Wołowa Turnia (, dawniej Volova veža, 2373 m) – turnia w Wołowym Grzbiecie (Volí chrbát) w Tatrach Wysokich. Znajduje się w głównej grani Tatr na granicy polsko-słowackiej, pomiędzy Wielką Wołową Szczerbiną (Veľká Volová štrbina, ok. 2355 m) na północnym zachodzie, a Żabią Przełęczą Mięguszowiecką (Východná volia štrbina, ok. 2315 m) na południowym wschodzie.
Nazwa turni pochodzi od Wołowego Grzbietu. Jej bryła przypomina nieco piramidę. Widok z jej szczytu jest o wiele mniej rozległy niż z pobliskich Rysów. Wołowa Turnia wznosi się nad Wołową Kotlinką (górne piętro Doliny Mięguszowieckiej) na południu i Czarnostawiańskim Kotłem po północnej, polskiej stronie.
Z rzadkich w Polsce gatunków roślin stwierdzono występowanie na Wołowej Turni rogownicy jednokwiatowej.
Topografia Ściana południowa Jest jedną z głównych taternickich atrakcji Doliny Mięguszowieckiej. Wyróżnia się w niej 3 dobrze wyodrębnione części. Część prawa (patrząc od dołu) ograniczona jest z prawej strony wielką depresją Żabiej Przełęczy Mięguszowieckiej, z lewej południowym żebrem zwanym Żebrem Świerza. Część środkowa o wysokości do 250 m jest głównym celem wspinaczkowym i znajdują się w niej najtrudniejsze drogi wspinaczkowe. Budują ją lite płyty bez traw i kruszyzny. Ograniczona jest z lewej strony południowo-zachodnim filarem zwanym Filarem Puškaša. Kilkadziesiąt metrów poniżej szczytu łączy się on z Żebrem Świerza. Lewa część Filara Puškaša opada do żlebu z Wielkiej Wołowej Szczerby. Ma skośną postawę, w dolnej części wysokość 80 m i zachodnią ekspozycję. Wreszcie trzecia część ściany ma wystawę południowo-zachodnią. Na wysokości około 70 m jej prawą część przecina Wołowa Półka. Jej przedłużeniem po lewej stronie ściany jest ciąg opadających na lewo gzymsów i pęknięć, tzw. Wołowa Rampa.
Ściana północna Ściana północna ma wysokość ok. 300 m i ograniczona jest dwoma kominami schodzącymi z Żabiej Mięguszowieckiej Przełęczy oraz z Wielkiej Wołowej Szczerbiny. Drugi z kominów nazwano Kominem Stanisławskiego. Podstawę ściany stanowi Zachód Grońskiego, a najniższy punkt ściany znajduje się po prawej stronie żlebu z Żabiej Mięguszowieckiej Przełęczy. W ścianie tej wyróżnia się kilka wyraźnych pięter: Najniższa część to strome ścianki o wysokości od około 50 m po lewej stronie do 5 m po prawej stronie; Gładkie, nachylone pod kątem 45° płyty o wysokości do 30 m. Płyty te to według Władysława Cywińskiego największe lustro tektoniczne w całych Tatrach; Pas przewieszonych ścian mających wysokość do 20 m; Nachylone pod kątem 45°, dobrze urzeźbione i miejscami porośnięte trawkami płyty o wysokości do 50 m; Górne urwisko o wysokości do 60 m, po prawej stronie bardziej strome; Kopuła szczytowa, od górnego urwiska oddzielona szeroką i poziomą półką.
Taternictwo Pierwsze wejście letnie: przy okazji przejścia Wołowego Grzbietu: Katherine Bröske, Simon Häberlein, 11 września 1905 r., zimowe: Alfréd Grósz, 5 kwietnia 1913 r. Drogi wspinaczkowe Niektóre drogi na Wołową Turnię są łatwe i dostępne dla przeciętnego turysty, jednak jest to dla turystów obszar zamknięty. Wołowa Turnia jest natomiast popularnym obiektem wspinaczkowym dla taterników. Szczególnie popularna jest ściana południowa. Decydują o tym takie jej walory jak: lita skała, urozmaicone trudności i błyskawiczne wysychanie – co w naszym klimacie jest bardzo ważne. Ściana północna jest około 100-krotnie mniej popularna.
Z Żabiej Doliny Mięguszowieckiej Południową depresją; II w skali UIAA, czas przejścia 1 godz., Południowym żebrem, drogą Świerza, III, 2 godz., Prawą częścią południowo-zachodniej ściany, drogą Štáflovej; V-, 3 godz., Prawa droga Belicy; V+, A3, 6 godz., Lewa droga Belicy; V+, A3, 6 godz., Direttissima; warianty V+ lub VI, A2, 3 lub 6 godz., Droga Stanisławskiego; V-, 3 godz, Kominem Puškaša; V, 3 godz., Droga Kulhavý-Sulovský; VI+, 3 godz., Droga Eštok-Janiga; VI+, 4 godz., Medvidova cesta; VIII+, Droga Orolina; VII, A3, 6 godz., Droga Wolfów; V, A2, 6 godz., Stupid wall; VII, 5 godz., Południowo-zachodnim żebrem, Filarem Puškaša; VI, 4 godz., Lewą częścią południowo-zachodniego żebra (Prawy Machnik); IV-, 3 godz., Lewą częścią południowo-zachodniego żebra (Lewy Machnik); V, 3 godz., Kominem zachodniej ściany; 2 godz. 30 min. Północna ściana Droga Stanisławskiego; V, 4 odz., Prawą części ściany (Droga Chrobaka); VI, A1, Droga Pająków VI, A1, 3 godz., Droga Kajki; VI, A2,8-10 godz., Drga Skoczylasa; V, 5 godz., skała lita, Droga Machnika; V+, A0, 5 godz., Droga Surdela; V, 5 godz., Lewą częścią ściany (Droga Korosadowicza); III, miejsce IV, dwa miejsca V, 4 godz. Z Żabiej Przełęczy Mięguszowieckiej Obchodząc wschodnią grań po północnej stronie; I, 15 min, Wschodnią granią; III, 30 min.
Przypisy
Kategoria:Turnie i skały Tatr Wysokich Kategoria:Turnie i skały polskich Tatr Kategoria:Turnie i skały słowackich Tatr