Stefan Kruś (ur. 20 czerwca 1926 w Warszawie, zm. 17 lutego 2015 tamżeNekrolog w Gazecie Wyborczej 19 lutego 2015.) – polski patomorfolog, profesor medycyny w zakresie anatomii patologicznej.

Życiorys Syn Stanisława „za wybitne zasługi dla rozwoju nauki i medycyny polskiej, za osiągnięcia w pracy naukowej i dydaktycznej”.. W czerwcu 1939 ukończył I klasę Gimnazjum im. Adama Mickiewicza w Warszawie. W czerwcu 1944 zdał maturę na tajnych kompletach w okupowanej Warszawie.

W lutym 1945 rozpoczął studia lekarskie na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Warszawskiego, które ukończył w 1949. Podczas studiów pracował jako asystent (demonstrator) w Zakładzie Histologii (1946). Następnie był zatrudniony w Akademii Medycznej w Warszawie (do 1996) kolejno jako asystent, adiunkt, docent i profesor w Zakładzie Anatomii Patologicznej (od 1970 do emerytury jako jego kierownik). W latach 1956–1957 pracował w Szpitalu Polskim w Hamhynie w Korei Północnej, a w latach 1959–1960 był stypendystą Fundacji Rockefellera w Mount Sinai Hospital w Nowym Jorku. W 1961 uzyskał doktorat, w 1965 – stopień naukowy doktora habilitowanego, w 1975 – tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1983 (27 października) – zwyczajnego. Był redaktorem naczelnym czasopisma „Medycyna Dydaktyka Wychowanie” - kwartalnika Akademii Medycznej w Warszawie„Medycyna Dydaktyka Wychowanie” Rok IX, Nr 1-4, Akademia Medyczna w Warszawie, Warszawa 1987 [dostęp 2024-05-23]..

Od chwili założenia w 1958 był członkiem Polskiego Towarzystwa Patologów (stale w jego władzach, prezes w latach 1971–1973 i 1979–1983), w 1995 został jego członkiem honorowym.

Kierownik specjalizacji I st. – 33 osób; II st. – 21 osób, promotor 10 przewodów doktorskich. mały|321x321px|Grób profesora Stefana Krusia na cmentarzu Bródnowskim. Zmarł w Warszawie, pochowany 23 lutego 2015 na cmentarzu Bródnowskim (kwatera 46C-5-26).

Publikacje Prace naukowe i dydaktyczne: oryginalnych, przeważnie w zespołach – 74 poglądowych i popularnych – 20 kazuistycznych – 7 Prace oryginalne dotyczyły problemów klinicznych na styku z morfologicznymi.

Podręczniki Lista podręczników:

Anatomia patologiczna (1978, 1990) Patomorfologia kliniczna (wspólnie z Ewą Skrzypek-Fakhoury; 1996, 2005, 2007) Podstawy patomorfologii (wspólnie z Januszem Groniowskim; 1985, 1991) Guide for histopatologhical practice (1995) Patomorfologia dla stomatologów (1997, 2014 – wydanie II, poprawione i uzupełnione, wspólnie z Ewą Skrzypek) Patologia dla szkół pielęgniarstwa (2003) Guide and comments to histopathological classes (2004, 2006) Guide through pathomorphology for students who have enough time to think it over (1997) Launching-pad into the lifelong study of pathologic anatomy (2004, 2005) Patologia: podręcznik dla licencjackich studiów medycznych (2003, 2006)

Monografie dla patomorfologów i klinicystów Patomorfologia wątroby (1973, 1986) Patomorfologia nerek (1973, 1986) Patomorfologia serca (1972, 1974)

Prace naukowe – pod redakcją Stefana Krusia Anatomia patologiczna: podręcznik dla studentów medycyny (1978, 1980) (z Januszem Groniowskim) Podstawy patomorfologii: podręcznik dla studentów medycyny (1984, 1985, 1991) (z Ewą Skrzypek) Patomorfologia kliniczna, cz. 1, Patomorfologia ogólna (1986, 1990, 1993) (z Ewą Skrzypek) Patomorfologia kliniczna, cz. 2, Patomorfologia narządowa (1987, 1993) Patomorfologia kliniczna (1991, 1993) (z Ewą Skrzypek-Fakhoury) Patomorfologia kliniczna: podręcznik dla studentów (1996, 2005) Anatomia patologiczna: podręcznik dla studentów medycyny (2000, 2001) (z Ewą Skrzypek-Fakhoury) Patomorfologia kliniczna (2007, 2011)

Publicystyka Dwadzieścia październikowych spotkań z anatomią patologiczną (1994, 1996) Felietony przekorne (1992) Felietonów przekornych zbiór drugi (1995) Wykłady inauguracyjne z anatomii patologicznej: 1. 10. 1974 – 7. 10. 1996 (2010) (Spinoza) Wiecznym piórem – na przekór. 1 (2010) (Modlitwa Majmonidesa) Wiecznym piórem – na przekór. 2 (2010)

Ordery i odznaczenia Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (25 maja 2005) „za wybitne zasługi w działalności naukowej i dydaktycznej”.Odznaczenia dla zasłużonych pracowników Akademii Medycznej w Warszawie [dostęp 2024-05-23]. Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (14 marca 2000) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (1979) Złoty Krzyż Zasługi (1973) Medal 10-lecia Polski Ludowej (13 stycznia 1955) - Uchwała Rady Państwa z dnia 13 stycznia 1955 r. nr 0/114 - na wniosek Ministra Zdrowia. Medal Komisji Edukacji Narodowej Odznaka 1000-lecia Państwa Polskiego (1965) Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Odznaka honorowa „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” (1961) Odznaczenie „Laudabilis” (2011) Medal za Zasługi dla Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego (2009) Medal za Zasługi dla I Wydziału Lekarskiego (2004) Odznaka Koreańskiej Służby Zdrowia (Korea Północna, 1957)

Nagrody i wyróżnienia Nagrody Ministra Zdrowia: indywidualna I st. (1973), zespołowa I st. (1979, 1980) Nagrody Rektorskie (10 – 1963–1978) Tytuł Medicus Nobilis wraz z sygnetem Polskiego Towarzystwa Lekarskiego (2013

Przypisy

Kategoria:Absolwenci Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Ludzie urodzeni w Warszawie Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski (Polska Ludowa) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski (III Rzeczpospolita) Kategoria:Odznaczeni Medalem 10-lecia Polski Ludowej Kategoria:Odznaczeni Medalem Komisji Edukacji Narodowej Kategoria:Odznaczeni Odznaką 1000-lecia Państwa Polskiego Kategoria:Odznaczeni odznaką honorową „Za wzorową pracę w służbie zdrowia” Kategoria:Odznaczeni odznaką tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel PRL” Kategoria:Odznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (Polska Ludowa) Kategoria:Pochowani na cmentarzu Bródnowskim w Warszawie Kategoria:Polscy patolodzy Kategoria:Urodzeni w 1926 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Warszawskiego Uniwersytetu Medycznego Kategoria:Nauczyciele akademiccy Wydziału Lekarskiego Uniwersytetu Warszawskiego Kategoria:Zmarli w 2015