– chramW piśmiennictwie polskim dot. Japonii przyjęto słowo „chram” jako tłumaczenie jinja, a słowo „świątynia” – buddyjskiej tera (o-tera). Podobnie jest w innych językach, w tym w języku angielskim: jinja → „shrine”, tera → „temple”. shintō w Kioto, w dzielnicy Fushimi (prefektura Kioto w Japonii). Jest to najważniejsze sanktuarium kami Inari (bóstwa płodności, ryżu, szczęśliwej rodziny, rolnictwa i powodzenia)Inari → według klasycznego shintō, Uka-no-mitama-no-kami, bóstwo opiekuńcze uprawy ryżu i pięciu zbóż. Ich rodzaje zmieniały się na przestrzeni wieków i w zależności od regionów. Określenia używano także w odniesieniu do ziarna w ogóle, np. „obfitość pięciu ziaren” (owoce rosną obficie). Do „pięciu ziaren” zaliczano rośliny uprawne, które nie są zaliczane do „zbóż” oraz inne ważne uprawy, np. fasolę i konopie. wśród ponad 40 tysięcy chramów Inari w JaponiiNicholas Bornoff, Japonia. Przewodnik National Geographic, National Geographic Society, 2000, s.231-232, ..
Opis To rozległy kompleks o powierzchni 820 000 m², złożony z głównych budynków sakralnych u podnóża góry Inari (233 m n.p.m.) oraz z mniejszych sanktuariów rozsianych po całej górze. Do górnych chramów prowadzą ścieżki pod tysiącem czerwonych bram torii (senbon-torii), ufundowanych przez wyznawców, podobnie jak setki kamiennych figur lisów kitsune uznawanych za posłańców Inari, które w pyskach trzymają różne przedmioty związane z kultem, np. jeden z nich ma klucz do spichlerza z ryżem. Zwyczaj ofiarowania torii zaczął się upowszechniać w okresie Edo (1603–1868), jako dar wotywny.
Chram przyciąga tysiące wiernych, zwłaszcza w okresie Nowego Roku (hatsumōde, hatsumairi → pierwsza wizyta w nowym roku), najwięcej w zachodniej Japonii. Pielgrzymują tutaj szczególnie przemysłowcy i biznesmeni, prosząc o powodzenie w interesach. Sanktuarium pustoszeje przed zmrokiem, ponieważ uważa się, że lisy po zachodzie słońca mogą rzucać na ludzi uroki.
Historia Fushimi Inari-taisha został założony w 711 roku w okresie Nara i objęty cesarskim patronatem we wczesnym okresie Heian. W 942 roku nadano mu rangę jednego z najważniejszych chramów. W 1468 roku świątynia została zniszczona w trakcie wojny Ōnin, ale już w 1499 roku została odbudowana. Od 1871 do 1946 był chramem Kanpei Taisha, była to najwyższa ranga państwowych chramów shintō w japońskim systemie klasyfikacji chramów, funkcjonującym w erach Meiji i Taishō.
Ceremonie W ciągu roku odbywają się liczne uroczystości, ceremonie, festiwale, w tym m.in.: Saitan-sai – 1 stycznia wcześnie rano, ceremonia modlitwy o pokój i bezpieczeństwo narodu, obfite zbiory i pomyślność gospodarczą w nowym roku; Seinen-sai – drugi poniedziałek stycznia, Dzień Osiągnięcia Pełnoletności. Ceremonia osiągnięcie pełnoletności dla wszystkich mężczyzn i kobiet, którzy w nowym roku osiągną wiek dwudziestu lat; Sangyō-sai – niedziela najbliższa ósmego dnia kwietnia. Ceremonia podziękowania dla Inari Ōkami (także Ō-Inari), bóstwa przedsiębiorstw biznesowych oraz modlitwa o sukces biznesowy i pomyślność gospodarczą; Minakuchi Hashu-sai – 12 kwietnia. Ceremonia sadzenia ryżu w szkółkach i modły do Inari o ochronę roślin i obfite plony; Inari-sai – niedziela najbliższa dwudziestego dnia kwietnia. Najważniejszy festiwal roku, parada z przenoszeniem Inari w palankinie mikoshi. Taue-sai – 10 czerwca. Przesadzanie sadzonek ryżu ze szkółek na pola przy chramie i modlitwy o obfite plony; Oharae-shiki – 31 grudnia. Ceremonia oczyszczenia z wszelkich grzechów popełnionych w drugiej połowie roku, umożliwiająca rozpoczęcie Nowego Roku w stanie czystości.
Galeria
Uwagi
Przypisy
Linki zewnętrzne Szczegółowy opis i zdjęcia z wędrówki po terenie kompleksu
Kategoria:Chramy shintō w Kioto Kategoria:Zabytki w Kioto