy bieguna południowego, rodzaj budynków, które należy zbudować lub wytwarzających źródło energii z wodoru. Czy to było możliwe... zawsze upewnialiśmy się, że istnieją rzeczywiste podstawy naukowe”. Operowanie językiem naukowym i wzory na obliczenie energii potrzebnej do poruszenia ziemi itp., przedstawione na tablicy w filmie, zostały napisane przez samego Hori. Wyliczył je, zakładając, że są one całkowicie wykonalne, ale co do sceny pochłonięcia Księżyca przez Goratha” wyraził sceptycyzm, mówiąc, że „Ziemia powinna zostać wessana, gdy Księżyc był wessany”. Po zrozumieniu, że to fikcja, dodał warunek: „Ilekroć ten temat pojawia się w kasie, proszę dopisać, że ta część to kłamstwo”.