Gallia Lugdunensis (Galia Lugduńska) – prowincja rzymska ze stolicą w Lugdunum (obecnie Lyon) na terenie Galii.
Założona po wojnach galijskich, około 27–25 p.n.e. Miała status prowincji cesarskiej.
Za czasów Oktawiana Augusta prowincja zmieniła swoje granice – część pomiędzy Loarą a Garonną przypadła Galii Akwitańskiej, a część środkowo-wschodnia – nowej prowincji Germanii Górnej.
W 296, w czasach tetrarchii prowincja została podzielona na dwie mniejsze: Lugdunensis Prima z główną siedzibą w Lugdunum i Lugdunensis Secunda z siedzibą w Rotomagus. Do kolejnego podziału doszło za panowania cesarza Konstantyna I. Powstały dwie nowe prowincje: Lugdunensis Senonia ze stolicą w Senonum i Lugdunensis Tertia z siedzibą w Civitas Turonum.
Władza rzymska utrzymywała się w prowincji jeszcze po upadku cesarstwa zachodniorzymskiego. Do 486 kontrolował je rzymski namiestnik Galii, Syagriusz. Ostatecznie został pokonany przez Chlodwiga w bitwie pod Soissons w 486, a kontrolowane przez niego terytoria zostały wcielone do państwa Franków.
Przypisy
*